Alle inzendingen over muil

Het is bijzonder ongepast dat onze premier Rutte woorden als 'bek' en 'muil' gebruikt als hij verbaal wangedrag van onnadenkende burgers afkeurt.…

Op mijn bergje ontwaar ik beneden gapende muilen van onverschilligheid, eigendunk en God voor ons allen, terwijl ik juist één wil zijn met gevoelsgenoten op weg naar De Bron, welke ons allen bindt en tegelijk zo harteloos en bloedig verdeelt.…

Aarzelend open ik mijn muil toon mijn lied in lichtgrijze damp grom mijn grieven tegen de lamp die helderheid brengt in beneveld gehuil Verknipt toon ik mijn schaduwkant als silhouet in blauw gelijst voor wie zielsverdriet naar boven krijst verkracht, enteerd en aangerand…

Met jeugdbrand op de wangen Staat de matroos in het kraaiennest Langs de stuurboordboeg Een opgespoten stuifwolk Een massief duistere vlek Sindsdien ontwent hij aan die kolos Elegant in zijn onderwaterwildernis Met een bultrug opduikend -Het oog boven de muil- Sliert hij voorbij en tilt de vin Het gebrul plant zich mijlen verder…

prooi aan mijmeringen over een voorbije of ongelukkige liefde of misschien over een jeugd die razendsnel is verzonken in de diepe, onheilspellende en tot wanhoop en vertwijfeling stemmende spelonken van de voortsnellende en tot wanhoop en vertwijfeling stemmende en ondefinieerbare tijd die alles vernietigt en verslindt in haar monsterlijk begerige muil…

Aaneengesloten vacht van blad en geur Draagt ze van je benen De gewelfde kuiten, dijen En verleent je voeten veerkracht Om op te wippen uit je muilen: De allersensueelste `klik’ (die hoor ik!!!!) schept tussen voet en muil een ruimte Waar wel honderd mannenhanden tussen willen En dat wéét je!!!…

Waar wreed vertrokken muilen zich achter prikkeldraad verschuilen. Waar brandend bommenluchten gillend langs de hemel vluchten. Waar splinters 'hoop' verscheuren en vlammend rood de aarde kleuren Waar blinde ogen in verwrongen lijken zielloos naar de hemel kijken.…

Zijn schip trotseert koppige golven die hem schuimbekkend vervoeren naar gapende muilen die verbolgen hun helse zwavelnev’len boeren uit een vloed van tijd gedolven wiens stromen wurgend snoeren om van het ebben lucht te kolven tot eeuwig gittering gaat floeren doelbewust wendt hij de steven koerst naar de kille bondgenoot willig volle…

Andere heren, even verderop, waren bezig met enorme machines - toonbeelden van menselijk vernuft en inventiviteit - grote platen te verplaatsen die de machines als het ware in hun "mechanische muil" hadden genomen en hadden vastgepakt. Dit alles omdat "Tilburg verder bouwt", zoals op de immense, veelbelovende billboards staat aangekondigd.…

De hond liet zijn wijd opengesperde muil met tanden zien. De eigenaar van de hond was naar mij toegelopen en zag het ook allemaal gebeuren en riep zijn hond terug, maar die luisterde niet. Wij zagen een wonder gebeuren.…

(voor John Albert Bauer (1882 - 1918)) Je bent geboren op 4 juni 1882 in Jönköping, Zweden, gelegen aan het Vättermeer. Het is eveneens de geboorteplaats van Dag Hammarskjöld, Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Nobelprijswinnaar en een sublieme dichter. Ook de wonderschoon zingende en beeldschone zangeres van ABBA, de lieftallige Agnetha…

aarzelend open ik mijn grote muil stem mijn lied in witgrijze damp grom mijn grieven tegen de lamp die helderheid brengt in beneveld gehuil verknipt toon ik mijn schaduwkant als silhouet in priemend blauw gelijst dat zielsverdriet naar boven krijst verkracht onteerd en aangerand lange halen smijt ik de argeloze hemel in woest roep ik de…

Dus at ik vandaag oude korsten De muil lost ze op in haar helend speeksel. Alweer afgerekend met een sluimerkramp.…

Zó zwerven ook om 't vuur, dat gloeit in 't dal, De wolven van het woud in donkre hopen, Die smachten daar in bloed de muil te dopen. Van zonnevuren wemelt het heelal.…

op het paaltje lieve schat… Evenwel groeien ze er of overheen Gebiologeerd en pats op z’n gat… Dan wel blijvend zichzelf het blok aan been Schoppend naar iets tussen de spaken… Rest hen niets anders er mee te leren leven Vliegt fiets onder kont en zit verbaasd te gapen… Maar soms gloort er voor hen echte hoop Met fiets de trap af zo op z’n muil…

