Alle inzendingen over stoel

Ze ziet dagelijks zijn lege stoel waar hij altijd zijn krant zat te lezen, en krijgt een weemoedig gevoel omdat het nooit meer hetzelfde zal wezen. De kinderen komen soms thuis, maar zijn er alleen op bezoek. De rest van de dag is ze alleen in huis, staart voor zich uit naar die lege hoek.…

maar nog niet uit het zicht draait hij zich langzaam om met de ogen niet op mij maar op zijn innerlijk gericht twijfel beheerst zijn gevoel en hij vraagt zich bevreesd af is dit wel mijn juiste weg naar de gewenste openbaring of kies ik voor mijn oude stoel…

Ook wel zetel, troon, Als de koningin gezeten, lezend voor de Staten Generaal, vanuit papieren niet zelfgeschreven proza, maar fictie van de minister-president.…

dansend op akelig lange stelten waaien ze naar binnen schuifelend langs de stoelen flessen omgooiend van de gedekte tafel bedrukt kijkend door de ramen hangend de jassen aan de kapstok het hoofd verloren op hol in gedaanten verschijnen jouw woorden in een signaal waarin kijken tot kunst is verheven…

Elke keer als-ie met zijn staart kwispelt, gooit hij een stoel omver.…

Niet kijken naar die ene stoel, mijn hart vervuld van pijn, daar is de harde realiteit, jij zal er nooit meer zijn...…

Ik zeg, wiebelend met vier vingers, geklemd tussen de stoel en de muur, nou ehhh, hier zo? Een dreun, een bonk, ik zeg, wat gebeurt er in vredesnaam? Hij was van de trap geknikkerd, lag stuiptrekkend van de lach op de overloop. En ik stond vastgeklemd halverwege op de trap, met een stoel die niet meer omhoog of omlaag kon.…

De versleten rand waartegen jouw benen schuurden bij het verzitten De kale plekken op de leuning waar jouw hand de bediening omklemde De losse stof op de zitting van het draaien in je slaap Ik haatte die stoel waarin jij zelfs je laatste adem richting de tv zuchtte Tussen de kussens vind ik een paar muntjes en ik glimlach…

Mijn genomineerde vriend heet Mari Stoel. De hierbij geplaatste illustratie is van zijn werk. De expositie is nog tot 27 oktober te zien, van 10.00 tot 17.00 uur in het Paleis op de Dam, Amsterdam.…

‘t licht in je pupil, dan weer bank ‘n mens die je een stoel aanbiedt, het liefste maatje monstert licht onverplicht aan. Is meer dan kussen, de beweging, je buik,’n navel op schaal. Jij, jij bent de zitting, het vulsel dat leven, die zetels geeft.…

verkrampt zat hij op de electrische stoel wantrouwige blik benen trillende, omhoog stoel in relaxstand viberatie in het rugdeel honderd procent leder aankoop van zijn vrouw excecutie van zijn beurs...…

'k probeer het handig te ontwijken de grimassen rond mijn bitt're mond maar de pijn die lekt uit ied're wond doet mij uiteindelijk bezwijken ik die de marathon kon lopen zit nu gekluisterd aan mijn stoel met slechts nog één onnozel doel mijn zelfbeklag ontlopen net nu de lente mij haar hand wil reiken en vogels lokken mij alom net nu…

kijk daar, verder op zei ik daar gaat je broer fietst met kleinkind achterop; nog zo stoer in de terrasstoel, naast mij, met een leegte van verbeelde aanwezigheid, spreekt zij geen woord ik roep naar de overkant hee Jan,...zie ons hier hij ziet mij niet sinds jij niet meer bij mij hoort…

Hij kijkt naar een stoel en denkt: ik ben een stoel. Ik sta hier net zo alleen als hij daar: de man op de rand van het bed. Valt hij al in slaap? Of noteert hij nog even dat hij net zo leeg is als? Kijk, hij geeuwt. Hij praat met de stilte, wordt moe van zichzelf.…

De meester neemt een lege stoel en plaatst elk gevoel. Nu ervaar ik, wat jij koos maakt mij ontzettend boos. Voor het eerst beleef ik hoeveel ik om je geef.…

Ik val ook niet van mijn stoel als er oppositie komt binnen de SP. Hoog tijd. Ik val ook niet van mijn stoel als het Nederlands elftal een voetbalvertoning verzorgt waarvan de commentatoren brood met bloedworst lusten. Marco kan het nog niet beter als coach: basta.…

