Alle inzendingen over verlatingsangst

de peuter huilde elke dag wanneer moeder uit het zicht verdween zijn ogen zochten gevuld met tranen om zich heen hij brulde en stampte op de vloer denkend dat mama hem achter liet de puber claimde uit angst ging zeuren dreigen en volgen pijnigde zich met de gedachte dat zijn geliefde hem verachtte de man…

vanwege jou smelt ik zoals chocolade ik bemerk jou in mij mijzelf in jou. hoe wonderlijk jouw bruine huid ik droom je blindelings zoet. jouw scherpe tong als ware een oog reorganiserend mijn innerlijke kamer. herinner de lofzang van de lijster vormend ons symbool blijf, beloof mij blijf.…

Ik denk aan jou dag en nacht je laat me stralen als een bloem in de woestijn je bent lief maar je bent niet van mij nog niet van mij wat als je mij niet toekomt wat als het niet waar is wat je zegt mijn hart trekt zich terug en hoort niet wat je zegt en ziet niet hoe lief je bent ik ben bang bang om verlaten te worden verlaten te worden…

" vraag ik hem Hij, de zoon en kleinzoon die de naam van de opa, Matthias, draagt, bracht zijn leven door in de opeenvolgende inrichtingen en wegens zijn vergaande verlatingsangst kan hij niet meer vertrouwen op de liefde van zijn ouders; de ouders die hem met overweldigend verdriet eens afstonden.....…

Veertig lange jaren waren voorbij gegaan in de inrichting en de verplegers, onder wier hoede hij verkeerde, waren gekomen en gegaan. Ze waren het instituut in- en uitgevlogen als duiven in een duiventil en vaak had hij zich verlaten gevoeld als een verweesd kind of als iemand die door zijn voorheen altijd zo trouwe minnares in de steek was gelaten en…

Ik heb je lief Zoals ik vele anderen liefhad Ik heb je bezeten Zoals ik vele anderen bezat Ik heb je alles gegeven Dat is wat ik kan Mijn hart, mijn ziel, mijn leven En jij genoot ervan Maar niet zoveel als ik Dit is waarvoor ik leef Hebben en weer verlaten Pas krijgen als ik geef Bindingsangst, verlatingsangst Ik heb allen Je bent…

" vraagt mijn broer; een wanhopige vraag, ingegeven door zijn grenzeloze verlatingsangst.....…

(voor Barbara Newhall Follet (1914 - 1939?)) Je bent geboren op 4 maart 1914 in Hanover, New Hampshire. Daar staat de liberale kunstinstelling Dartmouth College, wat in 1769 is opgericht door de minister/pedagoog Eleazer Wheelock. De dichter John Hall Wheelock was een nakomeling van hem. Enkele alumni van Dartmouth College zijn: de dichters Robert…

Met lippenstift had jij geschreven in paars violet dat jij moest gaan Onze verhouding hield jou klein Begon te huilen met mijn armen op het tafelblad, mijn hoofd erop Juist op dat moment vroeg ik me af wat voor hout er was gebruikt welke boom er was omgezaagd, en als de boom er niet geweest was Van diep binnenin begon gelach botten versplinterend…

Drugsverslaafd, manipulatief, verlatingsangst. Wie was ik nu eenmaal? Behalve dan een schim, uit het verleden? Totdat ik kwam, waar ik nu ben. Later. Ouder. Verder. En ik heet volwassen. Ik heb woorden gegeven aan die vreselijke strijd...welke het ouder worden met zich meebrengt.…

(voor Barbara Newhall Follett (1914 - 1939)) Jij bent geboren op 4 maart 1914 in Hanover, New Hampshire, waar in 1939 de film 'Winter Carnival' van Charles Reisner is opgenomen, met Clara Lous Ann Sheridan in de hoofdrol. De dichter Philip Edmund Booth is ook in Hanover geboren. Hij was de leraar van de dichter Stephen Elliot Dunn, die op 24 juni…

Bovendien kwam ik mijn oude vijand Verlatingsangst weer tegen en werd verdrietig. Nu ben ik leeg. Daar wil ik nu eens over schrijven. De hersens geven de verkeerde signalen af. Want ik ben niet alleen en de mensen houden van me en ik houd van mezelf. Toch voel ik me alleen, dat kan niemand opvullen. Het zit altijd al in me, het is een naar gevoel.…

(voor Elvira Enid Barney (1904 - 1936)) Jij bent geboren als Elvira Enid Mullens op 22 januari 1904 in de Royal Borough of Kensington and Chelsea, Greater London. Jouw moeder was Evelyne Maude Adamson, geboren op 10 oktober 1875 in Battle. Jouw vader was de effectenmakelaar Sir John Ashley Mullens, geboren op 4 mei 1869 in Teddington. Jouw broer…

