Alle inzendingen over existentie

In rood, grotesk halfduister gevangen, een verdronken metamorfose, vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid, een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend, als was ik in de poten van een logge reus, sterk en onbehouden Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant…

Vertragend schikt zich de leugen ontsprongen aan een vuige list gedrukt door een vuistdikke stempel existentie voordat ik wist Warempel…

meer dan een nachtelijk regenbuitje was het niet een verfrissend heldere vervaging van het stof dat dagelijks rond de essentie van existentie dwarrelde een herkristallisatie van spirituele omwegen in- en overzichtelijk in dauw gedrenkt vol wonderlijk snel opgeloste vertrouwde visies de verlossende kijk van het incontinente oog tekent met…

Rond mijn naakte existentie schikt hij vormsel met uitbundig zwieren en dicht met stoffen penseel de kieren voor een stijlvolle dimensie. Hij bebroekt, behemdt en zelfs behoedt de gedaante van mijn passeren hult mij, schijnbaar achteloos, in kleren waarin elke passant mij achtend groet.…

Hij keek haar schattend aan. ‘Dit partijtje loopt op zijn eind’. Ze keek rond en knikte. ‘Ja. En een begin heeft het ook niet echt gehad.’ Dan unisoon: ‘Waarom zijn we hier dan eigenlijk.’ Hij knikte. ‘In de Fles was een heer die beweerde jarig te zijn. En dat wilde hij met ons delen.’ Hij keek rond. ‘Ik zie de betrokken persoon niet onmiddellijk…

Je bent zo ànders, vreemd nu, niet inpasbaar in mijn denken; zo màg je zijn, je ziel is geen bezit dat ik naar willekeur kan bergen, waarnaar ik grijpen kan of dat ik in mijn grilligheid weer rusten laat. Je staat daar: naakt gelaat, mijn broeder, vriend en verre mens. Hoe dikwijls al herkende ik de ebbe van dit tij maar 'k wil niet leren…

Ik zie mijn leven voor mij staan, voel de leugen van mijn existentie en het bedrog van het daag’lijks verdergaan. Hijgend had ik alles willen bekennen: hoe de dagen in elkaar vervloeiden, hoe pijn mij soms verteerde, hoe diep ik ben gezonken en ten slotte aan alles ben gaan wennen.…

Mijn wens voor 2009: dat er een begin wordt gemaakt met co-existentie tussen de Palestijnse en Joodse volkeren. Moge Allah en Jahweh en vooral Barack Obama hun bijstaan……

teveel aan woorden Kracht door zelfbelang verzwakt Zinnen zingen vals akkoorden Twee dimensionale taal Is aan ruwe grond nog vast gehecht Beweegt meetkundig in figuren Geeft pas resultaat na een gevecht En zoekt de mensen te besturen Drie dimensionale taal Is logisch en heeft consistentie Bouwt aan ruimte bolwerken Verklaart de eigen existentie…

Brekebenen helen doe ik oneindig veel liever, dan putten uit pek en zwavel, want liefde en vergeving, dat zijn mijn bergen, vanwaar ik hulp en kracht vermoed. ’s Avonds in de koelte van de tuin, meen ik de Geest te voelen trillen, de nooit verstopte Levensaderen van de Diepe Wijsheid, die zo ongelooflijk mijn existentie vormgeven, en elders grondvesten…

Een collectieve existentie. Gezamenlijk verdoen wij onze “tijd” met ernaar te zoeken. Zodra we aan de rand van dit leven gaan zitten dan zouden we merken dat er zeeën van tijd op ons afstromen. We zouden de tijd willen doden van verveling.…

Leven op de ruïnes van jouw existentie doe jij inmiddels al 25 jaar. Om preciezer te zijn; de 27ste van maand 9 is de dag dat jij werd gedwongen een ander leven te leiden daar jouw huidig, weliswaar niet door de tand des tijds, maar wel was aangetast.…

Wordt er iets aan hun existentie toegevoegd? Wat hebben we aan een tweede Joling, nog een ‘Orgel Joke’… Hun nietszeggendheid wordt uitvergroot ten bate van onze behoefte aan gelijkwaardigheid. Zie je wel, het zijn ook stumpers net als wij… Zou dat het zijn?…

Binnen de spirituele filosofie is het heden de drijfveer van ons denken, gericht op de noodzaak van een open visie, die zowel de beleving van tijd als de niet-tijd niet alleen probeert te begrijpen,maar ook in een kader wil plaatsen van gelijktijdige existentie.…

Ook omdat mijn hele existentie opgekrikt voelde. Honderd jaar jonger energieker. Maar wat moet men 65+ daar ‘s nachts mee in bed? Mijn slapeloosheidsstress groeide met de minuut. Waarom had ik dat nou weer. Iemand bij wie onrustig gewoel moeilijk voorstelbaar is is euro-parlementariër Hans van Baalen.…

" waarop ik straal negeer: " De existentie behoeft geen kransen!" en ik ze beduusd achterlaat met een scherpzinnige opmerking, waarvan ik bedenk dat de dikke man dat ook wel zou doen. Moeten ze maar geen perverse gedachten hebben over mij, ik zie ze zo denken, die magere schrieltjes.…

Ook deze deed mijn existentie wankelen. Wat wil een mens nog meer van kunst? Levano trad op bij de Paradisobeurs voor Kleine Uitgevers 2012. Buiten de deur dus wel, maar toch. Die Beurs haalt dit soort fenomenen boven. Die buiten de kassastromen blijven. Voor wie kleintjes aandacht al veel betekenen. En daar van alles vooor uit de kast halen.…

Volgens hem was de mens en zijn hele existentie alsmede dat wat wij bewustzijn noemen een tijdelijk produkt van hersenkwabben. Over hersenkwabben spraken we veel. En daarna over de planten.…

Ik kan mij voorstellen dat, zoals er niveaus onder ons alledaagse bewustzijn of onder onze existentie zijn, er ook niveaus boven de onze zijn. En dat wij afkomstig zijn uit een wereld die de onze omvat, en waarin je weer terugkeert na de dood.…

Ik werkte door tot ze wakker werd, zich uitrekte en liet merken dat ze er genoeg van had dat ik me met existentie bezighield. Ze ging wat drinken. Halverwege de trap stond een drinkbakje. Hoe katten drinken heeft tot intens wetenschappelijk onderzoek geleid.…