Alle inzendingen over eendjes voeren

O ja, ik wil wel met je poeren vissen eendjes voeren liggen in het gras aas bijt beet of samen zwemmen in het meer waarin jij naakt en ik de vis die voelt dat er veel bijtlust is of dromen dat jij een weiland was en ik de dauw die langzaam... zeg lief, ik hou van jou…

Op een mooie Pinksterdag, Als het even kon Liep ik met mijn dochter aan het handje in het parrekie te kuieren in de zon Gingen madeliefjes plukken Eendjes voeren Eindeloos Kijk nou toch, je jurk wordt nat Je handjes vuil En papa boos Vader was een mooie held Vader was de baas Vader was een duidelijke mengeling van Onze Lieve Heer en…

Dan komt dat gezellige eendjes voeren, met je kinderen of kleinkinderen wel even in een heel ander licht te staan! Brood is slecht voor eenden en uiteindelijk dodelijk. Ze worden dik en lui, en gaan uit verveling overmatig paren.…

Een jonge moeder liet haar dochter de eendjes voeren met stukjes brood. Het kindje schaterde van plezier wanneer de eendjes snel naar het stukje brood zwommen. Plotseling dacht Gerrie weer aan Joop, waarom heeft hij mij verlaten. We hadden het toch goed samen. Een traan liep over zijn wang.…

Kinderen die eendjes voeren zijn van alle tijden. En tegenwoordig komen daar allerhande fotografen op af. Met rugzakken vol fotospul en veel te lange telelenzen. Ik zie haar langslopen, knielen, speuren en afdrukken, een jonge vrouw in een broek met duizend zakken. Voor alle hulpstukken, denk ik.…

Die zijn voor de eendjes zeiden wij, en mijn moeder glimlachte.…

Een jonge moeder liet haar dochter de eendjes voeren met stukjes brood. Het kindje schaterde van plezier wanneer de eendjes met volle vaart over het kabbelende water scheerden om het brood te bemachtigen. Plotseling dacht hij weer aan Joop. Waarom heeft hij mij verlaten? We hadden het toch goed samen. Een traan biggelde over zijn wang.…

Een jonge moeder liet haar dochter de eendjes voeren met stukjes brood. Het kindje schaterde van plezier wanneer de eendjes snel naar het stukje brood zwommen. Plotseling dacht Gerrie weer aan Joop. Waarom heeft hij mij verlaten. We hadden het toch goed samen. Een traan gleed over zijn wang.…

Tegenwoordig zijn het geen kinderen meer die met papa eendjes gaan voeren op een mooie Pinksterdag. Deze liefdadigheid wordt nu uitgevoerd door oudere dames, die toch niets beters te doen hebben. Die vrouwen weten niet dat zij het leven van die eenden halveren. Ze doen dus een goed werk, anders waren er spoedig meer eenden in dit land dan mensen.…

Je zag daar moeders met hun kindjes de eendjes voeren. Greet was heel slank en klein en had blond krullend haar. Haar wangen zagen altijd bleek, maar haar mooie blauwe ogen gaven haar een elegant hoofd. De Indische mevrouw was vlak na de oorlog naar Nederland gekomen.…

Eenmaal in het park begon hij al aan mij te trekken, zo blij was hij de eendjes te gaan voeren. In het begin waren de eenden bang voor de hem, maar toen ze merkten, dat hij brood naar ze gooide was hun angst gauw verdwenen. Toch heeft hij het een keer geflikt een eend te grijpen.…

Hier mag hij samen met zijn vriend gewoon verder gaan met het land naar de afgrond voeren.…

Ik ben maar bij het raam weggegaan, vertrouwende op het verkeerskundig inzicht van de eendjes en het sociale karakter van automobilisten. Toen ik gisteren naar de supermarkt liep, zag ik ze weer, de eendjes. Dit keer waren ze met zijn tweeen.…

'En voeren?' 'Blaadjes sla en witbrood. Het is wel een hoop zorg, maar een maand geleden,..mijn vriendin, hij aarzelt en kijkt weg. 'Overleden', zegt hij zacht tegen niemand in het bijzonder. Dan wappert hij met zijn handen alsof hij de beelden weg wil waaien. 'Goh', val ik stil.…

De eendjes zijn weg. De vijver lijkt leeg te zijn op wat fietsen na.…

De Eendjes op rij de trotse moeder voorop het blijft bekoren!…

altijd elke juni kwekke kuikentjes in mijn waterkant hoe klein zijn toch die donsjes dit jaar zeven gekropen op de kant alle lentes nieuw leven kleine teentjes wenend tuitjes zittend bij de eendjes aan hun waterrand…

