Alle inzendingen over rui

wilde ganzen klonteren weer samen bomen raken stilaan in de rui tussen kleurende struiken weven spinnen een vroege herfst dwarrel ik rond in breekbaar zomerlicht…

hij geeft haar pluimen hoopt opnieuw op zweven, van oost en west weer samen - richting zuid, belooft te ruien, schoont zijn serenades en overvleugelt zijn eigen stemgeluid, legt donzen kussen vleiend aan haar lippen, geen veertje laat zij: voor vallen kijkt ze uit voorbije blindheid opende haar ogen, de…

Molens spinnen dromen, watertinten Sluiers rond een opgezette eendenkooi Mager landschap van te late listen Rui van linnen, zinnen met een verentooi: Wat gebeurt er als ik de kachel aansteek? -Dan ben je in het paradijs... Maar dan weet ik niets meer!…

de zon schijnt fel door vlagen wind met kilte wolken worden afgevlakt in grijs jagen over land dat bang wordt voor de stilte nog grazen koeien in de wei en dartelen er schapen maar het malse gras is al wat moeilijker bijeen te schrapen in oppers hooi ruikt nog de zomer maar vogels in een vroege rui gaan al voortijdig…

. ------------------------------------------------ uit: 'Rui', 1986.…

Bliksemschicht schiet door dicht getrokken gordijnen van zwaar beladen kolken wolken pakkerds treffen in`t aangezicht schokken smeltwatervallen langs haar lijnen Regenbui drijft over als een sluier prevels schuin afgeklonken aan rondingen einder verschijnt er grijs gezonden een ara in rui nevelmotjes fladderen van onder tot kruin Zon breekt…

Bliksemschicht schiet door dicht getrokken gordijnen van zwaar beladen kolken wolken pakkerds treffen in`t aangezicht schokken smeltwatervallen langs haar lijnen Regenbui drijft over als een sluier prevels schuin afgeklonken aan rondingen einder verschijnt er grijs gezonden een ara in rui nevelmotjes fladderen van onder tot kruin Zon breekt…

denk niet aan mij als je ruikt aan bloesem na een malse bui vergeet mij als je hooi ruikt in zon of wind op het veld gedroogd ik ben een mens in de rui al even door de aanstormende ouderdom gedoogd zie mij als gerijpte vrucht zoet, zuur of beurs.…

Onlangs bladerde ik weer eens in een boekje dat al in 1957 verscheen en dat ik ook al vanaf dat jaar in huis heb. Het werd geschreven door dr. D. Burger en de titel luidt: “Bolland en Platland – een roman van gekromde ruimte en uitdijend heelal”. Het is geïnspireerd op een nog veel ouder Engels werkje, getiteld "Flatland, a romance of many dimensions…

Een ramp als op St. Maarten hoort niet gefinancierd te worden door liefdadige burgers maar door een ruimdenkende en ruimhandelende overheid.…

waarmee ze lome ossen voedt -in zengende lucht met scherven paradijs- vleugen die zich de moesson lokken de eerste ingehouden zucht waarin geregen misten, riekt nog voor ze gronden weekt en zwijgen kan als zij verhaalt spreekt waarheid zonder taal Wie zich de stilte meester maakt voor vlagen wiekende klappen slagpennen in het getijde van de rui…

tijd Huilende tranen glanzender, dan zilver of goud Een zeer geliefde verschijning, bij ieder simpel mens Maar niemand ziet, zij is voor het leven geketend Weg uit dat lugubere kasteel, is de enige wens In vrije oorlog binnen de muren, al stiekem wetend… Stukje bij beetje zullen de veren uitvallen De vleugels zijn nooit meer even in de rui…

Want is het niet de naamloze angst, dat niemand eraan moet denken wat je lijden kan...dan is het wel om in de rui van je leven met een titel als verdomde blikvanger, woorden te dragen die ook zo dodelijk vermoeiend zijn. Niettemin, om ons te doen geloven en dat met zo'n schreeuwende kop erboven...…

