Alle inzendingen over ommuurd

De ijzige kilte in haar zwijgt in alle talen bevroren woorden zoeken geen plek zelfs de lach sterft in het harnas wil zij dan spreken ooit die ene morgen of was het gisteren toen zoute lippen barsten door het weten sprak ze geen stilte meer en sijpelde woede door gedichte aderen die laatste steen heeft geen specie meer nodig…

De ijzige stilte in haar zwijgt in alle talen, bevroren woorden zoeken geen plek, zelfs de lach sterft in het harnas wil zij dan spreken, ooit, die ene morgen of was het gisteren, toen zoute lippen barsten door het weten sprak ze geen stilte meer en vloeide woede door dichtgeslibte aderen, die laatste steen heeft geen specie…

Je hart ommuurd. Met grove stenen in diverse lagen. Gemetseld met snelbeton. Water en stootvast. De kleuren vervaagd naar grijs en zwart. Vergeten een raampje voor een beetje licht naar je hart.…

speel je bal maar over verover vrij het land dat je tegen stond hier ligt de grens maar stop niet bij dit ommuurde verzonken graniet ga niet denken dan verdwaal je hier geef bewegen aan de angsten van je voorgevoel en spring de diepte in…

onderweg ik dacht: ik ben er en: ik wil er blijven ik dacht: ik kan blijven binnen deze ommuurde tuin verborgen voor tergende demonen die me verjoegen naar godverlaten oorden stil luisterend rustig ademend onder het bladerdak onrust vond moeiteloos zijn weg en ik dacht: ik kan hier niet meer zijn ik was opnieuw onderweg…

Ommuurd door een leegte wakker worden zonder slapen gedachten zonder tekst een douche vol tranen, zout zonder eten enkel honger naar jou, onverschillige dagen ondergedompeld in een bad verdriet met zelfbeklag, Ik ben moe van je lief te hebben jouw engel gebiedt me te herleven in je vriendschap, die als een zachte deken mijn eenzame ik…

paf voor paal, druppels gespleten golven fluisternis toekomst ontluikt ommuurd.... laatste 14 titels van de door mij bewierookte dichter Metha door mij geordend tot een betekenisgevend geheel...…

Ik zit alleen in een kamer een ommuurde kamer. Rondom mij is het stil. Binnenin voel ik de kilte die binnendringt en zich langzaam verspreidt over m'n hele lichaam. Ook m'n ziel wordt aangetast en bezwijkt. Heel langzaam voel ik de warmte uit m'n lichaam en geest wegvloeien. Ik leef verder, zonder dromen.…

Ik vind het slecht, het is niet goed De kranten schrijven het verkeerd Woestijnen stromen van het bloed Onschuldig leven wordt onteerd Een eindeloze felle strijd Geniepig soms, om het gelijk Gedachten worden opgeleid De wil is sterk en invloedrijk Het is een vesting, dik ommuurd Beperkend voor een vrije zin Een dikke hals met onderkin…

Een land zonder blauw op straat, geen ommuurde gebouwen met een binnenplaats. Geen kogels die de rust verstoren en dood en verderf zaaien. Een continent vol vrede en verdraagzaamheid gebaseerd op wederzijds respect. Een planeet zo puur, waar vrienden nog echt vrienden kunnen zijn.…

er zijn soms geen woorden in gedachten die lichtslierten laten stijgen in de dag of in het avondzwijgen nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom beeft zacht en in zichzelf verloren een tengere vogel nog diep gebogen met angst om haar vleugels op een traag windblad te laten drogen en ook al breekt haar schaduw nog door een ommuurde…

De onrust die mijn denken scheurt Mijn fronsen laaft, mijn handen stuurt Laat jou weer binnenglippen, traag In mijn gedachten, hecht ommuurd.…

zit alles tegen en in de regen voelt mijn vel niet goed ik wil die spanning breken door alles te vergeten schilder dus een lief tafereel onbewust gebruik ik te veel geel haat mezelf nog het meest omdat de uitweg die ik spon met draden fantasie niet om de werkelijkheid heen kon paden waren afgesloten als in beton gegoten ommuurd…

De gevels heb ik met mijn geest ommuurd. Dit plaatje heb ik in mijn hart gesloten.…

Scheepsrol Athene - Menestheus met vijftig Galeien Salamis - Ajax met twaalf van hun Schepen Tiryns - het geweldig ommuurde - zendt ons Diomedes, Sthenelus en Euryalos met hen: tachtig donkere Schepen En van Konosso, Gortyns en Phaìstos van ‘t honderdstedige Kreta, komt Idomeneos. Met hem: tachtig donkere Schepen.…

statigheid van zwaargewicht de geur vertelt per deur verhalen passanten moeten tol betalen ramen geven slechts een vluchtig zicht generaties hier zijn voor het geld gezwicht bomen dromen langs de grachten vogels zitten op de zon te wachten die gaat spiegelen langs de boten ik woon al lang in deze buurt de gevels heb ik met mijn geest ommuurd…

