Alle inzendingen over rits

Nog één rit.…

…tadam Rit te ke tit te ke me Boem-pats!…tadam Rit te ke tit te ke me ktieke ktieke ktieke -ktiesss Boem-pats!…tadam ktieke ktieke tkieke Rit te ke tit te ke me Boem-pats!…tadam ktieke ktiesss Rit te ke tit te ke Rit te ke tit te ke Rit te ke tit te ke Patseklats!…

Natuurlijk kan Marijke Groenewoud uit haar slof schieten in rit 7 (maar van haar verwacht ik veel meer bij de massastart) en kan een goed gemotiveerde Antoinette Rijpma in de voorlaatste rit alles op alles zetten. De spanning blijft groot tot Tagaki in de 15e en laatste rit het (tevergeefs?) zal hebben geprobeerd.…

Kan ik dan uitstappen, om me heen kijken en opgelucht adem halen omdat deze helse rit voorbij is? Nee, helaas....blijkbaar heb ik een kaartje voor een altijd-durende-rit gekocht! Ik zit in een achtbaan en kan er niet uit. De dood gaat over in een nieuw leven, wat helaas al veel te vroeg weer eindigt in de dood.…

Er zijn van die onderwerpen waar we zo min mogelijk over denken, dus praten al helemaal niet en toch is het een onderwerp dat niet bepaald ondergesneeuwd moet worden, omdat we er allemaal mee te maken hebben - of krijgen vroeg of laat…zo ook vandaag. Als er een goede bekende langskomt hebben we het over een eventuele begrafenis cq crematie, want opzetten…

Of Anna Boersma in de voorlaatstee rit de bakens kan verzetten: ik betwijfel dat, maar de verschillen kunnen heel klein zijn: tienden, honderden van een seconde...…

Kom maar dan vouw ik jouw angst dubbel scheur het doormidden en deel leven wanneer jij het dan in dat donkere jack stopt en jouw handen gestoken in de zakken het duister zoeken misschien, ja heel misschien vind je daar dan diep verborgen nieuwe hoop zonder dat de rits pijn buitensluit ik wandel even met je mee en geef je…

De rits is een man-onvriendelijke uitvinding.…

Optimist of pessimist, op het eind van de rit maakt het niet uit, beide gaan als realist de dood in.…

Zo kon het gebeuren dat: we een best lange rit maakten om naar het Erasmus te rijden, het ging niet zozeer om de afstand, maar meer over ‘ hoe lang we erover zouden doen’ dat dus.…

Het bijzondere van dit regenkapje is dat het met een rits is uitgerust. Ik zei tegen m’n vrouw, wat ik dus ook dacht: ‘Kijk eens dit is apart – een regenkapje met rits. Hoe bedenken ze het. Als het niet regent kun je er je regenjas en broek of autopapieren en telefoon in bewaren. Een soort van polstasje met meerdere functies.’…

Een secretaresse uit Grazen Die ontkleedde zich in twee fasen Want in een flits Ze pakte de rits De rest zal je dus niet verbazen.…

Al ondergaat men het gelaten Dat ene George Bush met zijn maten De volgende rit In 't Witte Huis zit Veel kiezers zijn in alle staten…

Een wielrenner uit de plaats Bolsward Die vele weerbarstige cols tart Vroeg in een gesprek Ben ik echt die gek Die steeds weer zo'n rit voor z'n lol start?…

Een delicaat Ierse hymne bracht geestigheden wier sluiers doordacht ontdekt door Frits Spits die trok d`r een rits gelijk heeft hij `t verschijnsel verkracht…

De Engelsman, zo is onlangs gecheckt Hij opent slechts met tegenzin zijn rits En legt zich nog maar zelden op een brits Hij klaagt dat hij het echt niet langer trekt De armen worden dan teveel belast Iets wat een uitgetelde niet zo past…

Ik kreeg echter een tweede kans, want ik had de rits niet ver genoeg open gedaan. Tuurlijk, dacht ik met een opgeluchte en arrogante glimlach. Peanuts! Ik heb een jurk met de rits aan de zijkant. Makkelijk zelf te doen dus. Hier had ik geen hulp bij nodig. Hij sloot nog prachtig aan op kont, heupen en buik.…

