Alle inzendingen over van hier

Onderweg in de tram naar een zakelijke afspraak hoor ik ineens een stem uit het verleden. Ik weet de vriendelijke stem, die mij met een licht buitenlands accent vraagt hoe het gaat, niet gelijk te plaatsen. Iedereen die ik in deze stad tegen zou kunnen komen, zit op een tijdstip en dag als deze ergens op kantoor. Terwijl ik opkijk van het papierwerk…

In de tram onderweg naar huis, zie ik een ouder echtpaar verschrikt opkijken wanneer een jongen helemaal gekleed in het zwart met bijpassend geverfde haren en make-up tegenover hun plaatsneemt. De hondenlijn, waar hun al net zo grijzende hondje aan vastzit, wordt snel met een korte ruk aangehaald om plaats te maken voor dit indrukwekkende gevaarte.…

Iedereen kent ze wel, de straatverkopers die in elke stad de meest strategische plekken weten te vinden, waar ze naar hartenlust op het winkelend publiek kunnen jagen. Van abonnementen op kranten, tv-gidsen, energieleveranciers en telefoonproviders tot donateurschap voor goede doelen, het aanbod is zeer uiteenlopend. Met plaatsvervangende schaamte…

Een paar jaar geleden werd ik door de Hogeschool Utrecht gevraagd een gastcollege te houden voor de werkveldoriëntatie van eerstejaars Personeel & Arbeid studenten. Een college met verplichte aanwezigheid welteverstaan. Bij de woorden verplicht en eerstejaars gierde de adrenaline al door mijn lijf. Terugdenkend aan mijn eigen eerstejaars verplichte…

Ik vind 't altijd fascinerend te zien hoe motorrijders eer doen aan de onbeschreven begroetingsplicht. Voor mij zou het niets zijn aangezien ik meer met de verplichting om te groeten bezig zou zijn dan volop m'n gedachten te laten gaan en te genieten van de rit. Ik schaar me, vind ik zelf, onder de gelukkige vrije denkers die er energie van krijgen…

Vandaag heb ik me letterlijk ondergedompeld in een bad vol toekomst. Als moeder van een bijna tweejarige is op een regenachtige dag naar het zwembad misschien niet de meest creatieve vorm van vermaak, maar wel een van de meest effectieve. Uiteraard besef ik, al zoekend naar een veels te krap en benauwd kleedhokje, vrij snel dat ik niet de enige "creatieveling…

Terwijl ik me sta op te maken in de badkamer, hoor ik m'n man en zoon met elkaar babbelen. Het gesprek, voor zover je het een gesprek kan noemen met een bijna 2-jarige gesprekspartner, is niet woordelijk te verstaan. Zachte geluidjes van het leven bereiken op gedempte toon de badkamer. Een even bemoedigende als beangstigende gedachte dringt zich, starend…

Waarom lijkt het toch dat wanneer je kind eenmaal 1 jaar is geworden, er vrij gespeculeerd mag worden wanneer nummer 2 op komst is. De vraag of er een nummer 2 gewenst is, wordt vaak niet eens meer gesteld. Drankgebruik en eetgewoontes worden angstvallig in de gaten gehouden en elk net verkeerd vallend jurkje wordt als mislukte poging het beginnende…

Al werkend op mijn laptop op een overvol terras, op een van de laatste warme zomerdagen, neem ik de tijd het publiek om me heen te observeren. Het is een komen en gaan van mensen. Zakelijke afspraken, kinderen die in uiteenlopende talen bevolen wordt zich te gedragen - waarop in het merendeel van de gevallen universeel verstaanbaar gehuil volgt - alles…

Zoals altijd tegen het einde van het jaar komt de tijd van bezinning en terugkijken. Ook wat de taal betreft kijken we terug op welke nieuwe woorden zijn ontstaan en welke woorden we in het volgende jaar niet meer willen horen. De nominaties zijn inmiddels bekend. Eén van de woorden die 2017 volgens een deel van onze medemens niet meer over de tong…

Lopend naar de metro kom ik langs een verpleeghuis. Ik moet er al tig keer langsgelopen zijn, maar deze keer nam ik de tijd om omhoog te kijken en hetgeen wat ik zag ook echt in me op te nemen. Ik zag in de - voor de vroege ochtend - iets te fel verlichte kamer, in de verte een familieportret hangen. De afstand was te groot om details te kunnen zien…

Misschien zijn het de hormonen die me met een groeiend wondertje in m'n buik vatbaarder maken voor emoties, maar het jaaroverzicht van 2016 hakt er bij mij -terwijl ik met een kopje thee op de bank met uitzicht op de nog trots pronkende kerstboom- hard in. Het shot van het jongetje dat onder het stof en bloed verdwaasd en alleen een ambulance in wordt…

Sommige geluiden krijg je nooit meer uit je systeem. Zo ben ik wanneer ik een eettafelstoel over een houten vloer hoor schuiven, weer even "thuis". Niet in m'n huidige thuis, maar het thuis waarin ik de wereld in al haar vormen nog moest leren kennen vanuit de veilige basis die ik thuis noemde. Ik had nooit gedacht dat ik zo'n klein, betekenisloos…

