Alle inzendingen over wandelstok

Tegen de wand bevindt zich de collectie wandelstokken en ik kies daaruit een geval van glanzend blauw metaal. Provisorisch en wankelend op mijn benen maak ik een wandelingetje door de winkel. De blauwe wandelstok zal voortaan mijn wandelingen begeleiden en mijn verouderende lichaam steun bieden.…

Ik schafte een nieuwe wandelstok aan, dit keer een zwarte die eveneens de trotse maar bijzondere naam Vitility droeg.…

En het jonge, lieflijke meisje diept uit een soort achterkamer, uit een duister magazijn, van gevonden voorwerpen mijn dierbare wandelstok op en komt er enthousiast en opgewekt mee aanzetten!…

Een wandelstok is mij komen te vergezellen op mijn excursies naar stadscentrum, bibliotheek, zwembad en supermarkt. De blauwe, metalen stok biedt mij inderdaad steun.…

Door de Helderse duinen loopt het Schapendijkje tot het Kaaphoofd op weg naar Huisduinen Een grijze man daar tuurt in de verste verten heft zijn wandelstok wijst naar hoog boven de heiige zee tegen de winden in hangende gevleugelden Hij mompelt kijk daar ze bidden nog de zeeuwmeeuwen…

De wandelstok schuifelt met hem mee rubber voor rubber door de lange gang de rollator haar houvast, volgt wieltje voor wieltje zijn slepende pas lang is de gang langzaam hun passen de weg naast elkaar is gelopen tijd nu zwijgend achter elkaar terwijl ooit hun voeten gelijk liepen met de Liefde…

") was dus niet van toepassing en de wandelstok of de rollator hoefde geen dienst meer te doen. Een slijmbeursontsteking kan tijdelijk zijn in weerwil van alle ondeskundige oordelen. De pijn was in en uit het been geschoten als het flitsende weerlicht aan een duistere hemel...…

hij houdt zijn wandelstok links dat is vast de kant waar de jaren hebben toegeslagen hem de kracht benamen over beide benen gelijk zwijgt hij over de tijd dat horloges gunsten waren aan het einde van de rit zijn hand vol oude zweren op zijn vergulde eerbetoon in afwezigheid van hen waar hij zijn levensjaren verwerkte glichlacht hij…

De man schuifelde over het grind, zwaar leunend op zijn wandelstok. Hij overzag de banken rond de vijver. Die waren allemaal bezet. Zuchtend liep hij door. Hij hoorde een stem achter zich. ‘Meneer?’ Hij keek om. Een dame wenkte hem. ‘Als u wilt kan ik wel een beetje opschuiven.’ Ze leek wel een aardig mens.…

Mijn lichtblauwe metalen wandelstok draagt de tekst "Vitility", een merkwaardig woord, mogelijk een neologisme en wellicht afgeleid van het woord "vitaal" dat ondanks alles bezwaarlijk van toepassing kan zijn op mijn verouderde gestalte, op mijn lichaam van oude dame.…

De voortstrompelende oudere dame met wandelstok die ik razendsnel ben geworden, roept steevast medeleven en mededogen op van mijn mede-Tilburgers en passanten en dus was men allerminst te beroerd mij de weg te wijzen naar de toch wel nabijgelegen Spoorlaan, waar ik spoedig arriveerde.…

Het getik van zijn wandelstok ratelt in onze dakgoot. Versta jij, pas aangekomene, al de kunst van het snel over je schouder kijken?…

Wie haar kent weet dat ze nooit zwarte kousen draagt en niemand zag dat ze haar wandelstok vergat.…

Een wandelstok kom je niet meer tegen. Mijn grootmoeder liep altijd gewoon met een wandelstok en daar kwam ze overal mee. Af en toe verving ze die door een bezem en veegde daarmee dan gelijk haar straatje schoon. Een bezem zie je trouwens ook niet meer.…

