Alle inzendingen over verbinding

met een ogenschijnlijk argeloos gebaar wordt een beeltenis mij geschonken alsof ergens in stilte en eenvoud een verbintenis mag worden beklonken ik ontvang haar weesgegroet in mijn hand voel de eeuwige moeder in tinnen kleed gehuld als opnieuw in mijn palm geland zij is in God die de pijn in haar hart omhult…

Van contact is geen sprake, ik blijf dus verstoken, er maalt in mijn hoofd dus maar één woord: VERBINDING VERBROKEN!…

Ze wil verbinding met de hemel, gewoon een lijntje ernaar toe simpelweg om toch te vragen, hoe of het gaat toch met 'ons moe'? Ze wil verbinding met daarboven en wie wil dat eigenlijk niet, want zij die ons zijn ontnomen, zijn daarboven en wij blijven achter met verdriet.…

Wanneer we ronddolen en geen betekenis vinden, ervaren we geen verbinding met datgene waarnaar we verlangen, met datgene waarmee we verbonden willen zijn. Aldus zeg ik tegen mijn vriendin; 'wij' mensen kunnen niet bestaan zonder ons te verbinden. 'Wij' mensen verlangen zelfs naar verbinding omdat verbinding het wezen van leven is.…

In de politiek is de kortste verbinding tussen 2 punten een niet te definiëren kromme.…

Ik had je niet zien komen ook al stond je aan mijn zij je aanwezigheid alleen was niet genoeg om je op te merken Maar toen ik je zag, en jij mij streelde met een woord bleef je voor eeuwig aan mijn zij zelfs toen je weer verdween…

Onze harten hebben een verbinding met elkaar gemaakt en jij hebt me met jouw liefde geraakt Ik leer nu dat liefde ook loslaten is in vertrouwen en in mijn hart het gevoel voor jou te behouden Jij hebt nog pijn en verdriet uit je verleden te verwerken En kan het nog niet aan mij met jouw liefde te bewerken Ik weet dat dit moment gaat komen…

in gedachten aanwezig blijven vertrouwen en vriendschap Verbinding is een onzichtbaar koord dat verband legt tussen geest hand en hart een verbond tussen twee geliefden Verbinding slechts het woord Eenmaal gevonden Onverbrekelijk verbonden…

Ze lopen beide langs het strand Van oorzaak naar gevolgen Dan vraagt zij plotseling aan de wind Of hij hem wil volgen Samen lopen ze naar de zee Kijkend naar de golven Hoe hoog zijn ze, zo prachtig! De wind duwt hem in haar rug “Kijk eens!” lacht hij... “Wat zijn we samen machtig!” Gauw loopt hij het water in Nooit meer kwam zij terug…

Zorg wel dat je verbinding hebt. Overal. Je begrijpt vast welke ik bedoel.…

de vruchten van mijn lach zijn zo eenvoudig te plukken kijk me gewoon maar aan het moet al gek gaan mocht dat niet gelukken laat het onbegrensde binnen de mond hoeft niet open geen hand hoef je te reiken zelfs stormen nemen af en gaan op strelen lijken zie maar in mijn ogen en de rimpels daar omheen je bent dan uiteindelijk, zo weet…

Mijn moeder verleidt het garen tot kluwens zij. Zij breit aan mij. Zij reikt twee draden aan mij. Ik brei aan haar. Ik vermeng de kleuren rood, blauw, geel tot één geheel aan haar. Samen breien we tot de draad veel te strak gespannen staat.…

De zon scheen toen ik aankwam. Dat vond ik wel een goed begin. Ik had een kamer op de derde verdieping, met uitzicht op zee. Nou ja, als je genoeg naar links over het balkon leunde. Recht vooruit keek je tegen het appartementencomplex in aanbouw aan. Ik kocht drie ansichtkaarten bij de receptie. Mijn vrouw kocht er altijd te veel. Op de eerste…

Intussen vraag ik mij af in welke mate de Koning, ofwel het vorstenhuis, werkelijk een verbindende factor is in de verbrokkelde Nederlandse samenleving, die ook nog eens redelijk tobt met een ingewikkelde volkswil met dito Kabinet. Daarbij komt nog dat de term ‘verbinding’ te pas en te onpas opduikt in talloze beschouwingen.…

