Alle inzendingen over geschiedenis broer jeugdjaren

We schreven begin zestiger jaren van de voorgaande eeuw.... Zo waren onze wandeltochten. We struinden over de Beekse Heide; vaak onafzienbaar en gesierd door een lichtpaarse overvloed of we wandelden in de Rauwbraken, het toentertijd nog onbebouwde natuurgebied ten noorden van onze stad. We waren toen nog samen: de ouders, de zussen en het wilde…

Aldaar aanschouwden we het opstijgen en het dalen en landen van kleine en grotere vliegtuigjes die deden denken aan jongensboeken en -dromen uit onze verre jeugdjaren, aan spannende en ongeloofwaardige avonturen van pioniers en stoere, manhaftige helden uit de geschiedenis van de luchtvaart Vliegveld Seppe zag ik weer en opnieuw trok het schouwspel…

" vraagt mijn broer; een wanhopige vraag, ingegeven door zijn grenzeloze verlatingsangst.....…

Daar bezochten we, de ouders en de zusjes, in onze jeugdjaren onze wilde, ongezeglijke, onrustige broer die thuis niet te handhaven was. Foto's uit die verre jaren getuigen nog van onze bezoeken.…

Hoezeer had ik gewenst dat een jongen als hij in vroege jeugdjaren aan mijn zijde zou hebben gelopen! Mijn arme, gehavende en geschonden broer echter, die sinds jaar en dag in de inrichting verblijft, moest verstek laten gaan.…

Hij is mijn broer die sinds jaar en dag verblijft in wat men "zijn appartementje" noemt en waar de speelgoedkast zijn schamele spulletjes herbergt en waar hij de smurfenfilm bekijkt.…

De silhouetten van langgerekte aken tekenen zich af in het zwarte water van de Piushaven. Een enkele visser heeft de zondagsrust opgezocht en staart over het kalme en vlakke water terwijl hij een beetje filosofeert en mediteert boven zijn hengel..... Sneeuwwitte meeuwen fladderen krijsend, met voorwereldlijk aandoende vleugels, rond een kunstwerk…

Onder Haar hoede leerde ik lezen en schrijven en bij Haar mocht ik thuiskomen na de dolzinnige en doldrieste escapades uit mijn turbulente jeugdjaren......…

Zo vergaat het ook mij, hoewel dat weinig zegt, omdat ik het levensgevoel van mijn jeugdjaren in feite steeds heb behouden en mijn volwassenheid en ouder worden als een soort komedie heb ervaren.…

Als je "vroeger" toen ze klein waren, op "bedtijd" was aanbeland, was 't een hele toer om ze er te krijgen, want... de één moest nog huiswerk, de ander nog spelen, en nummer drie moest altijd d'r blaadje nog éven uitlezen. Dat blaadje werd een hoofdstuk en als ze de kans kreeg, 't halve boek, maar als ze dan uiteindelijk lagen en…

haar gezicht spiegelend toont aan mij de minnaar Dat de rozen haar lippen stelen De kiezels haar voetstappen hebben opgeslagen Haar ogen zijn door de wolken bewaard Haar neus door ambrozijn herkend Haar smaak door honing gegeven aan bijen die doorvliegen tot zij het paradijs bereikt hebben Het is dat dat er is Anders zou je nu geschiedenis…

Hier en daar een dorpsgek vecht nog zijn eigen oorlog, leunt nog tegen zijn leeggeruimd toneel van de wereld en wacht nog op volgende week betere komedianten. ------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1983.…

De leraar droeg een harnas. Zwaaide met een goedendag. Niemand zei iets terug. De ophaalbrug bleef omhoog. Een leerling op de uitkijk gebaarde. Pek en veren stonden klaar. Net op tijd kon de ridder ontsnappen. De bel, weer een lesuur voorbij.…

Geschiedenis. Ik denk, ik voel. Ik doe en ik heb lief. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn zijn. Nietig en van weinig waarde. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn leven. Mijn liefde. Mijn heengaan. Kort, onbeduidend. Ieder stap die ik zet... Geschiedenis. Misschien niet belangrijk.…

Als we over honderd jaar terugkijken op de geschiedenis van de mens, dan zullen we hoofdschuddend niet begrijpen hoe we de vorige eeuw en deze eeuw met onszelf, met elkaar, met onze omgeving en met onze medebewoners van deze planeet zijn omgegaan, en we zullen onszelf diep schamen dat het zo lang geduurd heeft voordat we eindelijk onze hersencellen…

