Alle inzendingen over gebaren

Door slechts een simpel woord gaf jij mij weer vertrouwen in het leven en door een klein gebaar leerde jij mij weer liefde te geven. Ik was van de wereld afgesloten wilde van niemand iets weten maar door jouw woorden en gebaren wist ik dat niemand mij was vergeten.…

Op één stelt keert zij zich Naar het verzonkene Haar evenwicht duurt Het zwaartepunt schuift traag Gedragen door broze scharnieren Zwenkend en zwaaiend naar nergens De long klapt dicht Wachtend op haar kronkeling Onder neonlicht Een sober, star gebaar…

“Goeiemorgen!”, piept iets dat lijkt op een menselijke stem. Ik hoor het vaag door de ijszaken heen die moeten voorkomen dat ik als een hamster de roltrappen ga bestormen en compleet gefrustreerd op en af ga hollen om mijn bolle wangen kwijt te raken. En ik kan het niet weerleggen. Mijn mond zit vast gesjord met bandages die voorkomen dat alle losliggende…

Ik stik in elk woord, in elk gebaar, verloren in het diepste van elkaar. Het ochtendlicht weerkaatst tegen onze zinnen aan. Onverwachts worden armen om me heen geslaan.…

soms alleen aan een piepklein gebaar. Een kus of een knuffel een strelende hand, die kleine dingen houden je van de rand.…

De taal van onze jeugd spreekt Harde onverbloemde woorden Een spreektaal ongebleekt "Rappend" spreken zij in akkoorden Met de handen gebaren zij Vingers plukkend aan hun broek Zetten zo de woorden kracht bij Dit is "rap" van de straat niet uit een boek De taal van onze jeugd spreekt Het klinkt als een luid protest Toch is dit wat hen…

Ze hebben geen vleugels, of engelenhaar, het zijn lieve woorden, een briefje of een gebaar. Als je ziel staat op springen, je ziet geen uitkomst meer. Komen engelen voor jou zingen, ze verzorgen jouw hartzeer. Wacht maar, wacht. Engelen komen, heet onverwacht.…

Mannen hebben in het algemeen meer de neiging dan vrouwen hun (sterke) verhalen kracht bij te zetten met geluiden.…

Eenvoudig als een handkus mysterieus als een gebaar een brand van jaren tot peuk geworden sjekkie is ongezond daarmee gekweld alsof gezondheid terminaal nog telt een troosttrek in de schemering is hem ontraden met laatste krachten zuigen aan het leven dat ‘ongezond‘ is waar maar mag hij voor hij sterven gaat als klein gebaar…

Haar gebaren wankelen, keren zich tegen wat zij denkt. Spreken van oker, van jasmijn en fluisteren haar stil verlangen. Weifelend zoekend tussen denken en voelen tast zij naar haar eigen waarheid die verdwijnt en opduikt als de roos in haar watervallend haar. ------------------------- copyright Hans van Bergen 2003.…

Tot ook al dit wereldwijde, tot vervelens toe herhaalde, geruisloos verdwijnt in het museum van Vergeten Gebaren. ----------------------------------- uit: 'Oog van de tijd', 1997…

als woordenschat op golven een enkeling verward twijfelend aan eigen geest pakkend ook de zinnen over Advent en Het Feest anderen glijden af verliezen hun evenwicht ik proef het verdriet in ieder gevoelig gedicht herkenbaar de donkere dagen zeker in deze tijd van het jaar laat mij pogen ze te verlichten met een passend woord als gebaar…

Een lieve blik Een klein gebaar Een kaartje op de post Dat is echt niet raar Het is niks groots Tijd kost het niet Moeilijk misschien wel Tot je de reactie ziet Met zo'n klein gebaar Kan je zoveel betekenen Als jij het misschien nodig hebt Wil je er ook op rekenen Het verdriet verdwijnt er niet van Je kan het wel iets beter aan…

soms bloeien gebaren in stilte open soms slorpt stilte gebaren op soms onderstrepen gebaren stilte soms doet stilte woorden op slot…

zoals jij leven in geboorte bracht en het kind dat nooit was zo hangt het in mijn hoofd dat in het razen over gaat als een idioom dat niet echt spreekt, of geleuter met geluid van water vanuit de douche of gelaten warmte als jij vroeger op moest en het zo lief zei daarom breek ik gebroken woorden in tien letters tot het blauw…

