Alle inzendingen over noodweer

nog even het balkon op zitten in de nacht onvoorstelbaar de stoel staat klaar ik wil de schichten over buurmans dak het lichten begeleid door krakend mijn radio surfend op de middengolf…

Ik kijk je volop in de ogen die als schaapjes over drijven alsof ze onbeperkt kunnen blijven zolang het blauw maar onbewogen Ik verzoek je, zeg me wat er is Verveelde zuchten; langs me heen verkilde flitsen, verwerpen alleen jij ziet het fout; jij hebt het mis Onderdruk zuigt damp uit kring stormen dreigt in koude vlagen tot opheldering…

Kijk uit als je een tunnel wilt passeren En raak als postbode geen pakje aan; Niet als soldaat naar de vierdaagse gaan, Nooit op de roze kermis paraderen. Dit weekend klonk een welgemende zucht: De dreiging hangt gewoon weer in de lucht.…

Aan de achterkant van mijn huisje heb ik uitzicht over weilanden. Tussen het grazende vee op de weilanden loopt een smal zandpad naar het bos. Bijna elke dag maak ik een wandeling over dat twee kilometer lange pad naar het bos en neem ik plaats op een bank bij een meertje midden in het bos. Deze keer had ik er spijt van die wandeling te hebben gemaakt…

winter dom weg hun takken de kroon op de stam regen valt gestaag op de foetuswortels in de lucht vangen opgeheven als kelken uit de blauwe bron druppelsgewijs in tempo het hemelwater op koesteren verlangens gestopt in een weitas nu winden tot orkanen zwellen aarden natuurlijk als voedingsbodem doorgewinterd tot het voorjaar in dit noodweer…

Ik was voor niets naar Oisterwijk geweest; mijn nieuwe wandelvriendin, die ik had leren kennen via een advertentie, had ik er niet getroffen. Op de heenweg striemden regel en hagel de voorruit van de auto van de Deeltaxi; geen weer voor een wandeling; de ruitenwissers waren druk in de weer; de regen had ons verrast, zoals zomerregen kan doen. De felrode…

Noodweer. Mensen langs de kant. Langs de kant staan de mensen die het denken te weten. De weerman klimt uit het water. Het meisje onder de arm. Peter Timofeef: ´Ik heb ooit nog een diploma gehaald voor reddend zwemmen.´* De zon begint te schijnen. *Trouw, 7 februari 2003.…

De veerboot die ons voor problemen stelde Wanneer ie tijdens noodweer te onpas Een dagje uit de vaart genomen was Verdwijnt sinds heden van de Westerschelde Maar wie nu in de tunnel stil komt staan kan evengoed nog wel de boot ingaan ...Het rijden in de langste tunnel van Nederland lijkt vanwege het ontbreken van vluchtstroken en parkeerhavens…

De goegemeente beklaagt en betreurt mij en zij schijnt vol van mededogen te zijn als ik fel en bulderend hoest alsof een noodweer losbarst. Maar hoe gemeend is het medelijden van passanten, van wildvreemden?…

Mijn stadje ergens in ‘t middenland kent fier zijn trots doch deze is in vroeg’re eeuwen heel ruw door noodweer uit elkaar gespleten Langs de prachtige bevaarbare grachten bevinden zich parmantig en rustgevend de vele oude robuuste herenhuizen uit verdwenen glorieuze handelstijden Ons mooie Utregse, studentenstad nu met blokkendozen als…

Over het noodweer boven zee, de uiteindelijk voorspoedige vlucht. Ik ben vrolijk als het moet, klaag desgewenst mee. Na een half uur ga ik terug en sta op tijd aan het bed. Waar kom je vandaan? Ik heb boodschappen gedaan. Kijk, een vingerhoed en een zoutvaatje.…

Een gulle snurk van emotie wakkert mij en ik merk dat tranen langs mijn wangen versplinterden op het vederlichte kussen. Voor niemand schijnt een lamp schimmen op de muur, alsof ik wakker was zoals nu. Ik sliep, maar open mijn mond om te voelen hoe ik gapen moet, de smaak van niets nog achter de kiezen. Mijn sprei gedoogt een rafelrand over het stel…

Joden angstig in hun huizen, tot het noodweer overging. De stille zondagmorgen, de steen, het lege graf, De opstanding van Jezus. waar is de hoop die hij ons gaf?…

't Regent dat 't giet, 't water slaat tegen de ruiten, maar ik zit lekker binnen, 't noodweer is daarbuiten. Al de plantjes en bomen die 't zolang zonder moesten stellen, verdrinken bijna in deze buien, dat kan ik je wel vertellen. 't Is hollen of stilstaan, telkens weer, te nat, te droog, te warm te koud en dan ook nog onweer.…

