Alle inzendingen over geheugen, herinneren

En jawel hoor na enig gegraaf in m’n geheugen, herinner ik me een klein wit hondje, een wit teckelachtig skai leren beestje, waar ik als peuter gek mee was.…

Een beschouwing over perceptie, geheugen en tijd 1. Tijd als product van menselijke perceptie Tijd is geen zelfstandige eigenschap van de werkelijkheid, maar een ordeningsmechanisme dat voortkomt uit het menselijk bewustzijn. Onze ervaring van tijd ontstaat doordat wij herinneringen opslaan en rangschikken.…

De eerste herinnering, het begin van mijn geheugen, onderstreept slechts de vergeten jaren die daaraan vooraf zijn gegaan. Woorden van gelijke strekking las ik onlangs in het katern Letter&Geest van dagblad Trouw van zaterdag 4 september 2010. Net als iedereen heb ook ik niet één, maar méér eerste herinneringen.…

Ik vaar op het ondeugdelijke en onbetrouwbare kompas van mijn wankele geheugen als ik mij vaag het lied uit dat verre jaar herinner en zachtjes, voor mij uit, in het luchtledige, de melodie herhaal en als een welhaast ongrijpbare vluchtige melodie probeer te zingen; ¨Listen to the ocean. Echos of a million seashells¨ Wanneer is het geweest?…

Dan is mijn geheugen niet meer in orde. Nu weet ik weer waarom ik pijn in mijn rug heb. Is het echt waar, Mien, drie keer, niet te geloven?'' ''Ja, echt waar, ik begreep het ook niet, jaren niks en nu hoop ik op een herhaling, je hebt een borrel verdiend.'' De drie oudjes hadden de grootste lol.…

Goede herinnering aan een familie wordt bewaard op de droge zolder van m’n geheugen, ze leven er al veertig jaar zonder verandering in samenstelling, zonder veroudering en in dezelfde entourage. M’n gedachten gaan regelmatig bij ze langs.…

‘Aan het geheugen van water’ zei hij tenslotte, ‘Zou het water nog weten dat het hier ooit was, dat wij nog bestaan?’. Ze wist het niet. De lucht spuwde vuur zoals iedere avond, vloekte tegen de bliksem die donderend terugschold. Het werd donker. De dag was geëindigd zoals deze was begonnen. Er was mooi licht om te fotograferen.…

Mijn vroegste herinnering is de haan. Als peuter hielp ik op mijn manier mijn moeder met van alles en nog wat. Het leukste was kippen voeren. We hadden een koppeltje kippen met één haan, een heel grote witte. Hij was ongeveer net zo groot als ik zelf was. Als ik er aan terug denk zie ik mijn moeder weer voor me.…

Ik droeg nog het jack dat ze me gegeven had en dat ik ter herinnering aan haar zou bewaren: het "bomberjack" met de bontkraag en in mijn binnenste, in mijn hart en in de ladekasten van mijn geheugen draag ik twintig jaar herinnering aan haar, aan haar niet aflatende zorg voor mijn moeder, aan haar Goirlese dialect en aan haar ruzies met haar familie…

Tijdens het ophalen van herinneringen raak ik de laatste tijd zo af en toe het spoor bijster. Mijn herinnering aan een gebeurtenis, waarbij ook mijn echtgenote aanwezig was, staat vaak haaks op die van haar. Helaas heeft zij achteraf dikwijls het gelijk aan haar kant.…

- Daar heb ik geen actieve herinnering aan - En daar wou ik het juist met u over hebben, wat is er toch met uw geheugen meneer Rutte.. - Hoe bedoelt u? - Telkens als er een moeilijk dossier op uw bord dreigt te belanden laat het u in de steek. - Wat? - Uw geheugen - Oh ja?…

Ik heb ook wat met mijn geheugen, het werkt namelijk voor geen meter, alles is in de war en ik kan er geen touw aan vastknopen. Ik ben een reusachtig vergiet, alle herinneringen sijpelen weg.…

Ik ben haar nooit vergeten; daarvoor is de herinnering te diep ingebrand in het geheugen, ze was m`n eerste liefde, en die duurde oneindig lang, want zo lang duurt gevoelsmatig de lagere school. Tien jaar later kwam ik haar tegen in gezelschap van haar vriend. Hij herinnerde mij aan de verkering die zij en ik hadden op school.…

“De naam is me even ontschoten, maar ik herinner me U nog als de dag van gisteren meneer!” Twee priemende ogen keken me aan. Enorme dikke wallen eronder maakten hem een vermoeid uitziende man.…

