Alle inzendingen over tante Ja

Tante noemde zich "uw liefhebbende tante" maar hebben wij haar genoeg liefgehad?…

Daarachter strekken zich de gangen van het klooster uit die ik vaak doorkruiste als ik op bezoek ging bij tante nonneke. Het genoemde pand staat geheel in het teken van het Rijke Roomsche Leven zoals eveneens gold voor het leven van tante. Vaak zat tante gebogen over haar brei- of haakwerk als ik haar bezocht.…

Daar lagen op een bedding van crêpepapier de poppenkleertjes, kunstig gebreid uit fijne garens en samengesteld uit steken, die alleen aan tante Miet bekend waren..... Een heel specifieke geur van kamfer steeg uit de doos op. Ieder jaar als we naar het klooster, naar tante nonneke gingen, kregen we zo'n doos.…

Mijn dappere moeder moest tenslotte het lichaam van tante in ogenschouw nemen in een Chapelle Ardente in het naburige dorp.... Nog siert het kinderboek, getiteld: "Barendje en het Hongaartje", een geschenk van tante, met afbeeldingen uit de vijftiger jaren van de vorige eeuw, mijn boekenkast.....…

Niemand van de grote mensen was nog wakker, zelfs tante Betsie nog niet. Zij en oom Henk logeerden bij hen. Joke vond het maar niks. Tante Betsie was zo druk altijd, en nu nog meer dan anders. 't Was of ze steeds om ma heenfladderde. Joke giechelde; tante Betsie was toch geen vogel?…

Op de envelop die een kleine gave bevatte had tante mijn naam geschreven met vaste hand in het hoekige handschrift dat ik van haar ken: "Ineke". Tante wacht nog op mij in het huis in het naburige dorp waar de oude staande klok de uren wegslaat.....…

Zij is het geweest, zij moest het kennelijk zijn; mijn "vreemde" tante C. die met mijn ouders, mijn ooms en grootmoeder het kapitale vooroorlogse hoekhuis in de G.…

In het blikken trommeltje met de kleurige motieven dat ik eerder beschreef, bewaar ik een foto van mijn tante Gerdina, de zus van mijn moeder. Al mijn moeders zussen overleden vóór haar en in verbittering en eenzaamheid sleet ze haar laatste dagen. Op een andere foto uit de oorlogsjaren kijkt de tante flirterig de camera in.…

Tante heeft drie van haar zonen overleefd, het was alsof er een vloek aan Ingrid… haar leven heeft gekleefd. Ingrid bleef bij haar en nu Tante er niet meer is, woont ze begeleid. Want ze is niet wijs.…

Tante Monica scheen als enige te weten wat ze wilde zeggen. De rest van haar familie negeerde haar…behalve Oom Peter maar die deed erg naar…. Als we de berg gingen Ingrid… beklimmen, mocht ze soms mee. Daar raakte ze erg opgewonden van…en Tante moest haar dan kalmeren.…

Ik vind dat ik bof met mijn tante en dat ik goed het nieuwe jaar inga.…

We moeten langs de boulevard maar Tante ziet de winkel niet. Ik vraag of ze het niet meer weet. Het blijkt dat Tante het zich heeft laten uitleggen door Olga,een Russische. Ah, daar zit 'm nou net de kneep. Het steenkool-Duits van Tante versus het steenkool- Duits van Olga laat véél ruimte tot vergissingen.…

Een tijdje geleden ben ik met mijn tante naar haar nieuwe huis wezen kijken. Tegenwoordig begin je niet meer zo snel aan een nieuw huis, dacht ik zo. Maar Tante heeft een redelijke baan en daar werkte ze toch al een tijdje. Echt bang voor ontslag was ze niet.…

Zij was onze tante Miet en zo luidde tevens de naam waarmee wij haar aanspraken.....…

De nieuwe eigenaars hadden kennelijk weleens van tante Loes gehoord en hebben haar naam eer aan gedaan! Toen ik tante Loes leerde kennen was ze ongeveer zo oud als mijn vader (héél oud dus), had ze lang krullend grijs haar en lange, bungelende, gouden oorbellen.…

‘Dat is toch bij tante Annie voor de deur. Die op de derde etage woont?’ ‘Ja.’ ‘Is ze ziek?’ ‘Nee.’ ‘Daar ligt iemand op straat.’ ‘Ja.’ ‘Met een TV in zijn armen.’ ‘Ja.’ ‘Dat is toch Ome Jan?’ ‘Ja.’ ‘Waar is Tante Annie dan.’ ‘Die kijkt bij de buren.’…

