Alle inzendingen over donkerblauw

Maarten Wolvenknaap kwam op het bizarre idee om de muren van de voormalige danszaal donkerblauw te schilderen. Drie dagen was hij druk aan het werk om de ruimte klaar te krijgen voor feest en expositie.…

in donkerblauw een watermerk een anker de lucht klaart op…

Op je zachte donkerblauwe golfjes vaar ik blindelings met je mee tot dat de dag ons vergoudt.…

Donkerblauwe lucht achter stille, wijze wolken. De muziek houdt lang en zacht hier haar laatste zucht verborgen. Daar ligt het gedicht van onvervalste poëzie. En lang gezochte zinnen uiten zweverig en licht mijn pas verworven passies. Ik, dromer stijg soms veel te hoog.…

Tot op de huidige dag vergezelt zij mij en en nog draagt zij de donkerblauwe maillot die tante Dina de zus van mama, eens in lang vervlogen jaren voor haar breide.…

In de hogere klassen breiden we voor onze dierbare poppen, zodat mijn geliefde Bella, een negerpop die ik met Sinterklaas cadeau had gekregen, een geel jurkje met ingebreide donkerblauwe motieven kreeg. Ook het potloodetui, uit donkerblauwe katoen gebreid en omgehaakt met gele katoen, werd een succes.....…

Hé schietfiguur, hé slappe arm der wet, Politieknuppel, vieze bonnenkakker, Bureaurat, donkerblauwe koekenbakker, Jij onderdeurtje van de pettenflat Zo spreek ik oom agent van nu af aan Met woorden die niet op zijn lijstje staan.…

water spoelt kwistig over de Brabantse wal wolken verdoezelen mijn verre blik in donkerblauw en grijs wind jaagt mijn lijf in vlagen vooruit laat me dansen als een dronkeman in golvend gras en vluchtig avondlicht…

grasveld onder groen en donkerblauw diagonaal bestaan wij tussen de kantines waarom ik toch niet met je trouw omdat hier overdag de jongens korfbal spelen die taal en dood in tijd verdelen -------------------------------------------------- Naar Clyde McPhatter, uit: 'De taal als blauw', 1977.…

Sluw ogend door helder zilt stootsgewijs doch sierlijk bewegend bejegenend hun diepzeemaal Slierten geketend gif kleurt als afschrikking voor even het zilt donkerblauw Vandaag de dag diept men de vroeg’re Latijnse verhalen vanuit het diepste zilt…

ik wil je plaatsen in een map je weet wel zo een met drie flappen of kies je die met elastiekjes één op elke hoek en daarop gaat een etiket je kent ze nog met donkerblauwe rand en je moet likken zelfklevend is voor later pak je vulpen nu maar die altijd lekt en het vloei kies je vak zelf ik buis toch…

Daar was eens een doek dat zee en land oranje kleurde Door donkerblauw omrand leek hij dan wel te treuren maar eigenlijk lilde hij gewoon mee met het landschap dat gedwee in woeste golven spatte en Chopin al schreeuwend floot waarvoor hij dan steeds zijn oren sloot om maar geen vlam te hoeven vatten…

Ik streep op veertig procent, de diepte moet duidelijk zijn, in de verte het donkerblauw. Vurig de zon boven een einder die onbereikbaar is, vlammend een zee van verlangen. Aan de kant, waar ik ben gestrand, teken ik amoebe na amoebe, in ontelbaarheid vormen zij de duinen waarachter ik lig in de warmte van de zon.…

Niet het geluid van uilen in de wouden noch geuren van het afgevallen blad geen donkerblauwe lucht bezaaid met sterren of wind die langs het zwarte water strijkt de zomer laat zich dit jaar niet verjagen al geven wij haar voorsprong van een uur weer bloeien bloemen, vliegen vlinders een broze toegift van moeder natuur…

wist als de bloedende maan begluurt een naakt papier de zwijgende schrijver die donkerblauwe woorden doopt in zijn uitgelopen droom schreeuwend kreuken nepgouden vingers geschreven verzinsels vol schrammen en builen huilen haar regens de woorden van het vaak gevallen kind dat onbezonnen dromend zijn harde waarheid vindt…

Een Hollandse hark in donkerblauwe broeken. Sporen liet de zeeuwse klei na. Geen gedoe of rarigheid het moet anders als de wiedeweerga. Zwaai met uw armen en sla de benen uit! Kijk niet om een hoekje, maar lach breeduit. Huur een adviseur en ga op les. Geef Holland kleur! Wij rekenen op succes.…