Met geen mogelijkheid kon ik zijn naam herinneren. We babbelden wat en ik wachtte op een ingeving die mijn ‘ezelsbrug’ zou activeren. Het gesprek ging over golf, de prijs van vliegtickets en de economische crisis. Na vijf minuten om elkaar heen gedraaid te hebben, keek hij me met gefronste wenkbrauwen aan en vroeg wat mijn voornaam ook weer was.…

Misschien is het de leeftijd, dat kan, maar ik blijf me verwonderen over het hoofd, het brein en het geheugen, want tjonge jonge er zou geen kast groot genoeg zijn om al die herinneringen in op te bergen, zoveel is zeker! Ik denk dat ik geen boodschappenbriefjes meer maak, kan ik ze ook niet vergeten!…

Nu heb ik de verbinding zelf hersteld, herinneringen liggen niet meer vast, maar mijn geheugen laat mij (nog) niet in de steek. Maar ik ben wel moe, cartoonisten en radicale moslims en foute politici, net in die ene week dat mijn computer plat lag, kreeg eigenwaarde een heel erg nare bijsmaak. Geen mooie zin, ik weet het, u verdient niet meer.…

De herinnering aan oom Wim is een klein sieraad van het geheugen: een baken en een monument in turbulente tijden....…

En zo ligt de herinnering als een eiland in mijn geheugen - als een paradijselijk eiland, omgeven door een woelige oceaan met dramatisch hoge golven.....…

Mevrouw had het nooit over haar kinderen, ze kon zich niet meer herinneren, dat ze kinderen had. Zelf vroeg ze regelmatig naar haar vader en moeder, die onuitwisbaar in haar geheugen zaten geprent. Het dementieel syndroom was in staat alles te doen vergeten, behalve vader en moeder.…

Aan haar kan men vanzelfsprekend bezwaarlijk gedachten of gevoelens, geheugen of waarnemingsvermogen toedichten. Maar stel eens dat de vaas deze eigenschappen wel zou hebben en dat ze zou kunnen spreken... Zou ze dan verhalen over het prille huwelijk tussen de secretaresse en de vertegenwoordiger (mijn oom en tante).…

En zo draai ik de caleidoscoop van mijn geheugen rond en rond en zie ik een werveling van veelkleurige, bonte beelden, alle uniek, alle bijzonder.....…

Een diep coma daarentegen heeft mij wel van een pingpongbal aan geheugen beroofd, terwijl Dr. Josef Mengele Adolf Hitler 95 keer heeft gekloond en daarmee hoopt de resulterende zonen Braziliaans op te voeden en hun een jeugd te geven die identiek is aan die van Hitler.…

Een herinnering is anders. De herinnering wordt gekleurd door gevoel en emoties. Slechte herinneringen worden weggestopt in een poging ze op te lossen in het niets. De mooie herinneringen worden mooier gemaakt dan ze zijn.…

Van de geschreven poëzie is vooral die poëzie belangrijk, die blijft haken in het geheugen van de lezers. Wij zagen reeds dat dit geheugen inmiddels danig is aangetast door een geestverstikkende buitenwereld, toch is er geen reden om al te diep te treuren. Korte zinnen weet men zich nog wel te herinneren.…

Deze foto’s vertelden een andere waarheid dan het geheugen van Bjarne vertelde. Daar was niets meer aan te doen. Veertig jaar na het begin van de liefde had Bjarne er vrede mee. De herinneringen aan Emma waren onuitwisbaar, maar inmiddels stoffig geworden.…

Eigenlijk zijn zij mijn HERINNERING AAN NIETS De titel van een dichtbundel van Shakila Azzizada, waaruit ik met plezier HERINNERING citeer: Als het geheugen van de tuin leegloopt van bloei en rijpheid spiegelen de gewonde bloemen de doodsdrift van de herinnering Allesbehalve een Herinnering aan Niets is mijn TRANENDAL: Subtitel:…

Het geheugen is een raar ding. Ik herinner me dat Ischa Meijer ooit zei, dat je moest zingen. Zing, zei hij, zing! Alleen ik weet niet meer waar, wanneer en waarom. Ik weet ook niet meer tegen wie hij het zei of hoe hij het precies zei. Hij zong zelf ook wel, maar ik zing bij voorkeur niet. En toch mocht ik zijn opmerking wel, zing!…

Je leeft vandaag! Enkele jaren geleden kreeg je als senior al deze nadrukkelijke terechtwijzing van een goede kennis, die het niet eens was met de vermeende mate van het moeten inleveren van een leven lang gehanteerde vaardigheden. Je leeft vandaag! Tegenwoordig en ook vandaag tracht je als inmiddels een aantal jaren oudere senior je bewust te…

Zijn geheugen maakte overuren.…