Alle inzendingen over verkeer wereldstad indrukken

Het verkeer raast er bij dag en nacht voort. Van ver kan men de trotse stalen toren zien die zich boven de daken en boven het stadsgewoel verheft: de Eiffeltoren, constructie van vernuftige ingenieurs uit een voorgaande turbulente eeuw. Tot op de huidige dag het trotse kenmerk en het symbool van deze wereldstad.…

sloom cirkelt de droom nog na in mijn denken en op tv bewonderde ik een stad die door duizenden dromen is ontstaan, maar zo levendig dat het de slaap is ontgroeid.…

Ik vraag me wel eens af, als ik iets hoor, zie of lees, "wat moet ik hiermee"? Goud op snee, vervuld en verguld draagt men water naar de zee, ik zie ze lopen door de duinen en over het strand, voetsporen markeren het zand als land dat verloren gaat in de onstuimige branding, koppen schuimend in golven, keer op keer verliest men terrein, overvloed…

Om indruk te maken moet je altijd met iemands eerste vergissing beginnen.…

Europa kent veel schitterende steden, Maar mooier nog dan Rome of Berlijn Schijnt sedert jaar en dag Parijs te zijn: Van deze wereldstad is er geen tweede. En om de aanblik nog meer te verfraaien Zet men de Lichtstad steeds in lichterlaaie.…

Een misdaadgolf in Twente's wereldstad maakt van de Groene Golf een wandelpad.…

Ik bezocht elke wereldstad. Zag over iedere bezichtiging, een schaduw van mijn smart. Mijn hand tikte op valse schouders, verbeeldde me dat jij het was. Nu vele jaren ouder, blijft jong mijn herinnering. Tijd weekt gedachten mild, doch sterkt mijn verlangen, ‘t verlangen dat niemand stilt.…

't Kan verkeeren.…

In kinderlijke argeloosheid hield ik mij een romantische uitspraak en frase voor de geest waarmee ik op tegengestelde wijze de beroemde wereldstad verheerlijkte.…

De ouders waren, laat in hun levens, naar Parijs geweest, naar de verre, indrukwekkende wereldstad, die hun voorheen uit magische dromen en uit verhalen en geschriften van kosmopolieten magisch was opgerezen.…

Eenzaam lag daar op 'n morgen 't Was maar kort na 't nieuwe jaar rustend tegen vuilnisbakken een gebruikte kerstboom klaar Klaar om meegepakt te worden Als de vuilniswagen kwam Die hem tussen al het afval Naar de vuilnisbelt meenam. Daar kwam dan al weer een einde Aan een mooie dennenboom Die met Kerstmis had staan flonkeren Mooier dan…

Mijn eerste meid was paaps, moest zoenen biechten bij de pater En ik kon bij hervormde Kees op schoot. Met roomse vrouwen wordt het nooit wat, jongen, zei hij later Altijd op vrijdag vis, dat wordt gewoon je dood. Maria was wel mooi, maar bleef een roomse donder Haar eigen vader zag me ook niet graag in huis Dus dwong hij vrijen af in 't…

Ja, het kan verkeren het gaat niet altijd even mooi en het gevoel is niet altijd even lekker als fijn als goed. Geef de dagen meer kracht door geluk niet te houden maar te delen met anderen geef, geef, geef en durf ook nemen.…

Een ingebouwd navigatiesysteem bezit ik niet en zo kan het gebeuren dat ik wederom verdwaal in het ziekenhuis! Jawel, achteraf was ik er op de verkeerde verdieping uitgestapt, maar dacht: dat ze die afdeling wel weer terug hadden gezet op het oude vertrouwde plekje! Niet dus. Een dame bracht me naar de goede verdieping, tja dat zag er wel bekend…

Job verkwanselt de hoofstad van Nederland, tijd voor een andere baan, een wereldstad naar de kloten geholpen, maar wacht eens, daar ligt een uitkering in het verschiet. Wouter verloochent al zijn principes, kaasschaaft de bevolking naar een minimum dat zijn weerga niet kent, de zak vult zijn zak.…