We zullen het wel nooit weten, want we zullen nooit weten wat Rembrandt dacht, voelde, beoogde. Tegenover zijn zieleleven staan wij even vreemd als tegenover dat van de makers van negerplastieken, waar de moderne bewonderaar aan komische verschrikkingen en barbaarse demonie heel wat inlegt waar geen neger ooit van gedroomd kan hebben. Mogelijk betekent…

Nu is het verenkleed nog fris en glad en glanzend, straks na het broedseizoen is het verfomfaaid, uitgerafeld, dof tot na de rui. Prachtig, die gang door de jaargetijden! Roodborst, koolmees en tjiftjaf, ’t leken plots wel rietvogels: hoe ze gedreven insecten zochten aan de met riet omzoomde waterkant!…

Stel je voor dat er een nieuwe A.H. opstaat die zowel neonazi's als AfD'ers zodanig weet te manipuleren als op te ruien, zodat zij meegaan in verering, maar bovenal uitvoering van deze A.H.-ideologie, waarbij en masse, naast migranten, net als in W.O.II, andersdenkenden, dus dissidenten werden geslachtofferd.…

Jeugd en iets ouder dan die leeftijd, ruien de boel op, al dan niet in de greep van alcohol en/ of drugs dat vermeldt de historie niet, feit is dat zelfs politie, traangas, ME’ers eraan te pas moeten komen omdat het gajes het ongenoegen op een dusdanige manier uit dat de mensen die er niets mee te maken hebben, ook niet meer veilig over straat kunnen…

De rui vindt in de lente of aan het begin van de zomer plaats en zowel de mannetjes als vrouwtjes zijn hoorndrager. Bialowieza is origineel. Het leefgebied van wisenten is aangelegd authentiek of origineel aangelegd, zo u wilt. De wisenten zijn zichzelf, zoals zij zich hebben gekarakteriseerd.…

als het oude loof is weggeknipt en de rui is gestagneerd zal de nazaat in beweging komen Pauline Pisa is geboren in 1968 te Utrecht. Ze heeft twee oudere broers. Pauline groeide op in een flat in de Utrechtse wijk Kanaleneiland. Ze was een ronduit dromerig kind met de onstuimige wil/noodzaak om te gaan schrijven.…

Als ze om je hoofd vragen Dan moet daar een reden voor zijn Dat geldt in het algemeen En dus ook voor Thomas Paine Schrijver tegen de orde der dingen Om kleine mensen op te ruien Tegen erkend gezag en beter weten in Als ze om je hoofd vragen Dan moet je foute vrienden hebben Thomas begon met ene Benjamin Franklin Vanuit Pennsylvania…

Eenmaal thuis, verzorgde ze de vacht van haar nieuwe kleine wolf, die zwaar in de rui was. De dikke vacht verloor al wekenlang flinke hoeveelheden haar. De plukken hingen aan de vacht en de vrouw plukte en kamde haar viervoeter om het proces van een nieuwe vachtgroei te helpen. Haar kleine wolf liet het graag toe, genietend van de aandacht.…

Op libido point zero en het zichtbaar geest ver rui mend, schrikbarend duivelseiland nam je terecht de benen, maar die hadden naar een voelbare schuilhaven moeten leiden, met felwitte zonnestralen en eindeloze stranden vol naakte, schoongebruinde liefdesgodinnen met aanraakbaar haar en verwarmende lichaamsholten om in uit te huilen, om in te schreeuwen…

De sterk vereenzaamde ziel Jotie zag de fysieke dood als een permanente staat van gelukzalig en pijnloos high-zijn, als het absolute en volmaakte tovermiddel psilosibine, wat hij uit zijn stripboeken had gepuurd, als de ultieme zelfverlossing richting het nirvana, zonder de aardse moeiten van het zoeken en inspuiten van geest ver rui men de verlichtingsmiddelen…