Het simpelste gebaar geeft me diepe warmte.…

Omdat wij allen Maxima graag mogen Dacht ik: zou het niet aardig zijn voor haar Als papa toch mag komen volgend jaar En op de grote dag komt aangevlogen. Al is het heel misschien een goed idee Dat hij dan uitstapt boven volle zee.…

Met vierentwintig dode Argentijnen wilde hij heden langs de route staan. Zijn actie stond de ordedienst niet aan: Hij moest in een politiecel verdwijnen. Want wie vandaag voor mensenrechten staat wordt opgesloten wegens lasterpraat.…

Een graaf met wel zeven kastelen Had zeer mooie slaven, ja vele Maar toen zijn vrouw zei: Ze zijn ook van mij Toen wou deze edele delen…

met een woest gebaar veeg ik mijn tranen weg het maakt jou niet uit wat ik nog tegen je zeg jouw plan was al klaar lang voor ik het wist man oh man wat heb ik me vergist ik dacht dat wij altijd samen zouden zijn en nu dat niet zo is doet het verdomde pijn ga maar, vlucht ga maar naar die ander heen ik hoef jou niet meer ik blijf…

vrolijk word ik van een meisje dat zwaait naar ik zie niet wie zwaaien zegt: dag, ik mag je we scheiden nu, maar morgen zien we elkaar weer en anders overmorgen een kind voor het raam zegt mama of papa gedag vanmiddag word je opgehaald heel anders is een neus tegen de ruit, een hand die vraagt, kom je nog terug? of zegt ik zal je missen…

Wie had kunnen denken dat het uitgerekend op zo'n mooie, rustige augustusdag zou gebeuren, waarop een zacht briesje de wereld streelde, waarop de Natuur stil, vredig en zachtmoedig aandeed? Ik was de kruising al vaak gepasseerd, op weg naar het benzinestation om enkele aankopen te doen. Hij kwam mij tegemoet op de fiets en met een goed gerichte…

Ik moest mijn tedere gebaren bewaren. Het was moeilijk te begrijpen voor mijn rationeel denkende brein waarom onze Lieve Heer mij als man met zulke hevige, bijna onnatuurlijke, lustgevoelens had geschapen.…

Je gebaar verwachtte ik nauwelijks; ik kon nooit vermoeden dat je al die lange jaren die achter ons liggen die warmte en vriendschap voor me koesterde die je verborgen hield in de cocon, in de schatkist van je voor mij zozeer onzichtbare innerlijk...…

elkaar, totaal onterecht Onbedoelde gebaren, als stress schijnen ze echt Gebaren worden geanalyseerd Ik ben het lijdzame verlangen zo moe Toch wordt er door jou nieuw leven ingeblazen De moed in mijn schoenen, maar mijn hart blijft verbazen Ach, ik ben het verlangen zo moe…

Een smeris in een voorbij scheurende politieauto zwaait mij een vriendelijk sorry-gebaar toe. Geleerd hebbende van de recente gebeurtenissen trap ik daar niet meer in maar zwaai vriendelijk terug. Met mijn middelvinger, dat dan weer wel……

Contactlenzen zijn kleine, fragiele, doorzichtige schijfjes; optische instrumenten die in mijn geval zelfs de naam "genius" dragen, wat toch niet toepasselljk kan zijn en ze corrigeren mijn forse bijziendheid perfect. Echter, door een ongelukkige manoeuvre verloor ik een schijfje dat vervolgens onvindbaar was. Dankzij een bijzondere en buitengewone…

Vingertaal Waar telkens meer woorden worden vergeten daar wint het gebaar.…

Gezien de omvang die de Liefde kan aannemen vormde het gebaar inderdaad slechts een futiliteit. Maar ik zei hem: "Als je niets gewend bent, is het veel" Daarmee kon mijn nieuwe vriend wel instemmen.....…

Dit ene kleine, simpele gebaar met oogjes vol vertrouwen en geloof. Een alledaags moment, eenvoudig en zo eigen, één simpel gebaar en toch zo speciaal … de mooiste dingen in een mensentaal.…