Alle inzendingen over heide honing

In een klein boomhol woonde een volkje van wilde bijen. De honingzoekstertjes keken uit over een heideveld, omringd door de landduinen van Loon op Zand. Deze vlijtige diertjes kenden geen andere bloemen dan die aan de heidestruikjes. Ja, dat grote veld was voor hun volk genoeg om al het benodigde voedsel te vinden. In de maand September werden de…

Jij en ik zijn als honing en thee. Ik bruis, kook en walm maar al te vaak. Jij verzacht dan kalm de wrange smaak.…

Het vormt de honing, zoet en zacht; lekker van smaak... Mijn liefde, vanuit de koningin der bijenraat, die doordruppelt als een vorm van wijze raad.…

Ik voed u met woorden van goedheid, wat gepredikt is moet genomen worden in honing van de heere. En anders knuffelt u gewoon een boom. Hahahahahaha…

Bedankt, jij zoemel-bloemelmans jij zachte boenwasbij wat kun jij - nuttig - smullen m'n tafel en m'n spullen kregen gans glans erbij Bedankt, jij suizel-pluizelbeer jij warme waskaarsbij wat kun jij - nuttig - knagen m'n nachten en m'n dagen kregen meer sfeer erbij Bedankt, jij gonzel-donzelpracht jij zoete honingbij wat kun jij…

lieveheersbeestje haar sproeten tot realiteit verheft Dat het mos haar blonde pracht doet herleven in zacht fluweel Dat het water haar gezicht spiegelend toont aan mij de minnaar Dat de rozen haar lippen stelen De kiezels haar voetstappen hebben opgeslagen Haar ogen zijn door de wolken bewaard Haar neus door ambrozijn herkend Haar smaak door honing…

Een vrouw die, een heideheuvel afdalend, kleine, paarse heidebloemen strooit over het hoofd van de welbeminde en lacht, zó zijt gij tot mij gekomen zomerlik reëel, sterke ziel van buiten, geworden tot mijn ziel; kracht, die weer buitenwaarts gaat.…

Nu is de heide blij getint Met paarse bloemenkleur Nu is de zoete heidewind Vol zoete honinggeur Nu gonst de aarde van 't gebrom Der bijen wijd en zijd Nu is de hoge lucht alom Een blauwe zaligheid Maar als de heide schoonste wordt Dan komt de winter aan Want bloemenschoon duurt maar kort En vreugd is gauw gedaan En 'k zou mijn leven…

geef mij je angel en honing kom dichtbij ik streel je tot koning je dood is goedkoop als je mij nu zou steken zo kort bloedt geen leven weef het geel van de maan met de kracht van de wind in het blad van de bloemen de glans zal verbleken als het licht van de zon de nacht doet vergeten we vliegen in rood stuiven meel op de…

honderden bijen verzamelen de honing jong, ijverig volk…

Mevrouw Julia doet de ramen open en ze weet geen woord voor de lucht die haar wangen aanraakt en de zon heeft de kleur van honing en ze weet vandaag gaat het gebeuren en ze denkt maar eerst blijf ik nog even staan. - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - - uit ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’, 2003…

Ik zou het vinden, het land van melk en honing, het ultieme geluk. Zij zou het schip zijn wat mij ernaartoe zou voeren, zij zou degene zijn die mij de weg naar het zoete geluk zou wijzen. Zij, de vrouw van wie ik met onwaarschijnlijk hoge zekerheid wist te stellen dat zíj me wel even de weg naar het land van melk en honing kon wijzen.…

het zwijgend nat dat leekt nu langs mijn kaken, gij kunt het, en uw kunst is dat, gij kunt het honing maken... o Lied! o Lied!…

Waar is die oerhartenkreet gebleven ? Toen we nog een moordkuil maakten van wat we voelden. Nu lees ik zoetsappige verhaaltjes, niveau Libelle met een glossy weerschijn. Schop toch nomdeju schenen, sta op lange tenen, strijk tegen haren in en stuit tegen de borst. Krijt weerzin jegens de omhooggevallenen, kijk vol ongeloof naar de waanzin in relidwaze…