Het verhaal van Atwood is op alle onderdelen van het verhaal ooit ergens op onze wereld in onze geschiedenis gebeurd. Het verhaal van Beckman kan zomaar waarheid worden als we niet allemaal keihard aan de noodrem gaan trekken.…

Mijn vriendin aanvaardde mijn overwicht en gedachten en later, veel later toen ik haar nog eens heb ontmoet, kon ik me met recht afvragen of zij weleens terugdacht aan onze jeugdjaren en de ondanks alles toch wel merkwaardige voorstellen die uitgingen van haar vriendinnetje.....…

De huizen in de omtrek, die ik beschouw vanuit mijn hooggelegen venster, lijken als geknipt uit een bouwplaat uit mijn verre, haast vergeten jeugdjaren, als opgebouwd uit de Lego-steentjes die Sinterklaas eens bracht. Daar huizen het geluk en het leed in al hun oneindig verschillende verschijningsvormen, uitgevaardigd door een Onbekende...…

Met vlindervingers streel je mijn hart, je ziel giet kleuren over mijn leven Je wandelt door mijn fantasie en kietelt mijn pijn door mijn dagen weef je een webje van twinkelzilver Met acht pootjes hou je me vast en hoef ik niet meer te vallen…

Hij kan niet meer janken of kermen kreeg voor altijd eelt op zijn ziel dat was om zichzelf te beschermen z'n jeugdjaren waren niet al te stabiel. Nu hij op middelbare leeftijd zit lijkt hij gevoelloos, star en stug beziet het leven tè zwart-wit ik vraag beleefd, geef zijn ziel terug.…

Als schrijver vraag je je vaak af, wat is er gebeurd in het verleden, in die bruisende jeugdjaren.…

....en zo rusten mijn ogen vaak op het merkwaardige maar zo mooie en architectonisch zo geslaagde gebouw dat enkele jaren geleden verrees aan de overkant van de snelweg die mijn woning flankeert en daarnaast zie ik de onschuldige kinderen met hun skeltertjes en stepjes op een smalle geasfalteerde strook met schijnbaar willekeurige bewegingen rondrijden…

Het is welhaast vanzelfsprekend dat in Tilburg voor de studenten in de omgeving van de campus heel wat tot stand is gekomen dat voorziet in hun behoeften. Grote witte letters geven aan dat zich ergens achter de solide stenen vesting van de muren de sportzaal bevindt waar ik veertig jaar geleden bokkensprongen maakte in het gezelschap van mijn medestudenten…

Iedereen kende iedereen in onze kleine wereld, in ons kleine universum en daar beleefde ik mijn stormachtige, onvergetelijke jeugdjaren...…

Dat de Tweede Wereldoorlog een van de grootste verschrikkingen uit de geschiedenis van de mensheid is geweest zullen velen van jullie wel weten. Er zijn vele boeken over geschreven en het zal altijd een onderdeel van onze vaderlandse geschiedenis blijven. Mijn beide inmiddels overleden ouders hebben de oorlog als kind meegemaakt.…

Van baby tot kleuter Van jongen tot man Ik mocht je niet kennen wat baal ik hier van Twe wezens zo eender zo prachtig en fijn Als ik aan je denk dan voel ik de pijn Kon ik je maar zien al was het voor even Mijn lief tweelingbroer je mocht niet gaan leven Van baby tot kleuter van jongen tot man Och lieve heer wat baal ik hier van…

Tegenover je vrienden was het stoer, het vernederen van je kleine broer. Toen jij jaren later het huis verliet, Deed me dat vreemd genoeg verdriet. Nu zijn we reeds volwassen mensen, en is er niets wat ik nog wil wensen. We weten nu waar het woord "broer" voor staat, je bent m'n broer, m'n beste vriend, je bent m'n allerbeste maat!…

auto knap getuned de bassen op max je draagt vandaag een das op weg naar de abdij orgelmuziek klinkt als warme ontvangst van broeders voor jou en er ligt geen wereld van verschil meer tussen kruisbeeld en ferrari…

Op een vodje papier, op een oude envelop had ze uitgetekend hoe ze onze broer, onze zwakzinnige broer, die sinds zijn vroegste jeugd een ongeneeslijke beperking en een stigma met zich meedraagt, wilde verrassen met een kunstig geconstrueerd en aangelegd waterwerkje, een kleine installatie voor het tuintje bij zijn huisje op het terrein van de inrichting…

Onbekend blijft mij altijd hoe in zijn zozeer gemankeerde brein de verlangens tollen en rondcirkelen naar de geliefde zus, naar de enige die hem bleef, naar de zozeer vertrouwde zus die sinds vroege jeugdjaren aan zijn zijde liep.....…