Alle inzendingen over muziek vader sterfbed

Hij had met mij willen delen, hij had mij willen doen toekomen, hij had mijn geest en gemoed willen voeden met die tomeloze muziek die hemzelf zozeer beroerde, die hem fascineerde en die hem mateloos troostte met zijn ambtenarenbestaan en ongeluk.…

De muziek speelt door mijn hoofd Paradiesvogel van James Last Prachtige muziek...maar nu niet meer Jouw lievelingsmuziek Tot aan je sterfbed Ik hoor je zware ademhaling Zachte muziek, fluitende vogeltjes M'n hoofd vol watten En ik waan mij weer onderuitgezakt In de stoel naast je bed Ik zie je bleke gezicht Je stotende ademhaling Ik…

Je was mijn vader…

....en zo, Vader, luisterden wij samen naar die muziek, op die zaterdagmiddagen in die achterkamer van mijn goede, oude ouderlijk huis.…

En dan stromen de tranen over mijn gezicht bij de herinnering aan het langdurige sterfbed van mijn vader, aan de langgerekte marteling die hij moest ondergaan in het verpleeghuis, dat oord van onheil bij uitstek.…

het grijze ledikant verbleekt twee ogen turen van verleden vragen niets dan stervend keren van de tijd tijd, verloochent tijd; bedekt het gaan van ‘t leven ontbindt verdoken onder dekens eenzaamheid het blanke ledikant verstijft tien ogen turen van verlaten zeggen niets dan lekkend staren naar de tijd…

‘Mijn lieve vrouw, wees niet verslagen,’ Sprak op zijn sterfbed luie Piet: ‘Ik word door de engelen ten hemel gedragen!’ ‘Dat hoop ik,’ zei de vrouw,’want anders komt ge er niet.’…

Als het naaldje van de pick-up het zwarte vinyl raakte was er ineens ... muziek! De muziek ontroerde en vervoerde ons beiden en deze sleepte ons mee naar een hogere werkelijkheid, naar een hemels oord; het domein van goden en engelen. Vader, mijn kameraad en vriend, beschermde en verdedigde me.…

De genen van mijn vader zijn mijn genen: Mozart maakt ook mij gelukkig. Zijn muziek is de grote en vrijwel de enige voorwaarde voor mijn geluk....…

Mijn moeder sterft, als ik haar hand vasthoud, voel ik de botten door haar huid heen steken. Ik zoek naar woorden, maar zij kan niet spreken en is bij elke ademtocht benauwd. Dus schud ik de kussens en verschik de dekens, waar zij met krachteloze hand in klauwt, ik blijf haar kind, al word ik eeuwen oud, ik blijf haar kind voor eeuwig in gebreke…

En zij, die 't bespieden zeiden: " Wat heeft hij haar toch bemind; Hij stond als verpletterd bij 't sterfbed, En weende gelijk een kind!"…

Het uur van het afscheid kwam en vaders hand verkilde in de hand van mijn moeder. Zijn ogen, als uit blauw porselein vervaardigd, vielen voorgoed dicht.....…

Naast haar stond de pastoor die haar het sacrament van de stervenden wilde toedienen. Buiten in de regen hoorde ze drie dames haar doodskist timmeren. Ze moest de diepte in zometeen. Ze moest het gat in of ze dat nu leuk vond of niet. Ze verlangde ernaar ringen om haar enkels te krijgen met daaraan belletjes zodat haar mededoden haar konden horen.…

Het raam staat op een kier. Buiten beweegt niets dat hij kan zien. Het licht is wit. De verpleegkundige heeft het bed iets hoger gezet. Zijn voeten liggen onder een dun laken. Hij voelt ze niet meer. De arts is al geweest. Die zei dat het niet lang meer zal duren. Hij knikte toen. Uit gewoonte. Zijn dochter zit in de stoel bij het bed. Ze heeft haar…

Zo doordrong de muziek mijn wezen en maakte zij onlosmakelijk deel uit van mijn turbulente puberteit. Vader bracht zijn moeizame morgens en middagen door op het gehate kantoor, een kolos van roodbruine stenen in de S.straat, op de vlucht voor de armoede, die hij eens gekend had en die hij mateloos vreesde.…