Een rit naar Paling City met ‘n taxi ver na het middernachtelijke uur is al met al tóch al behoorlijk duur dus ik verbaas mij over haar reactie: Toen de chauffeur zei: “Da’s dan dertig pop” deed zij daar nog een schepje bovenop.…

Het is niet meer uit te houden Een woeste rit richting huis Maar het kan nog uren duren Dus ik ben nog lang niet thuis Met lieve, zachte woordjes Probeer ik de rust te bewaren Maar met hevige krampen in de darmen Laat ik nu alle hoop varen…

Je dagelijks op beduidende wissewasjes vast te pinnen in bijkomend bedekte termen van alles in de haak horen; diep niet te willen draaien alsof machines ergens binnen, in je hart je eens om riten uit de grote hoop naar voren.…

Een zonnestraal, een zuchtje wind Een brede glimlach van je kind De koffie 's morgens voor je werk Het zingen, zondags in de kerk Het wandelen, de rit per fiets Een vreemde groet je, uit het niets Het leven als je wakker wordt geniet er van, het is zo kort…

Misschien openbaart de levensdrift van de mens als massa zich in gedrag dat even primitief en irrationeel is als de riten van oude mysteriën, woest en raadselachtig, omdat in de roes de mens zich vrijmaakt van alle banden; er is dan een uitstraling merkbaar, hevig als een geur, iets dat tegelijkertijd angstaanjagend en meeslepend is.…

ze raapt het op en droogt het in een boek ruikt natte rozenbottels wrijft ze langs haar broek weemoedig weet ze niet waar dit gevoel vandaan komt het jaargetij verspert het pad met weefsels ze rilt en trekt haar rits iets verder op…

Buiten het gebouw is de nacht neergedaald over de weiden waar mijn geliefden voor altijd rusten en de gedachte bezielt me plotseling dat mijn bezoek aan de lezing voor mij een soort "rite de passage" was, waarom weet ik niet.....…

Nederlands - moedertaal - 121 Runnen > beheren, bestieren, besturen, beunrijden, draaien, draaiende houden, drijven, erop nahouden, exploiteren, laten lopen, leiden, ritselrijden, snorren, uitbaten…

(want er komen andere tijden*) Ja. Ik keek even vreemd op van de berichten en de commotie rond het woord kerst dat opeens in de ban leek te worden gedaan. Het woord kerst dat van Christus is afgeleid. Het waarom is me nog steeds niet duidelijk, maar het schijnt voor de atheïsten onder ons plots iets ‘aanstootgevends’ te hebben. Een totaal misplaatste…

Terwijl hij nog even rochelt en zich warm klopt knerpt en kermt de uitgedroogde sneeuw onder de zool van zijn ontnuchtering Snuivend klaagt hij 'mijn liefde voor haar was enkel mogelijk dankzij haar gebrek eraan maar waarom' Op 't einde van de rit verzuipt hij zichzelf tot een zwart gat in de allesbevattende kou…

Achtenvijftig en een hart dat het hard te verduren kreeg, dotteren een onbekende term maar wel een by-pass via een aderend been. Twintig jaar later vertelt ze mij, bijna schaterend, dat het er niet uit zag. Desinfecterend hadden medici haar ene been rood geschilderd, na de ingreep voorzien van hechtingen, in haar beleving waren dat nietjes op een…

De rit zou drie uur duren en de Ferry ook een paar uur varen. De keus was aan mij om op de boot ook verstopt te blijven of niet met het risico nemen dat er een paar narcotica agenten mee vaarden. Dat zien we daar dan wel weer, zei ik. Bloednerveus, want dat dit afzien werd stond voor mij al vast als een paal boven water.…

Ik zit hier wel wat bang&shaking Maar weet dat straks na deze laatste rit Geen band meer om mijn dikke middel zit Al ben ik bang voor de ontsteking Ik heb explosies (van jouw kant verdiend Maar vanaf straks ben ik jouw slanke vriend) [de man, die op weg was naar zijn liposuctiebehandeling, is uiteindelijk aangekomen, dit in tegenstelling…