Alle inzendingen over vleugellam

mooie veren vloog jij rond in het leven zonder te bezeren raakte immer weer verwonde pennen kwijt luchtstromen namen je mee soms gepaard met strijd telkens verder om toch weer terug te keren dalend en stijgend van en naar hogere sferen af en toe vluchtend voor de werkelijkheid ik wilde je voor altijd beschermen en behoeden vleugellam…

Hij stond er wat vleugellam bij.…

Maar ze is zo tam, kan het ook niet helpen, als hij reageert op wat ze zegt is ze gewoon vleugellam.…

Een zakenman uit Amsterdam dacht: aan mijn naam te horen ben ik sinds ik op aarde kwam voor 'n hoge vlucht geboren. Hij kocht Air Holland, net failliet maar toen kwam de belasting dus kocht hij Dutchbird toch maar niet Toen moest hij prompt de kast in voor 'n akkefietje in een tent op het Leidseplein: een strop uit al zijn persen kwam…

De duif had gehoord dat tijdens z’n vlucht er een dode tak precies op z’n vleugel was terecht gekomen en de uil daardoor vleugellam was geworden. ‘Ach duif, heel aardig van je dat je je medeleven toont, maar jij kunt verder niks voor mij doen. Jij kunt geen muizen of iets dergelijks voor mij vangen.…

Dansen, blijven dansen vleugels in de storm lamgeslagen vleugellam dansen op het ritme van brekend water op scherven onder mijn voeten knarsend om mijn zinloos verzet ik dans mijn ronde op het dek van het zinkend schip…

In plaats van daar zijn pluimvee vet te mesten zit die nu, vleugellam, zélf in de nesten.…

Kaarsen met een flakkerende vlam muziek aan… ik ben even vleugellam; de jeugd noemt het “chillen”... voor mij is het: niks willen. De accu wordt opgeladen Oren open, ogen dicht de wereld even uit het zicht. Door de magie van de muziek doe ik gewoon aan “Struisvogelpolitiek”…

Over groene velden, blauwe meren zo ver het oog aanschouwen kan, waait de wind er door je haren maakt de rust stress vleugellam Daar is water, zeeën ruimte ondanks dat de Zuiderzee is ingedamd vind ik er vrijheid en Van Ruysdael luchten in het schone Friese land.…

gedachten groeien oud, in jong lichaam, nog te onervaren om dit te dragen het prille leven op de proef gesteld omdat je niet mag zijn waar je nu bent verlaten straten onder sterren leiden niet meer naar huis dromen vleugellam geslagen vertwijfeld vragen naar een reden, maar kun jij stoppen wat je niet begonnen bent?…

Loodzwaar gemoed wordt door liefde langzaam luchtig leven lichtvoetig Hoge horizon lost op in wijde vlakte vleugellam verliest van vederlicht Eindelijk boven je zelf uit stijgen in plaats van almaar rond te fladderen Lief vlieg mee naar hoge sferen nooit meer dalen wegens hoogtevrees…

Turend naar de verre einder waar het licht al avond schijnt houdt ze de ondergaande zon behoedzaam in haar handen maar als zij louter vagend zijn liefde schimmen ziet drijven koesterende stralen dovend in verkilde tranen weerloos drinkt ze stilte uit geleegde eenzaamheid voor ze als gewezen engel vleugellam verzinkt…

zee eindeloos water golven getemd vogels gebroken vleugellam... zee sri-lanka parel pijn overleven doet alleen de zee...…

de vlinder bestiert zijn bestaan met afstand, hij blijft afwezig van contact dat hem vleugellam zijn levensdoel verliezen laat zoekt hij de simpele waarheid te vinden in de ruimte, hij is een fladderende astronaut in zijn heelal van vrijheid onaangeraakt en onbedorven vindt hij in volle kleurenpracht de kracht tot sterven te komen in…

Deze Adonis was blind voor noten Wisselt trompet en meisjesstem In een melig knetterend spel De gouden belofte strandt aan de westkust Na een kaakslag blies hij tandeloos door Door cool jazz en hard gif bedwelmd Een verweesde engel met een verwoest gezicht Sprong uit het hotelraam Alsof hij over de regenboog kon Stort vleugellam neer…

Ik was een klein bang vogeltje en ik was vleugellam.…

Vleugellam en nooit ontpopt. Larven opgekropt met huisarrest. Gevangen in hun nest, genesteld in hun vlees - mijden ze de lucht, missen ze alles maar komen ze niets te kort. ------------------------------------------------------------- Uit: 'De luwte van het late middaguur' (2002).…

het afschrikwekkende wezen gaat stil zijn eigen gang vleugellam geboeid sla ik zijn bewegingen die niets aan het toeval overlaten naarstig gade met vaste hand stopt de verschijning alle lichaamsgaten dicht de mond krijgt een prop watten in de neus tampons de ogen afgeplakt de oren tot de rand gevuld met een snel hard wordende substantie…