Het assortiment bij Boekhandel Bruna mag er zeker zijn en ik wandel er wat rond tussen wenskaarten, romans, tijdschriften en wat dies meer zij, leunend op de onafscheidelijke wandelstok.…

Ze noemen haar heks en pesten haar, door belletje te trekken dan loopt ze met haar stok gebogen rug en veel te lange rok Naar de voordeur toe En zwaait dan boos met haar wandelstok...…

Mijn opa had een wandelstok waar hij op leunde als hij liep en ik moest lachen als hij riep verhip, ‘ik lijk net ‘n ouwe sok!…

o, daar loopt er een met een houten wandelstok er naast een schrale vrouw in een overjarige rok is dit kleinood van u?…

Het enige wat ik niet zeker weet is of de wandelstok ook zal blijven bestaan.…

Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok, ze gaan met een reserve aan kracht begonnen in de de winters van hun jeugd. En als ze stilstaan om naar iets te kijken staan ze zonder beven stil; de zon maakt van hun oude, montere, blote benen iets bijzonders als een pose op een plein vol licht.…

Wandelstok drukt up-to-date als een joystick in op de inzoomtoets van stoffig grind. Voet voor voet voor andere voet rupst de mens naar zijn walhalla van het geheugen. Wei en werk zijn jeugd. Onherkenbaar dezelfde gebleven en moet zich enkel haasten om tijdig het draaien van de aarde aan zijn laars te lappen.…

En nog bewaar ik de wandelstok met de scherpe metalen punt die zich eens hechtte in de modderige en rotsige grond......…

Als men staat te wankelen op de benen met de trouwe wandelstok paraat aan de zijde en als men ook nog eens staat te solliciteren naar een kou op het vege lijf in een vroeg, koud voorjaar - terwijl men al longpatiënte is en genegeerd wordt door twee chauffeurs van de Regiotaxi die beurtelings passeren en die men wel kan vervloeken - kan men in de hal…

Wankelend op mijn benen, maar steunend op de solide wandelstok stond ik te wachten op mijn taxi voor de terugweg aan de Spoorlaan. Op de heenweg was ik ons fraaie stationsgebouw voorzien van het befaamde kroepoekdak gepasseerd waaronder de kapitale witte letters die de naam vermelden van mijn armzalige maar zozeer geliefde geboortestad Tilburg!…

Ze wandelt door zonder om te kijken, maar zwaait even met haar wandelstok.…

Nat een badstof handdoek vraag dat is echt niet alleen van gister al die tranen om een wandelstok. Je gezicht zacht drogen, zeggen hier is een stoel wil je koffie eet je mee, slapen kan nu ook ogen niet meer bezwadderen. Je hebt nog veel te verwachten. Liefde is puur een mooie trilling.…

Mevrouw hanteert een wandelstok en een wagentje om haar boodschappen in te vervoeren die zij steevast bij Albert Heijn aanschaft en soms spreekt zij de chauffeur aan als was van haar de remedie en het soelaas voor haar ongeneeslijke leed te verwachten: "Angelique, ik heb geen familie meer, ik ben tweeëntachtig, mijn zussen zijn overleden" Het grijze…

Mijn 86-jarige tante heeft nu steun aan haar wandelstok en samen bezoeken we de tentoonstelling van foto's van Rineke Dijkstra, eveneens een prominente fotografe. Het zijn ontroerende portretten, vaak van kwetsbare tieners, betrapt op de verlegenheid en onhandigheid waarmee ze poseren.…

Zwaar leunde mijn vriendin op de wandelstok, terwijl ze haar andere arm in arren moede ter ondersteuning op die van mij gelegd had. Ze had nog oog voor een klein, minuscuul bloemetje dat zich schuilhield tussen gebladerte.…

De wandelstok met de scherpe, metalen punt die zich kan vasthechten in de meest rotsige bodem, staat nog altijd op mijn balkon en herinnert me voor altijd aan dat verre jaar. Deze heeft eens met mij de lange terugreis aanvaard en vormt voor altijd een souvenir aan onze expeditie…