Het maakte indruk op me. Voor sommigen is de lijdensdruk zo groot, daar lijkt geen kruid tegen gewassen.…

'Het' verplaatste zich van wereldstad naar wereldstad. Nooit gebeurde 'het' in een dorpje op het platteland. Behalve ooit voor Vincent van Gogh, maar die was gek dus dat telt niet. In de jaren zeventig was 'het' na een lange reis weer terug in Berlijn waar Lou Reed en David Bowie spraakmakende albums opnamen.…

Mijn eerste indruk van mensen is wat mij betreft in veel gevallen de laatste.…

Lig je ergens op een bank in een wereldstad, terwijl achteloze en onverschillige passanten aan je voorbij lopen? Mag je de kruimels oprapen van hun welvoorziene dis, als je in de vuilnisbakken graaft? Marek, ik ken je beter dan je denkt. Zal er nog een weg begaanbaar zijn naar de toekomst?…

Kijk die vent daar toch eens gáán, hoe bedoel je héér in 't verkeer, doet ie vást de volgende keer?!…

verliefden zijn zieken op zoek naar een medicijn twee maal daags mee vrijen op korte en lange termijn verliefdheid is chronisch en we steken elkander aan twee maal daags ruzie samen maar toch wakkert het weer aan verliefder worden is vaak van maar korte duur twee maal daags samen komen is een sterke kuur verliefd op elkander…

De verkeersveiligheid gaat vaak ten gronde door verkeerslichten die om wat dan ook voor reden niet op elkaar zijn afgestemd. Temidden van walmende uitlaatrook raak je geïrriteerd, een gevoel dat beklemd. Je wil wel wegrijden door rood licht. Er wordt opgetrokken, gas gegeven en geremd. Jeukende handen grijpen naar de versnellingspook. Ziehier…

Ze banen wegen naar de toekomst, maar veel banen wegen financiëel zó zwaar dat men ze schrappen moet, ’t kan verkeren. Dus onderweg straks naast de baan met pech ? Verwacht geen wegenwacht, díe baan is weg.…

Wanneer men bewust de bekende laars lapt aan regels binnen het verkeer dient zich bij een dodelijk ongeval ook bewust aan dood door schuld Géén excuus…

De files in ons land, ze blijven duren. Er komt geen oplossing, ze gaan ijskoud de meters van genoten oponthoud verzamelen en rekeningen sturen. Maar Overheid, als ik u niet ontrief: waar blijft het openbaar alternatief? ------------------------------ ...in een advies aan het kabinet pleitte een brede commissie voor het gefaseerd invoeren…

wie weet was het niks - twee meter van de vangrail schoen op de snelweg…

Kunt u zich nog iets herinneren uit het jaar 1988? Waarschijnlijk wil er spontaan niet veel naar boven komen. Ik wil u helpen. In 1988 was verkeersminister Neelie Kroes de eerste minister die rekeningrijden bedacht ter voorkoming van de toen al dichtslibbende wegen in Nederland. 21 jaar later hebben we het er maar weer eens over. Nu is het minister…

Een staanplaats in de bus laat je weten hoeveel bochten er in de stad aanwezig zijn.…

Twee treinen en een bus verwijderd van mijn vriendin. Gelukkig heb ik een Carmiggelt bij me. Hij sleepte mij er al vaker doorheen. Vind het wel wat hebben, met een boekje uit 1965 tussen de aaiphones. Als ik de bus in stap, hoef ik nog maar drie verhaaltjes. De stukjes zouden beter blijven hangen wanneer ik de pocket niet in één ruk uit zou lezen. Kan…

Het was weer eens tijd om mijn voorraadje sokken aan te vullen, er waren de afgelopen weken slachtoffers gevallen, ik had de nagels van mijn grote tenen niet op tijd in de gaten. Mijn zoon is mede debet aan het slinken van de stapel bolletjes gepaarde voetbedekking, hij steelt ze onder mijn neus vandaan. Die zie ik dus (liever) nooit meer terug, want…