Alle inzendingen over gemiste kansen

Er zijn geen gemiste kansen, alleen kansen die men nog niet heeft aangegrepen. Kansen zullen zich altijd voordoen in ons leven, het is dan ook veeleer als iemand die de trein heeft gemist en beseft dat er altijd een volgende trein komt. En zo bezien komt men er altijd, ook al is het wat later dan verwacht.…

Door in te zien wat menselijkerwijs voor het oprapen ligt laat je voorts bijdragend markant rijke ontdekkingen doen; een portefeuille met inhoud houdt een beloning in zicht, van iemand erna vertellend over gemiste kansen van toen.…

Paul, goeie jongen, gemiste kansen, altijd in voor een gebbetje en een vaasje pils. Klaverjassen, verplicht gaan op z'n Rotterdams. Fronsend een sigaartje in de mondhoek, troeven in de hand, de tegenpartij op het verkeerde been. Paul is dood, vrijwillig gegaan, daar kan geen troef tegenop.…

ik fantaseer gezichten in duizenden gedichten en nooit gedachte dromen ik kerf mijn gedachten in zwoele zomernachten en onbeschreven bomen ik kleur mijn witte wangen in rozerood verlangen en net gemiste kansen ik wens mijn lieve leven in hemelsblauw te zweven en eindeloos te dansen…

Terwijl de avond zet groeit het verlangen, spreekt het hart over gemiste kansen en smeekt om meer. Misschien in een droom een handreiking die waarheid brengt, misschien het geloof dat naar zekerheid reikt.…

Als je spijt krijgt van gemiste kansen, is die ander er ook niet voor jou. Laat onze harten samen dansen, als je van mij houdt zoals ik van jou.…

Wanneer mijn letters zinnen dansen ik jouw woorden bedrukt zie staan weer denk aan gemiste kansen verzopen van hun huid ontdaan klanken opnieuw mijn oren strelen handen behelzen jouw gezicht gezel verspelen zonder delen gevangen in het eerste ochtendlicht zullen letters dan nog beamen in gewisse vriendschap met de tijd als gevlochten…

aan gene zijde staat een doos op mij te wachten vol onvoltooide zaken te veel verspilde krachten afgebroken gesprekken en steeds gemiste kansen nog nooit bezochte plekken en ongebroken lansen aan gene zijde staat een doos op mij te wachten vol onbestemd verlangen en zoekgeraakte nachten nog onvervulde wensen steeds niet gestelde vragen…

Gemiste kansen doen dat, weet je. Gemiste kansen laten zelfs de meest machoman huilen. Mag dat niet? Een huilende man? Jammer dan. Ooit was jij er. Jij. Met een hoofdletter. Jij die al mijn leegte zou vullen. Jij die mijn pijnen zou laten verdwijnen. Als was jij een goede fee. Er moest daarboven toch iemand van mij houden.…

Ook op het laatste bal masque zullen zij gemaskerd dansen en verbergen daarmee hun leven van gemiste kansen; als de dood voor 't sluitingsuur, want de prijs was hoog en tijd is duur.…

U begrijpt, het gaat over mij, het gaat over gemiste kansen en een gitaar die ik goedkoop op de kop tikte. Drie akkoorden werden mij aangereikt, sindsdien speel ik de blues.…

Na gemiste kansen. Na het doen van stomme dingen. Stomme dingen die men doet waaruit dan vervolgens gevoelens naar buiten komen die niet kunnen. Omdat het gevoelens van een onmogelijke liefde zijn. Bijvoorbeeld. Hij is er altijd voor me. Altijd wanneer anderen mij maar al te graag laten vallen.…

Nu mijn libido dramatisch is gekelderd, is een inhaalslag ook niet denkbaar meer en kan ik maar beter magisch denken dat al die gemiste kansen goed zijn geweest voor mijn artistieke oeuvre.…

Opnieuw beginnen in een huis dat nu een huis van zorgen is, een huis van gemiste kansen en een huis van gemist geluk. Geluk bestaat omdat ongeluk bestaat. Zelden besef je het, maar wie geen ongeluk heeft, heeft geluk.…

We praten over tactiek en de gemiste kansen. We hadden een aanknopingspunt gevonden en de emoties lopen erg op. Karel raakt de grip kwijt. Hij is Feyenoordfan en kan niet meer neutraal het gesprek leiden. Alle achterstallige en ingehouden agressie vliegt over tafel. De conciërge moet ons allen uit elkaar halen.…

Of het biedt een boeiende plek om gemiste kansen in te halen. Begerig storten deze senioren zich in het vacuüm, dat de drukke generatie in de leeftijd van 25 tot 55 jaar noodgedwongen open laat. Dit door hun zware missies om werk en gezin in balans te krijgen of te houden. Dit kost deze leeftijdsgroep wagonladingen tijd.…

