Alle inzendingen over vreugde

Gefluisterde woorden die alleen met gespitste oren en een open hart te horen zijn brengen ongevraagd een warme gloed naar mijn wangen waar stille tranen zich langzaam een weg naar beneden banen…

De blije zon, de hoge lucht en wolkendromen, de schaapjes in de wei, een kinderlach en al het nieuwe dat mijn hart weer zag, waar is het toch zo plotseling vandaan gekomen? De lente is in 't land en jonge vogels zingen; hoe kan ik anders dan weer blij zijn om die dingen?…

Wij die zo haastig leven, wij gaan onszelf voorbij verliezen ook de vreugde... O, God, ontferm U over mij!…

De nachtegaal in 't hart zingt luid en wil die vreugde delen. ---------------------------------------------- Uit: Getemperd licht…

De meeste mensen vechten hun leven lang tegen datgene wat hun geluk, hun vreugde en hun welstand kan worden.…

Ruik het blad van vorig jaar het kruid van nu zie jonge scheuten nat van dauw fris in het groen hoor jonge vogels hoe ze krijsen in de wind hun bekken wijdgesperd omhoog ontspan me trek een glimlach neurie blij zomaar een lied mijn ritme denk ik ben een lentekind…

Half blond maar… in haar spiegel ontdekt ze foutjes ze stipt ze bij zonder glimlach geen glimp van emotie bijna stabiel ik begrijp daar kan ik nooit bij ga mijn weg waar zij nog blijft zitten volmaakt half blond maar… ook blij?…

Niet langer tientallen uren te zien overleven zonder jouw aanwezigheid.... Gisteren verlangde ik hartstochtelijk naar deze magische MORGEN. Die morgen die zich vandaag laat noemen. Voorbij zijn de nachten dat ik pas in de ochtenduren mijn bed inkroop, omdat ik een paar uur ziek op de grond -in kantoor- heb gelegen. Voorbij zijn de ochtenden dat ik…

Bij 't horen van de muziek, duikt hij in het diepe, in mij de bloem van vreugde. Ik juich, ik dans Ik voel de vreugde Ik buig voor deze kans En stil is de rust van binnen, nu bij 't horen van de beek.…

Veel voor anderen te wezen Hen te helpen, altijd weer Och, mocht dit de vreugde worden Die ik bovenal begeer Die geeft, wat hij heeft en zich rijk voelt daarbij.…

Zo breekbaar en zo broos is 't leven: een lichtflits in de duisternis, maar toch zijn wij elkaar gegeven omdat de weg niet doelloos is. Zo kort de tijd die is gelaten, een ademtocht en 't is voorbij, maar wanhoop kan ons hart niet baten, alleen vertrouwend leven wij. Alleen de liefde kan ons dragen, en al de rest is dwaas vertoon. Je…

Het deed zo verschrikkelijk pijn, een letterlijk lichamelijke pijn, alsof iemand zonder verdoving en zonder de wond te hechten allebei mijn armen had afgerukt. 'Heeft iemand ooit je armen afgerukt mét verdoving? Mijn hemel! Ik heb je nog nooit zo hysterisch gezien!', zei Waverly.…

Toen ik de tuin in die verwaarloosde toestand zag, moest ik denken aan een spreuk die ik een keer in een gelukskoekje had gevonden: Als een man zijn tuin niet meer verzorgt, denkt hij erover zijn wortels uit de grond te trekken en weg te gaan.…

Even buiten de stad ontdek ik het is feest overal hangt jeugdig groen en kleuren kwistig kleuren alles bont wat lange tijd slechts kleurloos is geweest het lijkt een vlucht mijn afscheid van de stad de hemel in van 't aardse paradijs waar aarde ruikt en 't jonge blad zich vouwt in 't licht ik aarzel niet maar spring er in…

De liefde is als de hemel Zo hoog en wereldwijd; De sterren zijn de vreugden, De wolken zijn de nijd.…

