Alle inzendingen over eenzaamheid buurvrouw romantiek

Vaak zie ik haar door de straat trippelen of de trappen beklimmen van de flat aan de overkant, tegenover die van mij als een elegante, langbenige gazelle. Een witte legging om de slanke benen, mijn vermoedelijk verweesde overbuurvrouw. Ik stel me zo voor dat ze 's middags in haar woonkamer voor het televisietoestel plaatsneemt en de beeldschone…

Je bent nog jong Anouk, en draagt nog de charmes van je jeugd. Mijn vraag is: hebben mijn hangende oogleden je voorgoed afgeschrikt bij onze eerste ontmoeting in het trapportaal? Hoe zou het zijn als we eens in harmonie en saamhorigheid koffie zouden drinken, zoals buren doen? 's-Avonds schittert een bleek licht door de glazen deuren die onze appartementen…

Eenzaam als de nacht, heb ik zolang op jouw aanwezigheid gewacht. Nu ben je er, nu ja, dat dacht ik toch, en je wil me niet. Ik wacht weer op iemand, die me op zijn witte paard meeneemt naar een land hier van vandaan, het land van tijdelijke vleugels, vlinders in je buik en romantiek.…

Loes deed elke dag het huis stofzuigen en de meubels afstoffen, maar hij deed dat wekenlang niet, maar vanmorgen was hij vroeg opgestaan en stofzuigde hij het hele huis en zette de meubels in de huiskamer in de was, zodat zijn nieuwe buurvrouw een verzorgd huis zou aantreffen.…

Slechts een eenzame stoel met paarse, gecapitonneerde zitting getuigt nog van het feit dat hier eens dat mensen woonden, dat twee mensen elkaar hier eens vonden tot het schreien van een onschuldige baby de oren van hun onbekende buurvrouw bereikte. De flat is leeggeruimd en de buren zijn vertrokken. Zij waren niet mijn eerste buren.…

Het licht zou weer avond aan avond branden terwijl mijn buurvrouw kennelijk aan de studie was. Oceanen van eenzaamheid houden ons voorgoed gescheiden...…

Ze zeggen: dat romantiek er niet meer is, dat men niet meer romantisch ingesteld is? Is de romantiek dan verdwenen, stel dat dit zo is: Dan zou romantiek moeten worden her-ingevoerd en weet je dan waarom?…

De eenzaamheid staat de eenzaamheid te woord. Je kunt haast raden waar ze over praten. De nieuwe deur van de parkeergarage. De totaal verbouwde ingang met een nieuwe toegangsdeur. En de rotzooi op straat. Ik kijk even naar de grijze buurvrouw, die de weggegooide blikjes uit de goot haalt.…

De tijd dat romantiek en erotiek samen komen en zo de nacht geeft van je dromen. Die door de romantische sfeer is gekomen het moment dat romantiek en erotiek samen zijn gekomen.…

Stille wateren, diepe afgronden. Gretige handen, tedere monden Zachte aanrakingen, rustige strelingen, harten die sneller slaan, op 't ritme, van.... ja, waarvan? Is dit dan liefde, nou doe mij nòg maar een beetje dan!…

Vaak zie ik haar door de straat trippelen of de trappen beklimmen van de flat tegenover die van mij als een elegante langbenige gazelle, een witte legging om de slanke benen; mijn vermoedelijk verweesde overbuurvrouw. Ik stel me zo voor dat ze 's-middags in haar woonkamer voor het televisietoestel plaatsneemt en de beeldschone acteurs en actrices…

Het was die avond weer zo ver gekomen dat ik een bezoek ging brengen aan het Café-Restaurant. Gelegen aan die "merkwaardige" snelweg die men als Avenue of Boulevard zou kunnen beschouwen of omschrijven en die eveneens geflankeerd wordt door het Verbeeten Instituut en het Twee Steden Ziekenhuis, oorden van onheil en verdoemenis, vormt het Café-Restaurant…

Zal aan de lange jaren van mijn eenzaamheid in het flatje een einde komen? Zullen we een keer bij elkaar op de koffie komen? Ik ben het vast van plan......…

Mijn buurvrouw is thuis en het licht is het enige teken van haar aanwezigheid. Als vreemden leven we naast elkaar, met elkaar. Tot in lengte van dagen?…