Voor wat betreft duur is ons leven, al worden wij 100 jaar, slechts een fractie van de tijd. Als de zon schijnt, is er schaduw. Is er schaduw dan schijnt de zon, net als bij volle maan en straatverlichting. Is er zee dan kabbelt deze of is woest. Zwalpt zij dan is zij beheerst. Is zij daarentegen des donders en furieus dan is het tegenovergestelde het…

(voor Lili Ország (1926 - 1978)) Je bent geboren op 8 augustus 1926 in Oezjhorod, Oekraïne. Deze stad ligt aan weerszijden van de rivier de Oezj, pal aan de grens met Slowakije. Je bent een belangrijke schilderes van de moderne, Hongaarse schilderkunst. Je vormde overeenkomsten met de schilders Endre Bálint, Lajos Vajda, Paul Delvaux, Giorgio de Chirico…

(voor Lili Ország (1926 - 1973)) Jij bent geboren op 8 augustus 1926 in Oezjhorod, Oekraïne. Deze stad ligt aan weerszijden aan de rivier de Oezj, pal aan de grens met Slowakije. Je bent een belangrijke schilderes van de moderne, Hongaarse schilderkunst. Je vormde overeenkomsten met de schilders Endre Bálint, Lajos Vajda, Paul Delvaux, Giorgio de…

ik knoop het fijnste garen terug in kleden en in matten gesponnen oude tijdsfragmenten rond de schouders van Persepolis vormen een warm druk patroon dat louter welvaart kan omvatten draden leg ik in ommuurde tuinen Koning Cyrus weet ervan de deining van de waterstroom weeft zich om een dadelpalm vrij pluk ik een bloem in plooi punt cipressen…

Op de ommuurde binnenplaats van het Psychiatrisch Ziekenhuis bloeien onopgemerkt, tussen het hoog opgeschoten gras, kleine, schamele, roze bloemen, onttrokken aan het zicht. Zij ontberen haast het licht, de warmte en de voeding om te overleven, maar zij heffen hun kopjes naar de hemel.…

Op de ommuurde binnenplaats van het Psychiatrisch Ziekenhuis bloeien onopgemerkt, tussen het hoog opschietende gras, kleine, schamele, roze bloemen, onttrokken aan het zicht. Zij ontberen haast het licht, de warmte en de voeding om te overleven, maar ze heffen hun kopjes naar de hemel.…

Een plek waar de eeuwigheid ook is ommuurd. Een aantal jaren geleden vroeg ik me af of ik niet beheerder kon zijn van die rustplaatsen. Ik vond het een prachtig idee, maar na bezinning, moest ik vaststellen, dat ik de ommuurde eeuwige rust met rust moest laten. Jammer, maar de Schepper wilde het zo. Ik had niet de noodzakelijke papieren.…

Hoe dichterbij het eiland kwam, hoe groter de afstand tussen de boot en de Ommuurde Stad; zie mijn netgedicht EINDELOOS OMMUURDE TIJD van 17-10-2017. Onder de waterspiegel zaten, lagen en dansten vrouwen naakt.…

(voor Nico (1938 - 1988)) Je bent geboren als Christa Päffgen op 16 oktober 1938 in Keulen. Je was twee jaar, toen je met jouw moeder Margarete Päffgen (1910 - 1970) en jouw opa naar het Spreewaldbos vluchtte om aan de bombardementen op Keulen te ontsnappen. Jouw vader Wilhelm kwam uit een dynastie van Colognian meesterbrouwers. In de oorlog kreeg…

Hun middeleeuwse feodalisme doet denken aan de kastelen en ommuurde steden, die het zogenaamde gepeupel, de armen, de vreemdelingen, de paria's en de melaatsen (en nu ook nog de armlastige ebola-patiënten, die juist zozeer onze sympathie en hulpverlening moeten krijgen!), buiten hun zelfzuchtige weelde wilden houden en werpen.…

Daarbij hielden we een regime in de benen, dat de miljarden steun afroomde, zodat zij prachtige ommuurde paleizen konden bouwen in beveiligde wijken en alleen dat al had ons aan het denken moeten zetten.…

Haar hemel is ommuurd door opgeklopte tegendrang. Maar ogen liegen niet en ogen bedriegen de rest, die neerstort als een uit de bocht gevlogen racewagen in het zelfgesponnen ravijn. A-ja, Van Gogh, die heeft zijn ware ziel in verf naar buiten gegooid, ongeremd en onbezwaard.…

Prins Filip en zijn broer Laurent voeren met een gammel bootje tot bij de mensen, recht de armtierige huisjes in, enkel de armtierige huisjes in, om te tonen dat ze voeling hebben met de kleine man, dat ze zich niet te goed voelen om hun ommuurde burcht te verlaten om de man in de straat een hart onder de riem te steken.…

Hij lag op een eiland en was dik en hoog ommuurd en het zoute water rondom het eiland was kalm, turquoise en zó helder, dat als je een poort opendeed en ging zwemmen je meters diep felgekleurde schepsels met kieuwen en schubben kon zien, een soort rode en witte poliepen en wieren en stervormige creaturen; een Utopiaans zeereservaat kortom.…