start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (150)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (94)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (136)
emoties (208)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (70)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (7)
heelal (5)
hobby (16)
humor (271)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (120)
internet (28)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (191)
literatuur (66)
maatschappij (166)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (134)
natuur (98)
oorlog (43)
ouderen (48)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (44)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (19)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (51)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (24)
valentijn (1)
verdriet (92)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (70)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (60)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (109)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4122):

Je kusje bereikt je geliefde nooit

Wanneer je dit leest, raak je iets aan: je zit op een stoel, of je houdt de muis van je computer vast, of je leunt met je elleboog op tafel, maar dat is een illusie. Je raakt helemaal niets aan.

De kwantumfysica leert ons dat alles, zoals de lucht die je inademt, de stoel waar je op zit, maar ook de mens, uit atomen bestaat die een kern hebben. Rond die kern cirkelen elektronen die negatief geladen zijn en elkaar afstoten.

De elektronen in je lichaam stoten de elektronen af die in de atomen van je stoel zitten. Wanneer je denkt dat je in je stoel zit, zweef je in werkelijkheid boven je stoel op een afstand van 0,00000001 meter. (een honderd miljoenste van een meter).

Je zal denken: maar ik voel die stoel toch? Ja, en dat komt omdat onze zenuwcellen signalen zenden naar onze hersens die dat signaal uitleggen als “iets aanraken”, terwijl dat gevoel alleen maar de interactie is van onze elektronen met de elektronen van de stoel.

Je kan het vergelijken met de afstotende kracht van twee magneten. Wanneer je de twee negatieve uiteinden van een magneet probeert tegen elkaar te duwen lukt dat niet. Er is afstoting, en dat gebeurt op een heel kleine schaal ook met ons wanneer wij op een stoel zitten.

Je kan daar best niet aan denken wanneer je iemand een kusje geeft, want dan is de romantiek er af.

Schrijver: Dirk Vleugels, 10-03-2018



Geplaatst in de categorie: wetenschap

Deze inzending is 66 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)