De kater na de wedstrijd tegen Denemarken is nog steeds voelbaar in Nederland, na meer dan twintig gemiste kansen kun je met recht twijfelen aan de opstelling van Bert van Marwijk, dat had ik al snel tijdens de mallotige missers van Van Persie (Silly Persil?).…

Ik hoor teleurstelling over eerder gemaakte keuzes, gemiste kansen, verlangen naar herkansing. Arm kind. Op het punt staan om een zelfstandig bestaan op te bouwen en dan al deze adviezen over je heen krijgen. De meerderheid van schoolverlaters gaat nu al iets totaal anders doen dan het vakgebied waar ze voor opgeleid zijn.…

Of somberen over gemiste kansen, domme acties, stomme dingen die je gedaan hebt. Stomme blogjes. Verloren vriendschap. Sinds het begin van de mensheid (nou ja, sinds er bier is) zoeken we daarvoor een plek uit die we 'de kroeg' noemen. Althans mannen doen dat. Vrouwen komen daar ook wel, maar met andere motieven, en zelden alleen.…

Die wereld waar mijn leven nog vol met kansen voor mij lag, de zon scheen en ieder klein verdrietje nog kon worden weg gekust. Deze terugblik had mijn hart verwarmd. Maar toch verkrampte ik en het ontnam mij mijn adem. Gemiste kansen, vervlogen wensen, vergane glorie. Wat was er van mij terecht gekomen?…

weemoed knaagt in kansen gemist omhels het verlangen, de tederheid door strelende woorden recht uit het hart fluistert de stilte, genegenheid verbergt jouw verdriet de schreeuw van tranen hernieuw de toekomst, vergeten dagen…

zonder woorden weet hij te zeggen waar zij over zwegen zonder woorden uit te leggen waarom zij woorden kregen zonder woorden te vertellen wat zij eigenlijk al wist zonder woorden vast te stellen dat kansen zijn gemist zonder woorden aan te geven waarom hij haar verlaat zonder woorden te beleven dat zij zijn uitgepraat…

Mijn ex-collega's hadden aan mij gedacht en mij nog kansen willen geven, hoewel ik had afgezegd en ik huilde om mijn onvermogen, om het gemiste perspectief, om de klaarblijkelijk verlokkende mogelijkheden die ik toch bezwaarlijk kon grijpen om redenen die ondanks alles overtuigend waren.....…

Bloed ruist en raast door m’n kop Pompt de zuurstof, non-stop voedt mijn gedachten, twijfels, angsten Deze nachten zijn de langste Als alle opties, ideeën, keuzes, kansen, Gemist, benut, zo rij aan rij langs dansen, Is er trots, getemperd door twijfel, onzekerheid, Het razen in mijn hoofd, gaat nog sneller dan de tijd Op de helft van mijn leven…

Een dag van kansen. Een dag van een nieuwe begin, hoe dan ook. Gevoeld of niet ervaren, voorbij is wat is geweest, het nieuwe is gekomen. Ik durf me nog niet te geven, niet te voelen het geluk dat me toelacht. Ik bespot het, lach het uit, maar heel stiekem is daar het gevoel dat ik zolang heb gemist: rust.…

Af en toe ruik ik het avontuur Een droom bewaarheid Zijn de kosten te duur? Ben ik nog bij de tijd? Is het offer te groot waar ik onder lijd? De deur op een kier lijkt zuur Loop ik dan weer met mijn hoofd tegen de muur? Vastklampend aan de deurknop de deur weer iets verwijd Onder gelovigen leeft een hoop De deur staat echter alleen figuurlijk…

Op een berg onder de maan Die zich heel noch half mag noemen. zijn wij niet verder gegaan omdat het ons zou verdoemen op de grond in het gras waar bloemen nog ontbreken kijk ik naar waar de liefde was voel het nu pas steken in de tijd zo snel gegaan terwijl wij zoveel mailen Laat ik nu een kleine traan ach het zal wel helen ik sta…

De man liep somber te peinzen terwijl hij sjokkend voortliep, omdat hij wist dat hij zijn trein gemist had. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen. Alles werd hem even teveel. Hij had een heel leven achter de rug, misschien wel 10 x zoveel meegemaakt als een ander. Toch bedacht hij zich dat iedereen dat wel eens zou kunnen denken.…

Geen nood, ik red me wel tussen jouw schoenen nee, tussen jouw voeten zit geen verbinding of draad gespannen. de bloem kun je vertrappen, de brief kun je verstampen, de grond kun je deren maar je kunt jezelf niet verweren. laat die bloem groeien, de brief hoeft niet te verschroeien laat je voeten lopen er zit niets tussen, niets voor.…

Dit woord zult u tevergeefs zoeken in Van Dale Groot woordenboek. Het is zo maar in het brein ontstaan van een alhier niet geboren en getogen persoon met zijn afkomst geworteld in de bodem van de oosterburen. Het moge in de loop der jaren op deze site voldoende bekend zijn en kan ik derhalve met deze constatering de eerste inleidende zin van deze bijdrage…