Dat vreugde om vreugde alleen bemint En de aarde tot in de hemel lacht; Dit is de vreugde die duren kan en duurt:- Dit is geluk.…

De vreugde overspoelt me, ik kan het niet helpen, er zijn niet genoeg woorden, niet genoeg talen. Niet genoeg papier, schijfruimte of behang om te omschrijven wat ik nu voel... Niet genoeg stemmen, in woord of gezang, om uit te leggen wat ik bedoel.…

Geboren als Vis in een jaar met veel water niet dat dit bijzonder is maar leerzaam voor later. Noordzee...wild ongetemd alles nam je mee krachten waren ongekend van jouw woeste zee. Huis en haard verloren mensen...dieren alles kwijt oud en pasgeboren ongelijk was de strijd. Jaren zijn vervlogen als wolken met de wind rustig maar…

Maar, als de heide 't schoonste wordt, Dan komt de winter aan, Want bloemenschoonheid duurt maar kort, En vreugd is gauw gedaan. En 'k zou mijn leven lang wel graag Zo lopen door de hei.... De vreugde, die ik voel vandaag, Is haast te groot voor mij.…

Achter de ramen van dat witte gebouw, dicht tegen de snelweg, de A20 aan, liggen een man, een kind, een moeder of vrouw, zachtjes te helen of anders dood te gaan Rondom de ramen van dat witte gebouw, spant de ketting van zelfzucht zich strakker aan, gaat voorbij aan tranen van vreugde en rouw, die in de ramen helder weerspiegeld staan Onder…

staand bij je graf overdenk ik het leven het heeft ons zoveel gegeven zorg, ziekte, gemis toch ook heel veel vreugde en nog meer plezier maar...toen was jij nog hier…

Ik voel de ruimte Om me heen Spreid mijn armen Draai rond en rond Ik lig in het gras Kijk naar de wolken Kijk naar de sterren Kijk diep in mezelf En zie De vreugde der vrijheid…

Ineens zijn ze daar weer: de tere tinten die hart en ziel in lichtheid open maken, die vreugde strooien als de sterren in een droom en hier vertellen dat iets nieuws kan komen...…

Onder het gevoel van zwaar lijden, En grote kwellingen kom ik tot U. En ik schaam mij niet te belijden, Dat ik in mijn eenzaamheid ween, En mijn handen wring, en tot U Smeek om mij te helpen, want alleen Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd, Mijn leed en mijn smarten verlichten; En mij weer moed en sterkte geven, Om dan weer te wandelen in…

Gekibbel tussen minnenden verhoogt de vreugde alleen maar als de vrede weer gesloten is…

Dol van vreugde en van licht.…

Wanneer jouw schaterende klater-lach weergalmt in de lucht is het jouw eigen echo die jouw levensvreugde bezingt.…

Lang lag mijn ziel in een stoffige kast, bedolven onder nodeloze zorgen, onduidelijke tobberijen en onverklaarbare angsten. Tot ik de CD van Elgar kocht. Het was in dat voorseizoen van de lente waarin ons aarzelend meegedeeld wordt door de Natuur, door de in de morgen zacht kwetterende vogels en door de eerste wilgenkatjes die ons verlegen hun bloesems…

De nacht heerste al over de stad toen de beide heren waren gearriveerd; de ene gekleed in helgroen verplegersuniform. Hij droeg een zware, metalen koffer die ongetwijfeld medische hulpmiddelen en medicamenten bevatte en hij keek medegedongen dan wel medelijdend dan wel belangstellend naar een doek aan de wand met het opschrift "Dorset" met mooie plaatjes…

1000 tranen kan ik laten stromen op deze dagen van pijn en verdriet. Je weet pas hoeveel men van iemand houdt, wanneer ze er niet meer zijn. Je leerde me lopen, spreken, hebt me beschermd, opgevoed tot wat ik nu ben. Ik vergeet nooit hoeveel steun ik van je kreeg die elf maanden hospitaal na mijn zware ongeval, en in de moeilijke periodes erna toen…