Deze karakteristieke verlatingsangst bombardeerde hij met tal van kosmologische geschriften, uitzonderlijk paranormaal van aard. De puntige uiteinden van zijn sierlijke snor heeft hij langdurig zo gedraaid, dat het net twee kroontjespennen zijn, die elkaar in balans houden, als de stalen lat van een koorddanser.…

Je leed aan traumatische verlatingsangst en uit loyaliteit naar je ouders draaide je dat dramatisch om. Op je negende werd je gedwongen tot ballingschap door de Iraanse Revolutie. Op je tiende overleed je vader in Egypte door het Non-Hodgkin-lymfoom, een vorm van bloedkanker.…

We zijn het erover eens dat dit zijn verlatingsangst is. Dieren verschillen in mijn ogen weinig van mensen. Je kan veel aan jezelf werken maar met je wond moet je gewoon leren omgaan. Prachtig dat Sandu ons uitgekozen heeft.…

Zij is kleurrijk, maar lijdt aan extreme verlatingsangst, hoewel zij mij volkomen onterecht de deur heeft gewezen. 'k Heb altijd het beste met haar voor (gehad), maar toch dreigt zij, daar zij geen hoogte krijgt van de wereld, haar ziekte, maar bovenal zichzelf.…

Laten we ons verblinden door de verlatingsangst om van de berg af te vallen en onszelf te verliezen of laten we ons beïnvloeden door de angst om te binden en daardoor een kans op of de tyfus of de pleuris of uiteindelijk door de linkse en rechtse keuze er te laten zijn en door die keuzes heen blijven gaan om uiteindelijk bij zonnestralen uit te komen…

In 1993 kon je de stress van je roem niet meer aan en kreeg je een reisfobie, als je op tournee moest, en leed je aan verlatingsangst. Je deed sarcastisch, je isoleerde jezelf en op interviewvragen reageerde je onbeschoft. Na je tournee in 1993 ging je in therapie bij een psychiater.…

Zal wel een trauma hebben opgelopen – verlatingsangst of zo. Ik zeg wel eens, het zijn net mensen. De ene zal na zo’n ervaring alle vertrouwen in de mensheid verliezen, en een ander zal alles in het werk stellen om aardig gevonden te worden in de hoop om hierdoor nooit weer in de steek gelaten te worden.…

Blind van verlatingsangst durfde ik niet meer te vertrouwen op alles wat me tussen de vingers door leek te glippen, terwijl ik het tegelijk zo krampachtig vast hield. Hier sprak mijn verleden. Hier sprak het monster dat me half heeft verteerd. Jij bleef staan, maar begon ik nou tegen jou te boksen?…

De wond van je vaders vertrek was weer opengebroken en je verlatingsangsten kwamen als prehistorische vliegmonsters op je af. Je had bovendien last van gezichtsverlamming (catatonie) en je kon een jaar lang niet meer praten, wat je een specifieke behandeling opleverde.…

Het werd zwart om me heen, ik bleef achter in een gevangenis van verlatingsangst. Waarom gebeurde dit? Wat had ik misdaan? Dit was toch niet mijn keuze. En omdat ik de hele boel bij elkaar gilde en er geen land met me te bezeilen was, werd ik gelijk in bed gestopt. 'Om bij te komen', zei Bos.…

Voor verlatingsangst waren we beiden nog het bangst. De laatste keer toen we samen waren in Londen leek alle tover, alle luister verdwenen. Iemand had Londen ontruimd en opnieuw ingericht. Iedereen was kaalgeschoren en leek ons niet te kennen. De bekoring van het eerder begeerlijke leven was verdwenen.…

Je bent een bloedmooie vrouw, die geen verandering wenst, gevangen in nare chaos, trillend van verlatingsangst, te weinig beseffend dat beweging naar nieuwe horizonnen leidt, waar meer bevrediging ontstaat, de troostende gong voor de ziel, die al reizend betere tonen ervaart. Jij bent gouden kwikzilver.…

De dieren waren zo uitgelaten, zo verrukt van blijdschap dat ze uit de nare maar goed bedoelde grote ingewikkelde mensenziekenhuis kwamen vol angst, beven, alleen voelen, verlatingsangst, naar ruikende zalven, naalden, chloorlucht, donkere kamertjes, maar ook dierenverpleegsters, dierenverzorgers ,artsen met zeer vreemde brillen op, maar toch zo goed…