En een mening die gerijpt is, in een tijd van verzamelen en bespiegelen, na een lange stille periode in de holte van het bewustzijn te zijn ontwikkeld tot meer dan een gezichtspunt, is als een verbindende schakel tussen elkaar bevechtende overtuigingen.…

Nijhoff en Huygens In de poëzie van Nijhoff zie jij als lezer de zoek naar verbinding, vandaar de beelden van de brug en het veer. Het sonnet 'De moeder de vrouw' is misschien Nijhoffs bekendste gedicht. De brug over de Waal bij Zaltbommel komt in dit klinkdicht voor. Deze zorgt voor verbinding tussen de noordelijke- en zuidelijke oever.…

Taal is verbinding stilte begrijpen.…

Ons te verbinden in de het o zo wonderschone Bombay…

Het scherpe licht van lentestralen verbind ik met de pennehalen die hier mijn hart en geest vertalen. De warmte van dit vrolijk licht schijnt - wie weet - door in dit gedicht of rijmpje zonder veel gewicht.…

Meestal leeg en onverlicht is zij de rest van het jaar een verticale doodskist die slechten-ter-been- droog houdt en af en toe schreeuwt iemand in haar binnenste een monoloog omdat hij de verbinding niet vertrouwt. Maar meestal leeg en altijd onverlicht kent zij dan toch haar moment van vrolijkheid.…

Mensen bedenken steeds onzinniger dingen om te verkopen. Gewoon voor het geld; economische belangen. Als je ziet wat er veelal aan prullaria gemaakt en verkocht wordt....., onnodige hebbedingetjes. Sommigen verzamelen van alles, hun huis tot de nok toe vol gevuld. Van de keuken tot de kamer, op de trap naar boven, zelfs in de badkamer en nog van…

Ze droeg lang, wonderlijk mooi haar, haast tot haar middel en was in elk ander opzicht een schoonheid. We kwamen te praten op de bank vóór de Copyshop, in de winkelgalerij. De datingsite had zijn beloftes waargemaakt en ze woonden al sinds februari jongstleden samen. Hoewel ze geen tatoeages of grijsheid had geprefereerd, was haar nieuwe vriend…

Ook vind ik het nog steeds treurig, dat juist dit qua tekst en vrolijkheid verbindende lied eruit werd gekegeld. Toch lees ik in diverse columns andere invalshoeken. In Algemeen Dagblad de suggestie van een columniste, dat de horkerigheid van Nederlanders in het algemeen en hier in het bijzonder mogelijk de oorzaak is geweest.…

zijdezacht vertrouwd verbind ik mij met katjes zachtgroene lente…

Tussenwerpselen zijn de uitwerpselen met een verbindende functie tussen hemel en aarde.…

lief klein toverkindje je tovert mij 't verdriet voorbij je onbevangenheid verbind je zo met mij…

Er is een moment in ieder leven waarop de wereld lijkt te spreken in adem en schaduw, niet luid, niet dwingend, maar als een zachte aanraking langs de rand van je bewustzijn. Alsof het bestaan zelf even naast je komt lopen en met een bijna verlegen glimlach vraagt of je bereid bent te kijken, werkelijk te kijken, naar wat zich al die tijd rondom je…

Ik voel soms lichte paniek van die ene vraag die ogenschijnlijk volkomen onschuldig is: "En wat doe jij nu?" Vijf woorden. Meer niet. Toch voelt het alsof iemand onverwachts een belastingcontrole aankondigt tijdens een verjaardag. De vraag wordt meestal gesteld door mensen die je al jaren niet hebt gezien. Mensen die je vroeger nauwelijks kende…

Het is droevig dat juist wat de mensen het diepst zou moeten verbinden, namelijk de religie, hen het meest verdeelt.…

Ik heb vandaag een koekenpan gekocht, ondanks de verbindings-n kan ik er toch echt maar één koek tegelijkertijd in bakken...…