Het hemelwater treft ons alle dagen, De ene wolkbreuk volgt de ander op. Wij raken van de regen in de drop Zodat ik mij vertwijfeld af ga vragen: Hoe komt het toch dat al die wolken braken En wie zal die gebroken wolken maken?…

bloeit in vazen de processie schrijdt voorbij je koopt vandaag geloof het vasten is verlopen de kater van de carnaval laat zich ook weer herdopen waar is het avondmaal het kraaien van de haan de profetie van de verrijzenis ook judas zat daar aan wie ziet nog de drie kruizen na spot en foltering joden angstig in hun huizen tot het noodweer…

Maar hel en verdoemenis; het noodweer van tragische misverstanden is boven onze hoofden losgebarsten en waar is de weg terug voor ons?…

Nog onbevangen in mijzelf weggekropen, hoor ik de regen dansen met de wind; ze zijn elkaar wat ál te goed gezind, als dat maar niet op noodweer uit zal lopen. Ik draai me om en schurk me als een kind aan wollen warmte die mij om zal dopen tot trage slak die vrijelijk mag hopen op duurzaamheid, de luiheid welgezind.…

Hevig schommelde het gevaarte, liet zich dan toch in het lichtend noodweer gaan vol overgave aan de boogbalans.…

In stil persoonlijk gebed dacht ik aan 'het noodweer' van Jezus Christus, die zo graag 'de beker' aan Hem voorbij had willen zien gaan, maar niet anders kon, dan sterven maar door zijn opstanding 'Christus Triomphator' werd en is!…

Moeilijke tijden Lijken terug Te blijven komen Na een paar druppels Zullen door het noodweer de rivieren overstromen. Ja ik voel me verslagen, Lig bewusteloos in de goot, Ik kan nauwelijks meer ademen, Maar ik ben nog niet dood.…

Noodweer ken jij vooral in drieglijk gieren aan `t sneren leek je neerstortend schroef angstvallig het strakke koord balancerend Als een vlieger stak jij hoog de loef klierde donderluchtstroming op winden vierde met een wonderzucht om te vinden en vond uiteindelijk lijnrecht je roef Behendig wist je storm te manoeuvreren met elke wervel…

Ik wil vliegen op de wolken maar mijn armen doen zo zeer ik kan alleen maar vluchten voor het aankomend noodweer Ik wil dansen langs de huizen maar mijn benen zijn vermoeid ik kan alleen maar vluchten voor de regen op komst De mist is niet zacht om op te lopen ik pletter er steeds weer doorheen en als ik op een wonder zou hopen zou…

Het noodweer luwt met droeve snik waar druppels verbergen onder tranen die zich na droogte steeds vaker banen langs getrokken sporen uit menig ogenblik Triest gevoel ebt weg in sterke vlagen paniek slaat golven langs boeg voorbij het zicht schreeuwt gillen binnen mij geraas overspoelt mijn angstige vragen `t is niet zo dat je er niet meer…

De motormuisminister scheurt af en aan naar het statige parlementsgebouw, als was hij James Dean en de redder in noodweer. De burgers halen hun bankgeld terug en de pensioengerechtigden houden hun hart vast. Arbeidsongeschiktheidsuitkeringen hebben ze daar niet, dus hoe die zich staande houden, kun je wel raden.…

Noodweer terwijl ik er niet om gevraagd heb, zonneschijn maar het is wel degelijk zo, wolkbreuk zonder dat je er op rekent. Onderbroek die je ook onder een jurk of rok kunt dragen, of zelfs zonder bovenkleding, is dat dan wel een onderbroek?…

Tijdens noodweer reageer ik blijkbaar net zo absurd als zij, want waarheen zou ik als nietig mensje bij zulk noodweer moeten vluchten hebben? Herinner u de ramp van 1-2-1953! Naar buiten rennen? Bij de buren aanbellen voor hulp? Dan zou ik wellicht meteen dood gebliksemd geweest zijn, want dan was ik het enige bewegende voorwerp in de brandgang!…

Toen werd voornamelijk Zeeland zwaar getroffen door noodweer en wateroverlast. De film: ‘De storm’ geeft redelijk goed weer wat er zich die ene nacht zoal afgespeeld heeft. Toch denk ik dat de werkelijkheid nog tientallen keer erger geweest is voor wie die ’orkaan’ toen live meegemaakt heeft.…

Hieronder volgt een citaat uit de roman HERINNERING AAN MIJN DROEVE HOEREN van Gabriel García Márquez: HOEWEL HET NOODWEER VOORBIJ WAS, BLEEF IK HET GEVOEL HOUDEN DAT IK NIET ALLEEN WAS IN HUIS.…

Wel een wazig stukje met als titel ‘Altoos noodweer’ van ene Marco van Woerden, maar om dat nu onder de categorie Column te plaatsen… de webredactie is duidelijk met vakantie! Verder natuurlijk de onvermijdelijke columns over het EK, maar ook een prima column van Frank (Nuanceman).…