Een gevlochten gevecht, dronken en vleugellam. Kolkend en wentelwiekend strooien woorden in het rond. Satellieten suizen signalen, aards gevecht tegen de dood. Ik draai en tol om mijn as, ik stijg op en wervel punten zonder wederkeer, zonde spat van mijn huid.…

getoonde haat hoog in de lucht weet zij zich geborgen al blijft zij immer de vlinder van de straat Eindelijk zwevend in zachtere sferen stroomt de ijle lucht langs haar, koud en klam De aardse warmte moet zij nu ontberen door hem die ongevraagd haar gratie nam Verwonderd, zonder kans zich te verweren stort zij neer, driftig geraakt, vleugellam…

Een cruise toetert door de geul Een rookkolom die afbuigt De schicht van de vuurtoren Als een zweefvliegende schotel Maar dan vleugellam Konden we maar mee…

paranoia achtervolgt nauwkeurig mijn wegen een kloppend hart zet m’n hoofd op explosief langzaam rijg ik mijn verleden aan m’n degen want ik heb dit eens verloren hart zo intens lief door tropische warmte het papier neergelegen m’n vleugellamheid is wat ik momenteel grief een frisse bries wordt gezien als god’s zegen de verlossing van hellepijnen…

Als jij komt spreid ik gesteven lakens wit klop dons in zachte kussens sprenkel olie in lavendel ik laat rust ontspannen worden bind zijde aan polsen stram de verwondering negerend van blikken angst gelijk een gekooide torenvalk vleugellam gebonden zwelt opstand in een stijf gelid zich heugend in openbaring waar zweet het vocht vermengd…

Eén klap en de klauwen staan vast in het vlees bloedveren draaien rond hoge gebouwen die vogels beschermden in gouden kooien maar hen nu vleugellam langs ramen strooien. September huivert over straat waar zwart op rood kleeft aan de muren leven wegloopt in de goten.…

zo dicht ingebed in de schelp van je schoot kraaide ik op het klikklakken van de koekoeksklok het fluweel in je stem kleurde nooit buiten het lijntje van je harlekijntje gedragen door je melkzachte handen was ik te klein voor de wereld maar voor jou toch een beetje groot vleugellam in warme armen luisterde ik naar je wijsje van het sijsje…

schoonheid we zijn overmand / door coach scheids en publiek / veertien man tegen de oranje bal / ligt onzijdig verfrommeld / in de lappenmand de blauwen slapen / en de haan kraait als het spel / is afgelopen na het verlies - / is het rustig op straat / het gaat regenen het regent tranen / van vreugde op de koppen / van de verliezers vleugellam…

Schuchtere deur opent, een vleugellam vogeltje gaat mij voor naar een schaars verlicht vertrek, schenkt zichzelf een sherry in en draait, gezien de inhoud van de asbak, een zoveelste sigaret. Maar hij heeft wel koffie voor mij gezet, in de keuken zie ik een batterij aan lege flessen.…

(voor Beatrice Offor (1864 - 1920)) Jij bent geboren op 21 maart 1864 in de Peak Hill Villa in Sydenham, Kent, met het Crystal Palace op Sydenham Hill, het warenhuis Walter Cobb op Lawrie Place en Halifax Street met huizen uit de jaren 1840. David Bowie woonde vijf jaar in Sydenham, waar hij in 1965 'Can't Help Thinking About Me' over schreef.…

luister maar Trommelvlies en trilhaar Vangen niet de minste drup Enkel mijn vel rilt Bij de kaarsvlam binnen Nip ik van een oude zonde Jouw sissende schoot Ik verbrand het verhemelte Vind een schroeivlek op de tong Spurt vloekend naar buiten Hoofd in de nek Mond wijd open De motregen blust Terwijl de engel zwijgt Bijna verbaasd en vleugellam…

(voor Gizella Hervay (1934 - 1982)) Jij bent geboren op 10 oktober 1934 in Makó, Koninkrijk Hongarije, net als de schrijfster Judit Katona, getrouwd met de schrijver Zóltan Polner, met wie zij Támas en Kinga kreeg, en de schrijver György Kecskeméti, die in juli 1944 in het concentratiekamp Auschwitz werd vermoord en 42 jaar werd. Met zijn vrouw Agota…