Stichting Straatpoëzie presenteert het ontwerp voor Van Wissens straatgedicht ‘Eendjes’. Het vierregelige gedicht 'Eendjes' verdient een mooie plek in Groningen aan het Brakelplein. Stichting Straatpoëzie Groningen heeft hiervoor kunstenaar Nadeschda Broere gevraagd, die op de Driekdag haar ontwerp zal tonen.…

Eendjes in de ronde vijver brood gevoerd door kinderen klein, ik mag mijzelf gelukkig prijzen als ik daar in dat park mag zijn. De schaduw van de hoge bomen beschutting tegen de felle zon, lekker luieren met z'n tweetjes 'k zou willen dat het altijd kon.…

-En de eendjes zwemmen leuk in de vijver. -Mmmm. -En u geeft ze leuk brood. -Mmmm. -Alleen die ene. -Welke, meisje? -Nou, die daar. Die zwemt zo raar. -Ja, ik zie het. -Hij draait steeds in het rond. En hij kwaakt zo leuk. En zo hard. -Ik hoor het, meisje. -En nou die andere ook. En die verwijnt nu ook nog onder water. Grappig.…

En de eendjes zwemmen in het water - Falderalderiere! - Wat gekwek en wat gesnater, Het zijn zulke drukke dieren! En de randen van de landen Zijn van boterbloemen geel. Ach, ik zou zo tussenbei'en Om die bloemen kunnen schreien: Het zijn er zo heel, heel veel.…

Het water onder de brug schildert een tafereel het tafereel van twee mensen van een opa en een kind Het kind ziet de eendjes kwakend rond het brood wijst zijn opa op het hert, de vos, op de wonderen der natuur Maar Opa ziet slechts het tafereel het schilderij van wijsheid en dromen een traan spat op het water uiteen "Kijk eens Opa!…

De donk’re dagen voor Kerst zijn reeds lang niet donker meer, de donk’re dagen voor Kerst zijn lichter dan die van weleer, de zon schijnt, ‘t is warm buiten nog even en de vogels nest’len de eendjes broeden, deze warmte kon immers niemand bevroeden? De donk’re dagen voor Kerst, zijn verlicht als nooit tevoren, maar nu nog de rest!…

blijf jij maar klein mijn lieve zoon leef je dromen geniet gewoon groei maar niet als je dat kan naar een verdrietige volwassen man blijf jij maar klein mijn lieve zoon chauffeur de auto’s beklim de kraan maar blijf ver weg van dit bestaan blijf jij maar klein mijn lieve zoon er wachten eendjes aan de kant die eten allemaal uit…

Roodbonte koeien in 'n groene wei gele boterbloemen natuur maakt blij Dieprode klaprozen 'n blauwe lucht soms 'n witte wolk ik slaak 'n zucht Bruine wollige schapen paardebloemen heldergeel donzige eendjes 'n kleurrijk geheel Donkerpaarse distels verdwaalde madelief 'n kleurenpallet Holland ik heb je lief !…

De jaren tellen: een zomer in Een tuin, eendjes in het park, Hondjes om mee te spelen; Hij is weer thuis geweest, heeft De wijzers van de klok gespeld, Vluchtig woorden gekust. De vrijheid; om terug te zwaaien, Het korenveld te zien bloeien, Het water zien stromen, als een Beek, als een beek.…

en een viertal volle glazen Onder in ‘t warrig hoofd delf ik haastig naar succes -Zeven na twaalf uur alweer Wachtend op een uiting van begrip en warmte van genegenheid als ik mijn verdriet acteer Zacht en gemeen zei zij: ‘tijd veracht onwetendheid’ In de drukke vijver waar wij een toekomst uit-proberen te zeven zwemmen nog vele eendjes…

ik zag je in het park staan je voerde eendjes in de vijver ik keek je heel verlegen aan je blik werd alsmaar grijzer ik groette je je ogen lichtten op zag een glimlach op je lippen je trakteerde me op drop een ontmoeting als zovele met dit verschil, het afscheid deed me pijn, ik miste je meteen de wereld kon me niets meer schelen…

Ze kwamen met hun keeshondje, nadat ze de eendjes hadden gevoerd, naast mij zitten op het bankje in het park. Ik was er gaan zitten om in mijn krant gauw even de koppen te snellen. Onverwacht hoorde ik het kleinzoontje aan z’n opa vragen: ‘Opa, hoe kan het dat het ene dier veel ouder wordt dan het andere?…

Ik stel me het voor Parkje met een waterval Waar je schaterend speelt Met een roze kleine bal Achter de vlinders aan Op dribbelende voetjes Handjes uitgestoken Krulletjes en sproetjes Zwaaien naar eendjes Met ijs om je mondje Ondeugend en speels Praten met een hondje De ogen van je vader Heerlijke bolle toet Plukt bloempjes voor…