Alle inzendingen over vogeltjes

de ondergaande zon glanst over de waterlelie die haar blad laat hangen grassprietjes buigen onder snoeren regenkralen waar onzichtbare vogeltjes elkaar oppiepen in de ochtendmist…

In de kastanje is het feest daar zitten honderd pietjes. Ze zingen allemaal in koor de mooiste vogelliedjes. En ik? Ik kom heel stilletjes ook even op visite. ‘k Zit in mijn tuin bij het getjilp tevreden te genieten.…

Ik kijk nog eens lachend naar buiten waar ik terecht kan zeggen: hoor de vogeltjes toch eens fluiten.…

In het hemelsche concert, Als de vogeltjes daarbuiten Aanstonds, toen ik wakker werd. --------------------------------- * onbevreesd…

Als het gras gaat zingen en de vogeltjes worden gemaaid, ben ik bang de dingen enigszins te hebben omgedraaid.…

de vogeltjes fluiten de licht blauwe lucht bevat kleine witte wolkjes geen huis te zien ik lig in een bloemenveld tussen de lichtgele bloemen met vanille geur het is lente…

Dus heb ik ook mijn kat moeten bevelen Nooit meer met dode vogeltjes te spelen.…

Voor vogeltjes, poezen en mensen.…

Er spartelen vogeltjes in het blauw van je ogen geen twee dezelfde Ik roep ze ik lok ze probeer ze te pakken tevergeefs Ik zoek wat veren dons een snaveltje pootjes een staart bouw daarvan een vogeltje Bijna ------------------------------- uit: 'Het depressionisme', 1988.…

Zonneschijn buiten Vogeltjes fluiten Zonneschijn binnen Wat moet ik dan in Nederland beginnen??? Ik verlang naar de tropen om daar weer te zijn Kan alleen hopen en dromen van zoveel zonneschijn...…

De gordijnen deinden op de wind pikten een draad en twintig vlinders op zijn bureau lagen acht dode vogeltjes Maar niet voor slechte mensen die daar inderdaad, ja, niets te zoeken hebben want hij kon goochelen Kreeg niet veel anders dan spruiten en elke avond met een leren lat geslagen gelukkig weet niemand het van die vlinder…

Hoor, hoe door het licht struweel Alle vogeltjes daar buiten aan het fluiten Zijn geslagen met hun grage, Met hun wagenwijde keel.…

Tot mijn verrassing is de brede Postelse Hoeflaan in haar middenberm gesierd door een tapijt van maïsgele krokusjes en piepen lieflijke, fragiele vogeltjes al die zich schuilhouden in de hoge bomen die de brede straat flankeren.…

letters dansen voor mijn ogen, buiten hoor ik de vogeltjes fluiten. zou ze hebben gelogen, ze kan haar gevoelens goed genoeg uiten. Waarom hier die stilte waar ik niets aan heb. Laat mij verdwijnen uit de kilte. laat me verdwijnen. Wegzinken in dit boek, één worden met de woorden en lijnen...…

Grijp het lokfluitje, stem hem ferm verleidt het trekdier met luidjes zacht schenk de migrant je kermende jacht tot je bedolven bent onder een zwerm Blaas op het tuitje maar kauw geen noten want je blijft achter buiten zacht-te veren het ganse feest zal langs je hene migreren zonder ooit te zijn beschoten Werp dan niet plots een…

Dat zie je immers meestal gelijk, in dit geval was het ook duidelijk – een vrouwelijk regenkapje, versierd met – ja echt waar weer vogeltjes. Maar aan de hand van het boekje kun je nu gewaar worden welke vogeltjes het hier betreft. Het bijzondere van dit regenkapje is dat het met een rits is uitgerust.…

Zij heeft de zwarte lijkwade al gehaakt die haar lichaam zal moeten omhullen in de kist en ze is al gaan kijken op de natuurbegraafplaats waar de vogeltjes kwinkeleren en waar de oude eiken zich verheffen. Daar wil zij liggen.…

Is het waar dat het gras daar groener is de lucht en het water dieper blauw dat de vogeltjes prachtig fluiten en de bloemen er mooier zijn. Is het waar dat je daar kunt leven zonder ziekte of pijn zonder zorgen of verdriet waar 'daar' ook mag zijn.…