Mijn oude oom is hier opgenomen; ergens in het labyrint vind ik hem, hij komt me tegemoet; hij, de vroegere kameraad van mijn vader, die bij ons aan huis kwam om naar klassieke muziek te luisteren en voor filosofische gesprekken.…

De lengte van een sterfbed is omgekeerd evenredig met de breedte van het leven.…

Daar lig je dan op je sterfbed, het laatste dat je mee kreeg was een reclame van de Kruidvat. Daar lig je dan op je sterfbed, het laatste dat je mee kreeg was de hoofdprijs in de Staatsloterij met XL. Even serieus, perineum en doorgelegen kijk je reclame op tv want er is verder niets. Is de zinkzalf in de aanbieding.…

Heerlijk die muziek van toen, toen geluk nog gewoon was of zo?…

Op zijn sterfbed verklaarde hij nog hoe fijn we samen hebben gestudeerd. Ik kan onze relatie slechts omschrijven met de woorden: "Un Grand Amour".…

Hij komt me tegemoet; hij, de vroegere kameraad van mijn vader, die bij ons aan huis kwam om naar klassieke muziek te luisteren en filosofische gesprekken te voeren. Vader en hij zaten vaak zwijgend aan de huiskamertafel in de achterkamer, gehuld in de damp van hun sigaretten. Ze zwegen en luisterden.…

Come on Mary, you can do it! Kill the bitch!…

Hij die slechts vrienden heeft is een stakker, bij je vrienden slaap je in maar je vijandt houd je wakker.…

Het besef van zulke grote, glasheldere druppels rept zich van sterfbed naar sterfbed omdat het daar soms nog een willig oor treft. We zullen in glasheldere druppels verdwijnen als we daarvan niet teveel vermorsten. -------------------------------------------------------------- uit: 'Passionate', nr. 4 2004.…

Ik had aan zijn sterfbed gezeten, terwijl de tranen als rivieren zonder doel of bestemming hun weg zochten over mijn gezicht. Hij had me gevraagd hem voor te lezen uit de roman, getiteld: "De jongensjaren van....", zijn favoriete boek uit zijn jeugdjaren. "Flink zijn" vermaande hij me bij het zien van mijn verdriet.…

Jammer dat mijn vader al gestorven was voordat hij zijn kleinzoon kon ontmoeten. Braziliaanse klanken vullen de huiskamer, Portugese zinnen licht en speels als zon op water. In Mari Froes hoor ik iets van Astrud Gilberto. Mijn vader hield van haar stem en haar ontspannen muziek.…

‘Wie schrijft die blijft’ is een devies dat goed beklijft en daarom heb ik om magere Hein een stapje vóór te zijn mijn zieke zwager die anders niet meer lang zou leven op zijn sterfbed nog waarlijk net op tijd een pen cadeau gegeven.…

Ach Vader, nu u in dat verre land bent, nu u de grens gepasseerd bent die u zozeer vreesde tijdens uw leven, kunt u nu nog weten met uw verstilde wezen dat zover weg is, hoe wij samen die muziek beluisterden, die heftige, vurige, emotionele muziek die u zozeer troostte met de ruigheid van uw leven, met de hardheid, de bruutheid, meedogenloosheid en…

dagen vol hoop en dagen vol verwachting dagen waarin alles een ballade leek dagen dat droefnis de vreugde opslokte en dagen die op hun sterfbed niets meer waren dan een verlossing ik bundel ze in een woord dat niets kan doen dan zichzelf zijn en zachtjes om jou smeekt…

Mijn moeder op haar sterfbed, twintig jaren lang heb ik haar genegeerd. Ze accepteerde mijn keuze niet, glimlachte uiteindelijk met een scheefzakkend gebitje een onverwachte goedkeuring. En dat doet eigenlijk pijn, waarom wachten mensen zo lang ? Ik heb liedjes in mijn hoofd, Zuidenwind, Lentekind.…