Een sterke vrouw zag ik met mooie krullen Die ooit op zijn moeder leek Ogen donkerblauw en week En hem zag ik oeverloos lullen Een intellectuele kleuter Die ooit een verlaten baby wist te zijn En zij droeg de gevolgen en de last Van zijn gedragingen en een kind van hem En hem zag ik schaamteloos verhullen Zijn innerlijke schade van zijn…

Straks gaat de zon onder En mijn stem wordt langzaam zachter Stil wordt de hemel in donkerblauw gekleurd Ik weet het wordt een lange nacht. Traag leven mijn herinneringen In het diepste van mijn ziel Verlangend naar het heden Kijk ik lachend om mij heen.…

door een donkerblauwe saffier wordt de witte diamant omsloten als een verlichtend middelpunt gekoesterd in geheimzinnigheid zelfs de wind houdt zijn adem in zodat deze schoonheid ongerimpeld blijft sterren spelen voor publiek dansen op de waterspiegel als ritmische speldenprikjes rond de wachter van de nacht pas als dag dreigt op te…

Zijn woede schemert donkerblauw… paars rood het holle van je blik heeft geen inhoud meer en krijst daardoor zijn nood ik krimp ineen wanneer je zucht het valt wel mee alleen de eerste klap deed me ècht zeer daarmee sloeg hij alles stuk mijn liefde eigenwaarde en vertrouwen ik kan slechts rouwen om gevoelens die gestorven…

Jouw watervlakte zag ik later vóór mij uitgestrekt liggen: kabbelend, deinend, donkerblauw, zwart of grijs en ik spiegelde mij in jou. Mijn Galgeven, ik hoop je wéér te zien, eens, als ook in mij de storm is gaan liggen, als de wind tot bedaren is gekomen, als in mij alles zwijgt; eens, vóór het grote afscheid.....…

angst verdwaalt in iets dat ik niet ken ik ben al zwart je handen hebben mij verstard, het kind gevangen in schaars rood je maakte mij zo bloot met passies die me brandden je kleedde me met leugens omdat jij de waarheid brak je spookte in mijn spel dreigde met hel als ik ooit met een ander sprak geef mij de zon het donkerblauwe…

Donkerblauw: een Frans pakje Gauloises. Lichtblauw: een Nederlands pakje Gauloises. De Franse Gauloise is losser gestopt, maar pittiger dan de Nederlandse. Trek een Franse Gauloise uit een pakje en je leest meteen: Gauloise. Trek een Nederlandse Gauloise uit een pakje. even wachten tot onderaan.…

Waar nevelen wervelend lokken en met Witte Wieven sjansen moerassen rottend geuren bomen bruin en zwart verkleuren daar wil ik eindeloos met je dansen Lachend zwierend draaien gierend om het stervend licht dat ondergaat in donkerblauw zich schemer hult in diepe rouw voor de duisternis gezwicht Verloren gaand in de omhelzing van kille…

Op het kronkelende pad, dat onze woningen omzoomt en dat bezaaid is met herfstbladeren, ontmoette ik mijn overijverige grijsharige buurman, gekleed in donkerblauwe overall. Solidair en betrokken bij onze buurt en buurtbewoners harkte hij de bladeren van het pad.…

Op een van die avonden die mij steeds konden inspireren door de wondermooie donkerblauwe hemel die beschermend de wereld overkoepelde, moest ik opnieuw koers zetten naar de Huisartsenpost wegens de welhaast wurgende benauwdheid die mij overvallen had.…

Buiten valt langzamerhand de nacht en haar donkerblauwe beschermende, mysterieuze koepel gaat nu weer voor even ons bestaan bepalen.…

Tegen het eind van november, wanneer de avondhemel donkerblauwe tinten aanneemt, kwamen Sinterklaas en zijn trouwe knecht Zwarte Piet in het land en dan kwam ik bij oma. In de achterkamer van haar grote huis koesterde zij vele fraaie tropische planten die hun oranje en roze bloei uitbundig ten toon spreidden.…

Midden in mei, toen 't zomer worden zou, had ik een droom vol oud en schoon verdriet, die 'k eens zeer liefhad, kwam in 't donkerblauw gewaad en lachte: 'Waarom lach je niet?' Meer niet, - zo is 't in dromen. - 'k Voelde flauw dat 't lang was, sinds 'k door haar het lachen liet.…

De schemering verdiept tot donkerblauw, En vóór dit zwart wordt, komt het morgengrauw Reeds als een rook de hemel overglijden. Klopt ’t bloed zo zwaar door onze ontruste rust? Zijn het de maaiers die hun zeisen haren*? Valt er een schaduw binnen van de blâren? Is dit een droom? Spoken hier dood en lust?…