In het spelletje ‘zoek de verschillen’ tussen sommige vogeltjes ben ik dan ook een kneu(s). Mij in een pril stadium van plantengroei in de tuin laten wieden is vragen om problemen. Maar toch ben je nooit te oud om iets met andere ogen te leren bekijken.…

Maar ja, wat het op productie gerichte deel betreft, klaagt ze af en toe over het feit dat de slakken dit of de muizen dat of de vogeltjes, of weet ik wie of wat, haar net rijp geworden vruchten hebben op – of aangevreten. Iedere keer moet ik haar er weer op wijzen daar niet te veel tijd in te steken, je wordt te vaak teleurgesteld.…

De zon schijnt aan de hemelsblauwe hemel en laat de mensen genieten van haar warme stralen De vogeltjes zingen luid hun eigen lied en toveren de stilte om in prachtige muziek De wind waait zachtjes door de bomen en laat de bladeren dansen op haar ritme De vlinders vliegen voortdurend rondom mij en doen me denken aan de liefde die ik voel…

Dromerig volgde jouw blik Twee om elkaar heen buitelende vogeltjes Ze dansten verliefd Over fladderend zonlicht Door de slagwiekende vleugels aan flarden gereten Als donzige veertjes over jou heen Ook jij kwam in mijn armen En met een vertederde stem schonk je mij dat moment Het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer…

dromerig volgde jouw blik twee om elkaar heen buitelende vogeltjes ze dansten verliefd over fladderend zonlicht door de klapwiekende vleugels aan flarden gereten als donzige veertjes over jou heen ook jij kwam in mijn armen en met een vertederde stem schonk je mij dat moment het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer dartel…

Mijn grijze tintelreine mijn witte strelefijne met hoog van omhoog gezwier van uw handekens, schier het vlerkegezwaai van vogeltjes, het omkomen van wiekmolentjes, ze veren zo fraai door de lucht, mijn oor hoort geheel geen gerucht, en uw wangen glijden aan en uw lippen staan saam aan beweegloos rood en in eens daar vlood een…

De dagen gaan weer lengen Het voorjaar komt in zicht Stiekem komt de zon kijken En knijp ik mijn ogen dicht Ik verlang zo naar de zomer gewoon zonder jas naar buiten Zonnestralen die zacht strelen Vogeltjes die luidkeels fluiten Kinderen op hun blote voeten Rennend in het park op het gras Moeders die gezellig wat kletsen Op een bankje…

een weg naar de hemel gericht Het stoplicht is geduldiger dan ik kleurt druppels minutenlang tot bloed Ik heb haast en wil naar de lente toe omdat ik de winter vergeten moet Ik wil naar je toe, jij bent mijn lente jij maakt van regen een gelukstraan van een storm een zucht van verlichting en dat ik zo graag naar huis wil gaan De vogeltjes…

En terwijl ik buiten de beginnende lente ervaar, pril groen en drukdoende vogeltjes, zullen zovelen rouwen om hun dierbaren, die niet te vervangen zijn. En nu, nu de tranen branden in mijn ogen, bid ik tegen beter weten in om Vrede.…

Kijk, de wereld houdt van me Zie hoe de zon straalt en hoe de bloemetjes bloeien Zie hoe de wind waait en de lammetjes groeien Luister, de wereld houdt van me Hoor de vogeltjes fluiten en de rivieren stromen Hoor de kikkers kwaken en het ruizen van de bomen Voel, de wereld houdt van me Hij omhelst me met duizend armen en soms krijg ik…

Die vogeltjes vermoeden waarschijnlijk dat die varens onder hun loof nog wel sporen (waarmee deze planten zich vermenigvuldigen) hebben, die naar hun kleine magen kunnen verhuizen.…

Kleine vogeltjes maken kennelijk de dienst uit - geen hert of zwijn betreedt mijn horizon – en vinden geluiden uit die lijken op wilde dieren. Ik probeer ontspannen de warmte te negeren en strek genietend mijn hals om maar niets te missen van de bedrijvigheid in een paddestoelendorpje. Kleine, ja wat?…