Het was een avond op de heide En de ganse hei was leeg, En de dichte witte hemel, En de heide, en 'k zelve zweeg. Langs de wolken en de vlakte Ging de eenzame avondwind, En de heide, en de hemel, En mijn eigen hart was blind.…

avondwandeling door allerlei tinten paars, samen slenteren…

schapen blaten zacht witte wolken in het blauw de heide glooit paars…

op de heide, zo nabij een schrale boom kijk ik omhoog en zie in schuivende witte lagen van een zacht blauw decor roepende vleugels om aandacht vragen ik zwaai gewillig ze weten dat ik ze hoor hier op nog onbegraasd gras staat mijn wereld stil dit is wat ik wil toeven op een luchtig kompas omringd door een zee van ademend gewas zo sprietig…

Ik hou van je Mijn liefdesnectar Zoet als honing Ik hou van je Mijn liefdesbloem Geurend als parfum Ik hou van je Mijn liefdesnestje Kleurend als witgoud Ik hou van je Mijn liefdesfontein Kabbelend als water Ik hou van je Mijn liefdesgeschenk Zacht als dons Ik hou van je Mijn liefdesschat Zoet als honing...…

Maar goed, ik zet het potje bloemenhoning links van het potje yoghurt en lepel honing in het potje. Zet het potje honing neer, en leg het dekseltje rechts van het dekseltje van de yoghurt en roer de honing er goed door. Mijn vrouw had mij het zien doen, bleek achteraf.…

Dit is de kampioen: zijn hand zwaait achteloos naar achteren, zijn schoen bijt in de sintelbaan. Ziehier: de nieuwe kampioen, hij sleept zich voort, zoals dat hoort, een hand drukt in de zij. Maar kijk dan toch hoe lang is nog de baan die hij moet ondergaan, wat goud terwille. Zijn wangen trillen als gelei, zijn botten branden in 't…

Die zie ik van ver als ik zingende kom al over de heide gegaan, die zijn lijden vergeet en zichzelf niet meer weet, nu een lente van liefde ving aan. Zo wijd is de heide en de berken zo fijn, ze blinken in 't goudene licht, en licht is mijn hart in de licht-blijen dag, en licht is je lieve gezicht.…

want alles komt uit, zelfs al brengen de kraaien het uit werd hij een nieuwe schakel in de keten van het weten dat misdaad niet loont en de heide zinderde verder in haar weergaloze eindigheid…

Nu is de heide blij getint Met paarse bloemenkleur, Nu is de zoete heidewind Vol zoele honinggeur, Nu gonst de aarde van 't gebrom Der bijen wijd en zijd, Nu is de hoge lucht alom Eén blauwe zaligheid...…

Daar ginder al over de heide was weelde van leven en lach, mijn ogen keken zo blijde dank, dank voor deze dag.…

Cora was een klein meisje, dat zo graag eens honing wilde proeven. Ze had het nog nooit gegeten! Haar vader en moeder moesten niets van honing hebben. "Dat smerige spul," zeiden ze altijd. Op een zonnige middag rustte Cora lekker uit in de tuin voor haar huis. Ze genoot van een glas heerlijke frambozenlimonade.…

Hoe ligt de stille heide dáár Gelijk een bloeiend graf! Geen klank, geen lied breekt even maar Het doodse zwijgen af; 't Is, of die nevel, koud en kil, Het brede land begraven wil; De zon schijnt vreemd en rood, - En op de hei speelt bleek en stil Het Kindeke van de Dood.…

oude voeten in koude aarde mijn vader zakt in wintergrond verdriet dat niet bedaarde zon, toen je op de heide stond…

Oud zijn er de golvende heidevelden gekaderd in ontembaar kreupelhout geen ridders meer, geen schurken, geen helden boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd waar de dennen en sparren zich mengen in het loof geen kathedralen maar kerken met simpel geloof De wegen waggelen de dorpspleinen over en een melkbus markeert de rand van het pad…

Een poema op de heide in ons landje Blijf weg! roept de politie, maar... kom óp! Zulk nieuws is spannend, tropisch, rauw en top! 't Is nobo's in the bush en op het randje Ik zal zeker ook in Ede rond gaan hangen (als bekend wordt dat de poema is gevangen)…