Hoe meer het aantal liefdes stijgt, hoe meer ontwikkeling men krijgt.…

Nog altijd betekent werkelijke omgang met poëzie - ik bedoel poëzie van formaat - receptief dùrven zijn, zonder vrees, zonder praeoccupatie, zonder bijgedachten. Dit geldt dan voor de lezer en voor de dichter gelijkelijk.…

FANTASIE VERHAALTJE Foppe loopt over een weiland Dan naar de sesamstraat Naar bert en ernie Die vindt hij het leukst Dat zijn vrienden Een vrolijke en een rustige Dan gaat hij naar zijn moeder Daar zit hij rustig aan tafel Te praten en te eten Want hij houdt van haar Nu denkt hij Wat is er in mijn hoofd Dan gaat het mis Hij krijgt…

Je moet iedereen verdragen, behalve de onverdraagzamen.…

De berichten op het nieuws laten niets aan de verbeelding over, worden er hele lieve en leuke acties op touw gezet om mensen toch maar een beetje in de buurt van elkaar te laten komen. Heel lief echt heel ontroerend ook, net als de dame die in een hoogwerker even gedag kon zeggen tegen een dierbare! Zo geweldig. De krant lezend zie ik tot mijn verbijstering…

Hallo Ivan Waarom hoor ik niets meer uit het verre Rusland waar de engel Ivan woont. Heb jij verdriet over jouw moeder of ben je angstig voor de toekomst. De wereld gaat een onzekere tijd tegemoet, er is overal ter wereld veel te doen over het virus met zieken en doden. Ik vond het altijd leuk om je brieven te ontvangen en de foto's die je mee…

Wat al veronica's! - ik wou, ik kon mijn voet bezij hun diep-blauwe-oogjes zetten, maar 't is te vol.…

Het is vreemd dat het je gaat duizelen als je nadenkt over wat tijd is. Alsof het woord ‘tijd’ je een ruimte of een verte in laat kijken. Nadenken over de tijd geeft dat vreemd mooie, eindeloze gevoel. Als je dat woord laat rondspoken creëert het een vreemde maar ook aangename leegte. Een fysicus noemde me laatst een definitie van tijd: ‘Time is Nature…

FOPPE ZIJN NIEUWE IDENTEITSBEWIJS FOPPE HEEFT EINDELIJK NA EEN MAAND EN TIEN JAAR FRANEKER GGZ EEN NIEUWE IDNTEITSPAS HIJ WAS AL BANG ER VOOR. EERST MOEST HIJ MET HEIN NAAR DE PRIMERA OP DE FOTO OOK MOEILIJK EN TOEN NAAR HET GEMEENTEHUIS MET DE BMW EN VINGERAFDRUKKEN EN FOTO INLEVEREN KOST OOK NOG EEN HOOP. DRIE WEKEN LATER LOOPT HIJ MET ZUSTER…

Hij, die een Irakees heeft doodgeschoten Als militair in oorlogstijd, is vrij Nu uitgerekend op de vierde mei De zaak van Eric O. is afgesloten. Die uitspraak zal voor onze Canadezen Waarschijnlijk ook wel een bevrijding wezen.…

Al langere tijd speel ik met de gedachte om, als het hier in Nederland mij te Hollands benauwd wordt, te emigreren naar het prachtige IJsland. Een land waar men nog steeds gelooft in meerdere goden en godinnen, volgens het officieel geheten Ásatrú (= trouw aan de goden): het oude zogenaamde heidense geloof dat rond het jaar 1000 na Christus praktisch…

Begeerte is verlangen dat steeds verder wil. Een zin die zich gedraagt als een ademhaling die niet kan eindigen, een golf die door een onzichtbare maan telkens opnieuw naar de kust wordt geduwd. In die beweging schuilt iets dat zowel menselijk als kosmisch is, alsof verlangen niet louter een innerlijke impuls is, maar een oeroude kracht die door ons…

De poëzie moet in de tekst zelf zitten. En de poëzie is dan iets geheimzinnigs dat de tekst boven zichzelf uittilt.…

Je bent dus voetbalgek tot in je nerven Als Holland ijvert voor de Wereldcup Zet jij je zinnen op een superwup En ros je zo een achterruit aan scherven De TomTom vergeet je weg te grissen Want de weg, die ben je kwijt, dat kan niet missen…

.............................................................................. Iedereen heeft een wond, iedereen heeft een zaadje, iedereen heeft een schaduw, iedereen heeft een tijd, iedereen heeft een verhaal waarin hij wil geloven. Iedereen weet dat alles maar een maskerade is voor de harde waarheid dat alles uiteindelijk zinloos is. Dat maakt…

------------------------- Ik geef de moed pas op als ik in mijn kist lig, die langzaam het crematorium in wordt geschoven. Dan begin ik toch een beetje te twijfelen. ------------------------- Reizen naar Mars hoeft niet duur te zijn, als je voortaan gewoon in de daluren gaat. ------------------------- Het leven is als een mand paaseieren: Je weet…

.............................................................................. Iemand die zijn eigen jonge kind goed observeert, ziet zichzelf terug met de fabrieksinstellingen, zonder de browser-geschiedenis van het leven, en alle openstaande tabbladen. .............................................................................. We dragen het…