Aan mijn tafeltje op het drukke terras op het Leidseplein zijn twee stoelen vrij, een charmante oudere dame wijst er naar en kijkt mij vragend aan, ik knik uitnodigend en ze gaat zitten. De ober vraagt of hij de derde stoel mag meenemen, “graag”, ontvalt haar met stemverheffing alsof de lege stoel een doorn in haar oog is.…

zomaar opgeven en bij het grofvuil zetten, of naar de kringloop brengen, trouwens ik denk zomaar dat ze bij de kringloop denken, dat is voor een groot deel open haard hout en dat moeten we niet hebben natuurlijk, dus krakend, stoffig doorgezakt en wel mag ze blijven waar ze is en dan vertel ik de verhalen wel, van iedereen die vond en vindt, dat de stoel…

Het sprookjesfiguurtje zat weliswaar niet echt óp het ronde tafeltje (geen stoel) bovenop de steel van de zwam, maar was wel verdacht dicht in de buurt..…

Soms zetten ze levende mensen met doden als doel op d' elektrische stoel, terwijl beulen hun stroomsterkte wensen.…

Het was altijd zijn favoriete stoel geweest.…

En dan de talloze mensen die de afgelopen weken slecht nieuws kregen en nog wachten op een uitslag, oké die zitten nog wel op die stoel, maar ze zijn niet bezig met december of met kerst, ze overleven! Ik wens alle mensen die zo beet genomen zijn door het onvermijdelijke heel veel sterkte en liefs.…

Genoeg troep op de rommelmarkt. Genoeg potten, pannen, serviesgoed, glaswerk en huishoudelijke rotzooi. Schaamtevol wend je je hoofd af bij het zien van een aangekoekte braadpan en iets verderop een beschimmeld en met hondenharen bedekt vloerkleed. Wat mensen al niet weg durven geven aan deze 'voor een goed doel' rommelmarkt. Ik heb mijn slag…

Vier jaar geleden gingen we naar Afghanistan om het land op te bouwen. Opbouwmissie. Twee jaar geleden moesten we blijven, omdat het toch een vechtmissie was. We moesten het land veilig maken en dan konden we opbouwen. Nu moesten we blijven, vonden Balkenende, Verhagen en De Vries, omdat we anders onze positie in NAVO verliezen. In de krant lees…

Haar favoriete leesplek was de oude handgemaakte leren Italiaanse stoel. De stoel waarop ze had gezeten toen ze de laatste keer met mij de liefde had bedreven in standje hopeloos. Ze schreef me een brief waarin ze vroeg of ik die stoel bij wijze van erfenis wilde bemachtigen, mocht ze komen te overlijden in de toekomst.…

De elektronen in je lichaam stoten de elektronen af die in de atomen van je stoel zitten. Wanneer je denkt dat je in je stoel zit, zweef je in werkelijkheid boven je stoel op een afstand van 0,00000001 meter. (een honderd miljoenste van een meter). Je zal denken: maar ik voel die stoel toch?…

De stoelen knikken, ze hebben het begrepen.…

Inmiddels was ik al niet veel groter dan een speldenpunt en innerlijk dronken de stoel zond mij zijn gedachten, vrij technisch maar gevolgd door het ruisen van bomen voor even, een seconde of drie werd ik stoel. Het was zalig, zalig dat hout in mijn wervels! De klop in mijn been, een bestaan zonder bloed of gedachten.…

Zittend in een stoel denk ik na Consequenties nemen en keuzes maken Het leven valt niet mee Beslissen, het is zo moeilijk Studeren of werken, staan of gaan Beslissen is niet aan mij besteed Het is waar ik mee leef Beslissen, het is zo moeilijk Zittend in een stoel denk ik na Ellende in de wereld, pijn in mijn hart Een schreeuw om een traan…

Mijn nieuwe stoel. Ik noem het mijn rookstoel. De Ikea had er een andere naam voor. Die naam ben ik vergeten. De kleuren van mijn stoel ben ik ook vergeten. Als ik een lucifer afstrijk om mijn pijptabak aan te steken lijkt de stof roze. Niettemin was het geen roze. Ik heb geen roze stoel gekocht. De stoel zal niet lang meer nieuw zijn.…