Mijn buurvrouw is thuis. En ik moet toegeven: soms gluur ik door het spionnetje in de deur en zie Anouk thuiskomen en vertrekken met mij onbekende bestemming. Mijn onbekende buurvrouw zou zo welkom zijn voor een kop koffie maar we zullen vermoedelijk voor altijd vreemden blijven die in brute anonimiteit hun eigen weg gaan.....…

Ze is mijn onbekende buurvrouw.....…

Mijn onbekende en vergaand onbereikbare buurvrouw is blijkbaar bezig met haar studie van het strafrecht, die een tijdvak van acht jaar in beslag zal nemen, zoals zij mij eens verklaarde. Anouk is zo dichtbij maar zo veraf. Een afstand die niet te meten is in lichtjaren houdt ons voortdurend gescheiden.....…

Je buurvrouw Eva…

De buurvrouw keek hem toch wel enigszins verbaasd aan en zei dat ze hoopte dat het eten ondanks de bril zou smaken. De sfeer was niet zo gemoedelijk als hij gehoopt had. Maar hij was tenminste niet alleen aan het eten. De buurvrouw vetrok weer gauw, want ze had nog een afspraak voor die avond.…

doch toen zij sprak veranderde gestaag de droomvrouw op de veerboot naar Terschelling die klanken konden maar uit één plaats komen daar stond mijn oude buurvrouw uit Den Haag door dromen was ik in de boot genomen…

Valentijnsdag vervult mij na jaren nog met afgrijzen De dag dat ik m'n jeugdige lief de rug toekeerde Ik dacht bij het kaartje namelijk aan de verkeerde Terwijl hij toen slechts zijn liefde wilde bewijzen Verwachting was iets wat hij mij stellig afleerde Nooit doe ik mee aan die commerciële onzin riep hij Ik toon je wel romantiek als ik heftig…

Merkwaardig genoeg komt daar juist nu verandering in en veronderstelt men eenzaamheid en nood bij mij. Men gaat er over het algemeen van uit dat eenzaamheid voor de mens ondraaglijk is, maar ik prefereer sinds lange tijd de bescherming van mijn vier solide muren tegen de door mij als slangenkuil en jungle ervaren harde maatschappij.....…

Sietse Ligthart had in zijn 49-jarige leven nooit veel geluk gekend. Weliswaar was hij nog redelijk goed gezond en daarvoor moest hij blij en dankbaar zijn (dat had dominee Wiggersma kort geleden zelf nog tegen hem gezegd) maar het viel niet te ontkennen –waarom doekjes erom winden?- : Sietse was mislukt in zijn werk en ook in de liefde was het nooit…

De eigenlijke vondst der romantiek is de vreugde der melancholie.…

Afscheid genomen van een oude buur hoe mager en dood vijfentachtig jaar de familie gecondoleerd, aangehoord hoe zeer ik op mijn vader lijk van uiterlijk Afijn vanmiddag dus wordt ze begraven, weer wat draden doorgeknipt, ik verlang naar zweven naar bevrijding van de vaste grond als ochtendmist opgaan in de lucht…

Mijn buurvrouw, ik zie haar verdriet en weet niet hoe ik haar kan troosten. Ik weet dat wij elkaar mogen, hoe vermoeiend het ook soms is. Ik wil haar zo graag vertellen hoe belangrijk zij voor mij is. Mijn buurvrouw, ze is zo zachtaardig en lief, ik wil haar vertellen van mijn grote verdriet. Haar vragen, waarom zij haar dochter niet meer ziet?…

Vermoedelijk heb ik al eens wat geschreven over de buurvrouw. Toch wil ik er graag nog iets over vertellen. Naar mijn weten doen Marokkaanse mensen niets speciaals met Kerstmis. In ieder geval versturen zij geen kerstkaartjes rond. Op buurvrouw haar inburgeringscursus werden er toch kerstkaartjes gemaakt.…

Voel de romantiek De lente wil ons helpen Zo een mooie dag…

Jouw lach is de zon in de woestijn, Een glinstering in het mulle zand. Alles aan jou had zo moeten zijn, Je tanden, de vormen van je hand. Als jij naar me kijkt met jouw ogen Is het alsof ik niet meer kan bestaan. Het stuurt mij naar een onbewogen Staat waar ik niet weg kan gaan. Jouw mooie borsten zijn als bergen, Glooiend op jouw…

Dit is geen romantiek!…