Alle inzendingen over vuurpijl

Klokjes luiden De kerstnacht in Waar sneeuw De wereld bedekt En jij langzaam Je kleren uittrekt Liefde in de kerstnacht Sokjes aan de schouw Gevuld met Grootse lekkernijen En jij mij toelaat Tussen je dijen Omschrijf deze daad Van bedreven liefde Vuurpijlen!…

Vuurpijlen Vuurpijlen en lawinepijlen Kleuren vol licht in de lucht Alweer een jaar afgesloten Een traan een lach een zucht Kanonslagen en donderbussen Straten gehuld in dikke mist Champagne sterretjes oliebollen Zo wordt dit jaar weer weggewist Om twaalf uur zoenen en bellen De beste wensen gaan over en weer Een nieuw jaar een nieuwe…

Je steekt me aan, de spanning stijgt Ik voel vuurspuwkracht ontbranden Ik spuit de lucht in, vrolijk, vrij Weet niet waar ik ga belanden Heel even vlieg ik zonder vuur Het moment is bijna daar En klokslag op het twaalfde uur Spat ik kleurprachtig uit elkaar Ik wens een ieder langs deze weg Een inspiratievol nieuwwoordenjaar…

met een vuurpijl afgeschoten.…

Als ik een vuurpijl zou willen afsteken, dan steek ik die af. Geen moraalridder houdt mij tegen.…

De vervallen kerk wordt verlicht door een eenzame vuurpijl En krijgt net iets te veel eer. Overtrekkende ganzenvleugels klappen duizendmaal En dan slaapt de polder weer.…

Azuur beklimt ligusterhagen en naast de bessenstruik het luie land ontplofbaar haast van hitte de zon hangt in het kraaiennest het asfalt dampt als paardenlucht een rookpluim naar de overkant concerto voor de gulle rozen honingbrood voor bedelaars het staat met vuurpijlen op wolken geschreven: hoe glansrijk de aarde hoe moe de…

Het is warempel de klap op de vuurpijl, de domper op het gebeuren, de mosterd na de maaltijd. Men is van overhand de weg kwijt, vet eten is slecht, uit de muur eten eveneens. Men discussieert over een frituur-toeslag omdat men nu is geïnteresseerd in de gezondheid van de mens.…

De zoveelste ramp in deze maand, zelfmoord mensen, zwarte piet in de ban vluchtelingen stromen (overstromen ons land) de herfst nadert en als klap op de vuurpijl: is dit misschien wel mijn laatste bewering, maar die komt uit mijn hart: neen, driewerf nee! Schouders eronder en promoten die hap! Nederlands moet BLIJVEN!…

waren ze nauw betrokken de klapper van geklepper vuurpijl een fontein het donderde wel in Keulen weerlicht een nacht vol hij heeft het weer zitten komt samen vanavond blijkbaar of zoekt naar volle maan weerwolf dat is een ander verhaal dat snapt een kind een gevonden hand ergens in een lange lijst anders wordt ik gek bloot gelegd…

Een sterrenstralenkransje ging als een klap Op elke vuurpijl rond zijn pet roteren. Zo'n man was dat. En waar hij stond of schreed Droeg hij met waardigheid zijn eigen wurger, Zijn leed, zijn door de doodgewone burger Vermoedelijk volmaakt miskende leed: Zijn hele lange leven bleef het vrede. Hij was zo graag aan oorlog overleden.…

jouw verbitterde blik snijdt dwars door mijn zere hart je draait je een laatste keer om maar ik kijk niet meer het doek is gevallen de vuurpijl is verschoten de donderslag niet geslaagd het lontje van mijn hart...…

Misschien ben ik wel iets te voorzichtig hoor, maar als je het goed bekijkt, is het nog veiliger om met je ogen dicht de straat over te steken, dan een vuurpijl af te steken.…

de eerste vuurpijl knalde verbrak in sier het nieuwe jaar verlichtte stromende champagne gejuich omarmde de franje ik was alleen, zij daar uitgelicht in hoeken zag ik schaduwen bewegen vergeten had ze daar gedropt ik kon er toen niet tegen op moest verder met mijn leven ik zag ze kleur en vorm krijgen, voelde weer de wanhoop aan den…

roept en draait een halve peuk in de as alsof ik de eerste levende ben die zijn laatste wens mag horen legt hij een loodzware hand op mijn dichtsbijzijnde schouder samen kijken we naar spektakel zijn lichaam rustend op de boot die doelloos meereist met de stroom spanning trekt een ronde boog zo zal het gebeuren onderbreekt hij de vuurpijl…

stukken en aan flarden Je levensvatbaarheid Berust op 'n oude lering Je bent verpilde tijd Een slechte spijsvertering Vaarwel Melancholie Spijt van gedane zaken Jouw stroop van apathie Wil ik niet langer smaken Ik open mijn fontein Ik ben niet meer te pakken Ik maak van water wijn Verbrand mijn oude zakken Welkom Luciditeit Vuurpijl…