De stad, de oude vestingstad aan de Dieze, vormt het decor voor mijn ontmoeting met mijn bejaarde tante.…

Hij is met zijn woorden niet snel genoeg zijn wens achterna, zodanig dat hij tante, die bevreesd is uit haar portemonnaie Kareltje de ballon te moeten spenderen, de tijd laat te zeggen: 'Neen, niet voor Kareltje.' En met een stem die een medelijden verraadt met die kleintjes die nog een plezier vinden in het ballonnetje-houden, zegt tante: 'Hij is…

De onwillige en onbeschaamde familie was hiervoor uitgenodigd maar zij schroomde helaas niet de dove en blinde honderdjarige tante belachelijk te maken waar zij bij was: de keuze het leven achter de kloostermuren te slijten werd als onwerkelijk en onbegrijpelijk gezien. Tante klaagde nooit.…

Beiden opgegroeid als ambtenaarsdochters in de chique straten, in de elitaire wijk rond het oude ziekenhuis hadden tante en nicht elkaar in een late fase in hun levens gevonden. Hun vaders hadden in een ver verleden hun gesprekken gevoerd over de Europese geestesgeschiedenis.…

In die jaren van het Rijke Roomse Leven had iedere Tilburgse familie wel een tante nonneke of oom die in het klooster ging. Wegens haar overwegende lelijkheid die haar uitsloot van een huwelijk vormde het klooster eveneens de lotsbestemming van tante M.…

Toch berustte ons tante Jans erin. Onze lieve Heer zal er wel een bedoeling mee hebben zei ze. En als Hij het wil dan ga ik! Inmiddels is ze weer terug ons tante Jans. Ze werd ziek en dat was reden voldoende om haar weer in haar vertrouwde omgeving op te nemen. En nu is er feest!!! Vijftig jaar in het klooster is ze nu.…

Toen tante erachter kwam huilde ze met diepe uithalen om de aantasting van het haar zo geliefde kleed.....…

Tante Paula was er natuurlijk. Oom Hans en tante Lotte waren er ook. De anderen kende Jennie niet goed, haar gedachten waren mistig, af en toe hoorde ze woorden als ‘vliegramp’… ’arm kind’… ‘familie?’… ‘verre familie geloof ik…’ Na de begrafenis woonden tante Paula, oom Hans en tante Lotte bij Jennie. Zelf zat Jennie het liefst op zolder.…

Tante bleef maar slapen en uit haar mond kwam kwijl. Een verpleegster maakte haar schoon en op dat moment werd ze wakker. Aan de verpleegster vroeg ik hoe haar toestand was. Ze noemde een paar voorvallen, die ik niet wil opschrijven, maar het ging dus niet zo goed met haar. Tante keek naar de kinderen en ik hoopte, dat ze hun zou herkennen.…

De tante, naar wiens gastvrije, lieflijk ingerichte woning ik veertig jaar geleden na een dolzinnige escapade, in jeugdige onbezonnenheid, vluchtte, leeft nog en haar eenvoudige huisje draagt nog steeds de sporen van haar jeugd en verleden.…

Hij heeft gevraagd of zijn tante mutsjes wil maken voor de kabouters die zijn uitgenodigd om te dansen voor deze belangrijke mensen. De kabouters zijn heel blij met de mutsen die zij krijgen van de tante van de toekomstige bruidegom. De tante moet heel erg haar best doen om alle mutsen op tijd af te krijgen.…

Vlak na de oorlog in 1945 werd tante en oom door de Binnenlandse Strijdkrachten een tijdje vastgezet. Tante kwam als eerste weer vrij en zocht contact met mijn moeder. Ze erkende, dat ze fout was geweest. Haar man werd nog niet vrijgelaten. Regelmatig hadden mijn ouders weer contact met ze. Het leven ging verder en we werden ouder.…

De weduwe is mijn tante, naar wie ik eens vluchtte na dolzinnige escapades van mijn jeugd en sinds jaar en dag is zij als een moeder voor me. Ik noem haar tante Greet......…

Tante en ik doen nog een bakkie en daarna gaan we weer op huis aan. Het is nog een héél gedoe om ervoor te zorgen dat Tante éérst in de auto zit en daarná de hond. Hij delft het onderspit. Hij is opmerkelijk rustig. Zou hij het leren, eindelijk? Als ik Tante thuis heb afgezet zie ik wat vóór de stoel liggen.…