Normen en waarden, menig politicus had er de melige muil van vol tijdens het Balkenende-tijdperk. Vooral JP zelf, had het zelfs over de VOC-mentaliteit. Toch ?…

ik schijn meester over erenachten prijs deze dag gelaten nagorgelend boven open muilen van moerassen slijp ik de bergen achtergrond strijdbeelden die nog vraten terwijl de slaande watervallen hard mijn uren wassen in schaduwzijde wet vertelt de honger mij hoe anders salamanders levend in lege magen passen het spijt me trekt geoefend…

Een oude straathond spert zijn muil en jankt zijn blues tot op het bot. Een man verdrinkt in kwijl en kommer. De maan beveelt de zee, de vrouwen. In hun dromen zit hun mond vol slijk en drijven lijkjes op de golven. Zwaartekracht balt onrust samen. Het gebinte op de appelzolder kraakt. De splijtstof in de navel sluimert.…

Met zijn muil vol zweren Lalt hij over een verre oom Die hem inwijdde in algebra Met ontstoken tong Dramt hij maar door Over abstracte dingen Die hij niet begreep Toen hij nog lag te woelen In zijn wieg van watten Nu is hij heer en meester Over oerknal en zwaartekracht Reikt hij naar de rand Van zwarte gaten Speelt hij met e=mc²…

wordt het broos skelet houdt hem lenig gladde schubben dekken zijn leren vel als vingernagels die elkaar overlappen er spant een vlies over ogen die zwijgen over de verboden beet de valkuil van de oervrouw een gespleten tong kwispelt hij tast de ruimte af herkent sporen van koud zweet een kuiken verstart in het vizier de spitse muil…

In wanhoop slaakt een wijdgeopend muil Zijn grauwe zucht de tinnen wolken in.…

Zoals de zebra die de adem van de leeuwin hoort Haar muil treft met een hoeftrap Kan je een herinnering herkauwen tot de laatste vezel? Nog graaf ik in zand en stof naar de beroerde beul, de rotmof die in mijn oor vloeken blaast. Wie belooft het paradijs? Soms waan ik me daar.…

Door een gapende muil schoof een flard een dij van de gazelle. Ze kwam zich laven aan de poel slinkend in de ongenadige hoogtezon, krioelend van krokodillen. Zo stel ik me gevaar voor kiezen tussen dorst en dood in een onbewaakt moment.…

Geritsel in het riet de lage maan die in een muil straalt. Het verbaast me hoe ik gezapig naar de dampende tong staar, hoe mijn spotlach verdubbelt. Onberoerd door zijn afzichtelijk tumult. Hij blaast vuurtongen naar de diepte slijk glanst aan de schubben. Maar ik wen aan het gevaar, gluiperige griezel in de kelder.…

meter hoog zit witte sherpa Tabula Rasa roerloos in de wacht voor de verschrikkelijke Kerstman Yeti Eeuwig zijn Sneeuw God vergeten stil kwam daar een stip steeds naderbij yakboterlampjes flikkerden hoog op Tabula Rasa ratelde onbewogen op hete kolen met zijn gebedsmolen daar kwam haarloos het gevaarte aangesprongen klauwde zijn muil…

Lange, lange tijd heeft een gebouw met grijsgekalkte muren en een zeer mistroostige uitstraling dat ik vanuit mijn woning kon observeren, het straatbeeld gedomineerd in mijn wijk totdat heftrucks met mechanische, haast voorwereldlijk aandoende "muilen" aan de sloopwerkzaamheden zijn begonnen.…

Toen de gekroonde wolf* de schaapkens nieuw-geboren Met zijne wrede muil te Bethlehem verslond, Een klagelijk geschrei steeg van der aarde grond En kwam ten hemel in voor Gods gerechte oren.…

sinaasappelpers en microgolfoven ik geef het grof toe, aan faam heeft hij een groot gebrek toch verbaas ik me over wat hij daar allemaal bekokstooft hoe hij tussen zijn gloeidraden een krokante korst schroeit vier sneden passen in de gleuven die ik met een draai open- of dichtschroef net genoeg om mijn kroost te voeden soms prop ik zijn muil…

Uit oranje vellen hebben ze grijnzende muilen geknipt. Er drijft een sfeer van vergetelheid, opgeklopt door laffe gilletjes. Het rubberen masker van de bultenaar, met een geile trek om de mondhoeken, leidt ons wat af. Het is een gestold moment, net voor hij zich aan de domineesdochter vegrijpt. Moet dit de angst verbeelden?…

De nacht kwijnde van de kou In haar wijde muil Steeg de koorts van bevroren zwervers De dikke mist strekte zich uit Als een wurgende reus bij dageraad. Een pesthaard likte aan onze gevels Met adem die roet tegen de deur afzet.…