De grootste brok wordt vuurpijl. Hij verklapt de geheimen van zijn moederland, hoe hij wentelt, gespiest op een denkbeeldige as, hoe hij drijft in een gordel van puin, ergens tussen Jupiter en Mars. Een zeldzame keer is hij broos, een koolzwarte pit die tegen lucht wrijft, zichtbaar als een gloeidraad, ouder dan een sabeltand.…

Zwarte Piet en Sinterklaas precies eender, daar wordt geen vrij voor gegeven, niks hoor dat is zo ingeburgerd dat er geen vrij gegeven behoeft te worden, is geïntegreerd zeg maar, echter de klap, de mokerslag op de vuurpijl is nu dat de Efteling bepaalde racistische onderdelen aan moet passen.…

Geen idee maar één ding is zeker, vuurpijlen en wind in handen van een kind (of volwassene) zijn een zeer slechte combi.…

Dat is andere koek denk ik zo, of: zouden we straks te maken hebben met: Zeeuwse babbelaars, Groninger koeken, Limburgse vlaaien en als klap op de vuurpijl: de cultmunt van de club van....,,juist!…

Gezellige mensen "eventjes op de koffie", een leuk cadeautje in de brievenbus, een gezellig kind aan de telefoon en als klap op de vuurpijl stuur ik een column in, die vervolgens op het blad Dagcolumn staat; je begrijpt: mijn dag kan ondanks de regen; Niet meer stuk want het zijn de kleine dingen die 't 'm doen...…

Misschien schiet hij als een vuurpijl naar mijn beide ogen en bijt mijn ogen in gruzelementen.…

En als klap op de vuurpijl lekt deze week het examen Frans uit op internet. De twee broertjes hadden op een schommel moeten zitten. Elkaar wat zitten jennen en duwen. De ene die de andere de sloot in duwt. Ik ga het aan mama zeggen. Zeg het dan. Ik doe het, hè. Zal ik meegaan? Nee. Jawel. Je durft niet. Hou op.…

Als klap op de vuurpijl gaan er een paar mensen hemelen, nou ook dan is de vrede ver te zoeken. Dan nog de mensen die geen cent te makken hadden, en geloof me, dat zijn er veel en het worden er allengs meer.…

Als klap op de vuurpijl belt een bewoner van de Zwanenburgwal. Hij vond haar tasje in een plantsoen. Compleet met sleutels, portemonnee met de passen erin. Alleen het geld ontbreekt. Dat wel ja. Wat is ze blij die studente. Oké, geld kwijt.…

Een dierbare zien sterven, afscheid nemen van het aardse, de ogen sluiten, pijn, pijn, alsof er een dolk door je hart, nee niet alleen je hart, je ziel, je lijf trekt als een vuurpijl die blijft hangen in die bekende brok in je keel.…

Op de hoek van de straat halen ze vuurpijlen en kant-en-klare pakketten uit weekendtassen en rugzakken. De knallen zijn niet van de lucht en de keukenmeiden gillen door de straat. Het zijn geen jongetjes die ik ken uit de buurt. Waarschijnlijk zijn ze uit hun eigen straat verjaagd door hun buren en nu komen ze mijn verlengde nachtrust verstoren.…

Als slotsolo de horlepijp met als klap op de vuurpijl de bekende horlepiepdanseres Klarina. Bazuins ogen gaan glimmen als hij haar naam uitspreekt en hij laat zijn cadeautje zien dat hij speciaal voor Klarina heeft gekocht, een prachtige robijnrode zijden sjaal. Je kan maar nooit weten.…

Het leek zo makkelijk en daarom liep hij de winkel in, pakte vanuit diverse rekken wat etenswaren, wat repen en als klap op de vuurpijl, een blikje drinken, stopte het ongezien in zijn zak. Nu nog de winkel uit, geen punt! Het was druk bij de kassa en hij frommelde zich langs de rij wachtende mensen die wel af wilden rekenen.…

En als klap op de vuurpijl vanochtend bij Vrije Geluiden jazzdrummer John Engels. Bijna 80, met alles en iedereen gespeeld, nog steeds scherp en strak. Blakend van verhalen en levenslust. ‘Ik wou dat ik weer 17 was en wakker werd in New York, zei hij. ‘Ik heb nog voor 5 levens te spelen.’ Mooi toch, 17 ……