Alle inzendingen over verder

Het heeft eventjes geduurd maar toch is het gelukt Ik kon je niet vergeten ging elke dag weer stuk Maar beetje bij beetje werd het gat gedicht Voor bij de donk're dagen zie nu weer het licht Had het niet verwacht pijn was heel erg sterk Maar ga alweer ontspannen op stap en aan het werk Ben er nu weer klaar voor me te geven als het…

Ik blijf me in de maling laten nemen, ik blijf me laten gebruiken, het is nu tot hier en NIET VERDER!…

Verder van de wereld weg elke dag een beetje dichter naar de hemel toe Elke dag een treetje…

opgaan in mijn pijn en mijn verdriet Als ik dit nu niet verwerk lukt het verder gaan zeker niet…

Maar hoe nu verder...?…

dag ik moet verder... dag ik moet verder, verder dan de bergen en verder dan de zon...…

Hoe verder men van het origineel afwijkt, hoe origineler men is.…

Heelal: Hoe verder men keek, hoe groter het leek.…

Lopend zag ik je zitten waar ik verdwaalde en je ogen mij vroegen waar ik de wachtende weg weer zou vinden en zou gaan zitten wachten tot jij wilde verdwalen waar onze onmoeting ooit verder zou kunnen gaan…

Gelukkig maar dat er altijd Iemand is die verder kijkt.…

Maar het zal mij niet meer overheersen en ik voel voor het eerst - langzaam - het goede gevoel om verder te gaan. Ik heb kracht en wijsheid verkregen uit moeilijke tijden, waardoor ik nu verder met mijn leven kan gaan.…

Weet ik nu eigenlijk hoe het verder moet en leid ik alles dan in goede banen? Na een lange wandeling kom ik weer thuis en strijk me neer bij de haard. M'n problemen zijn niet opgelost. Ben ik 't leven nog wel waard? Ik ga maar slapen en hoop te dromen van een geweldig leven.…

Ik moet verder, jij moet verder, gaan we samen? Want het is te mooi om op te geven. Ik vecht met je mee tegen de wereld, ik wil je niet verliezen, ik laat je niet alleen, ik houd van je... . Maar dat wil je misschien niet weten..…

Zo kom je verder weg van wat is geweest. ------------------------- uit: Raster, nr 92, 2000.…

laten gaan maar met een hart vol pijn pijn om je te missen zeer en leeg is mijn leven ondanks allen die mij zijn gebleven wetend dat dit niet eerlijk is verzamel ik opnieuw de moed om met het leven om te gaan zoals jij altijd hebt gedaan positief stond bij jou voorop met deze gedachte ga ik door jij hebt mij zoveel meegegeven om verder…

Op de schaduw leven, voorbij de stappen die onze dromen najagen. Het lichaam verzwijgen. Tot tien tellen (in stilte) en dan tot honderd schreeuwen. Je naam schrijven in gedachten en dan voor eeuwig ronddolen. IJsberen maken hun rondjes steeds klei- ner. Hoe dicht komen we bij ons zelf?…

Het is voorbij. Charlotte inspecteert nog een keer de kamer die haar dochter heeft achtergegelaten. Erg schoon is het niet. De koelkast, nu al muf ruikend en de gordijnen in een onmogelijke kleur groen laat ze achter. Die gordijnen, Woemi heeft ze nog geërfd van de vorige bewoner. En die misschien wel weer van zijn of haar voorganger, wie zal het zeggen…

Het bericht dat een baard evenzoveel bacteriën zou bevatten als een W.C bril kwetste mij in eerste instantie diep. Er had bij mijn weten nog nooit iemand zijn behoeften gedaan op mijn hoofd. Het noopte mij evengoed om van shampoo te veranderen. Totdat ik besefte dat het best wel eens zo zou kunnen zijn. Immers wij worden dagelijks op onze kop gescheten…

Maar hoe moet het nu echt verder?…

." Mokkend gaat Remco weer op zijn stoel zitten "Ik wil zo graag verder," denkt hij. "Kunnen die drie niet een beetje voortmaken?" Al spoedig drentelt het gezin rondom de woning van de Schone Slaapster. "Genoeg gezien!" is Remco 's mening. "Verder maar, naar Roodkapje en de wolf." "Remco toch," waarschuwt Ida.…

Geen gelul van red het wel zetten steeds mijn leven op het spel Kan het echt nu zelf niet meer ligt in de handen van de heer En de dokter en zijn staf want ik glij steeds verder af Hoop dat ik het weer ga redden al durf ik er niet om te wedden Misschien krijg ik nog wat respijt want ik wil nog verder Een hele tijd…

Verder? Terug? Maar niets uit wat ze achter had gelaten trok haar. Ze was uitgevochten. De strijdbijl was begraven. Het was voorbij. Voorbij. Nooit, nee nooit zou ze daar één stap meer zetten. Een zucht van verlichting ontsnapte. Nee, de weg terug was het niet. Als uit een ver land klonken de geluiden die horen bij het stationsleven.…

De dichter is als een glimworm die de weg naar de donkere kamer niet kan vinden.…

'Dag godenzoon, dag prinsenkind', denkt die hem achterna wil snellen en veilig stellen voor de nacht, maar krachtig gaat zijn stap steeds verder weg van het bekende…

Het is tijd om te vergeten Tijd om verder te gaan Geen tijd om na te denken Geen tijd om er bij stil te staan Het wordt tijd voor een nieuw leven ‘t Wordt tijd voor een schone lei Niet meer denken aan daarvoor Niet meer denken 'wat doet hij' Nu ben ik eindelijk bevrijd Eindelijk uit jouw armen Nergens vind ik verdriet Nergens…

Maar nu moet je verder, alleen en je kunt het’. Ze keek omhoog. ‘Ben jij dat’? Ze kreeg geen antwoord. Ze keek voor zich uit en zuchtte heel diep. Voor het eerst sinds al die jaren voelde ze dat ze het aan zou kunnen zonder hem. Dat ze voor haar op de juiste manier afscheid had genomen.…

Kus het afscheid De reis begint Niets meer zeggen Ga mee Kus het verleden Een vaarwel Niet meer omkijken De toekomst lokt Kus mij zacht In liefde tot schoonheid De keuze is gemaakt Wij gaan samen verder...…

Nu ieder alleen verder met herinneringen en dromen. De toekomst zal het leren of jullie ooit weer bij elkaar komen.…

de mensheid is gegroeid dus pas hier op uw hoofd ik leid u langs het lijden de gang die angst belooft de trappen naar beneden dragen sleuven tegenstand stap er rustig overheen voor u in duisternis belandt nachten scheuren deze kamers schroeven lijven los van geest kan het eventjes doodstil zijn getuig van tuig dat is geweest ga als…

Vertel mij wat je ziet Jouw lichaam, naakt en koud En ik, die van je houdt Maar nu is het de tijd Voor de dood Of verder…