Alle inzendingen over watje

Ze was opgewekt thuisgekomen, was gelijk haar kamertje ingeschoten en terwijl ze bezig was zijn slaapdomein weer tot het hare te maken, riep ze: 'Barend is wel lief hoor, mam, maar hij is toch ook een beetje een watje!' 'Een watje?' riep ik verbaasd terug. 'Wat mag dát in hemelsnaam zijn?'…

ik heb jouw ogen in mijn kop ik zie sterretjes jouw bloem is in de knop ik zie sterretjes Het is officieel, ik ben een watje.…

Ze zal wel denken: watje!…

Beslist geen watje. Nu loopt hij met een stok. Van hem leerde ik de spreuk: ‘it is the old men who plan a war, it is the young men who go to war.’ Dat hij nog steeds graag wilde sterven in de armen van een achttienjarige doet niet ter zake maar tovert nog steeds een glimlach op mijn gezicht.…

Ik ben een watje...…

Gnoom heeft gelijk, ik ben een watje. Gelukkig wel...…

Mega Watje keek in de spiegel. Zijn gepoetste tanden glommen in het schijnsel van de lamp van de badkamer. Dat Willemien het niet wilde zien. Zo’n geweldige stunt van Paul Witteman. Het kon er bij hem niet in.…

Ik ben een watje, dacht dat meisjes zacht waren, dat liefde beantwoord kon worden met eeuwige trouw, meiden werden vrouwen, duidelijk werd dat ik ze niet meer kon (ver)trouwen, ik laat een stilte achter, ik laat en wil niet meer van mij horen.…

Ouderpraat dat is gezwam Hij kijkt naar iedere *stoot* Een zonnebril op sterkte Een pet achterstevoren op *Jullie generatie werkte, Zeur niet aan m'n kop* School zag hij niet zitten Daar stopte hij dus mee Hij lag liever half te pitten Onderuit voor de teevee Een pilsje of een kratje *Hou op met dat geouwehoer Ik ben toch heus geen watje…

Teeuwen is een watje, kom op Hans, wees geen schatje.....…

Wat een watje. Als ik Hans Teeuwen was geweest, dan had ik Maxima genomen in plaats van Beatrix.…

een bekken omkranst door geitenhoorns uit de resten doemt een edele aap op met een spitsbijl van vuursteen in de vuist zijn grote neus is een broeikas de wenkbrauwboog een benen richel hij mist een kin en achter de kiezen zit een holte waarin een kiezel past hij kauwt op het merg van zijn stamgenoot naast hem wordt elke patser een watje…

Je krijgt een partner toegewezen Of eigenlijk een blote arm, kerngezond Om te verbinden, naar het hart tóe Het watje valt steeds op de grond Bij de greep van Heimlich Willen de worteltjes er weer uit En als ik de pop tot leven tracht te wekken Lachen de anderen gewoonlijk iets te luid Rood aangeslagen richt ik me vervolgens Op de mitella…

Jij maar praten, ik zonder stem Alleen maar knikken en schudden Dus niet ad rem Floatel, bus, waterval Mijn gevoel in stroomversnelling op de handrem Jouw fijne hand in die van mij Onze armen om ons heen Hier op de brug boven de River Kwai Vier stralende ogen Je was zo onverwacht dichtbij Ik een watje, jij ook wel zacht Woorden echt gemeend…

Laat vierendelers loeien Laat verderf maar bloeien Al die mensen gek op een cijfer Verspillen moeite verloren ijver Het gaat een ieder om persoonlijk genot Als je dat niet inziet ben je een dot Een zogenaamd zielig zelfingenomen watje Niemand geeft daarvoor nog een kwartje Ik heb mijn punten al dagenlang niet meer geteld Want weet je ik…

Wat een watje, zeg,’ ‘Nee, nee, nee, niet met je handen, sufferd.’ ‘Dat was een corner!!! Die man heeft een bril nodig!’ ‘Jaaaaa! Doelpunt! Wat een mooi doelpunt! Goed zo, jochie!’ En zo gaat het de hele wedstrijd door. De vele voetbalcoaches aan de kant blijven luidkeels commentaar en advies geven.…

Bij de huisarts ging dat van prik, watje erop, watje eraf, pleister erop. Klaar. Zelfs bij de bloedbank met veel dikkere spuiten gaat het sneller. Deze man keek drie, vier keer en toen pas ging, enigszins onhandig het pleistertje erop. Dus ik voelde me al wat getreiterd door de bureaucratie.…

De naduk op het persoonlijk voornaamwoord degradeerde mij bij de start van ons praatje al tot een kansloos watje. "Dan heeft u vast een dikke huid"..Een ironische glimlach en de bijbehorende grapjes komen er bij mij uit voor ik er erg in heb.…

Je zal wel weer denken dat ik me aanstel, Je zal me wel een watje vinden, Daar ben ik zo bang voor, Dat is waarom ik je niets vertel. Ik staar naar een foto van jou, Er drupt een traan naar beneden, En ik bedenk hoeveel ik van je hou. Zie mij, Kijk maar goed. Van voor en van achter. Ik spring in het rond.…

Het risico om als watje getypeerd te worden was levensgroot. En dat wilde je niet. Punt is dat in de afgelopen jaren op borrels en verjaardagen wel de machtswellust van sommige bazen met een zeker ontzag werden getypeerd. Maar bijna nooit werd een analyse gemaakt van de forse schade van een dergelijk gedrag door leidinggevenden.…

‘Maar ik zie zelfs waterige ogen, dan raakt het je wel heel erg, want jij bent nou niet bepaald een watje te noemen.’ ‘Nee klopt, maar het feit dat die jongen z’n vader vindt en een reden te horen krijgt, het hoe of wat en waarom zijn vader uit beeld is geraakt, is zo mooi. Die jongen kan iets afsluiten, kan er iets mee afronden.…

Wie empathie toont, is immers een watje. Leidinggeven mag tegenwoordig intimiderend zijn. De boel stoer ‘opschudden’. ‘Daadkrachtig’ op weg naar het einde.…

Doe je er niet aan mee dan ben je niet in, lig je eruit, durf je geen stelling te nemen, ben je een watje. Moslims waren al een tijdje vogelvrij. Een beetje moslim moet haast wel een neef hebben die het leuk vindt om met een bom in zijn rugzak rond te lopen. Of zal wel elke week op zijn balkonnetje een schaap kelen.…

Het is pas ‘s avonds laat, net voor het slapengaan, dat ze in de koude badkamer weemoedig het watje bovenhalen en vol afkeer de make-up remover. Dan glijden ze terug naar af, zolang daarna het licht maar uit gaat. Bij Lance Armstrong was het niet anders. Teelbalkanker hebben is geen lachertje, het overwinnen is nog andere koek.…

weg heeft van een isoleercel met alleen het hoogstnoodzakelijke erin, op de lange jaren in de verschillende inrichtingen, onder de hoede van telkens weer andere verpleegkundigen, op op de armzalige, nietige, onbeduidende taken waarmee men hem tracht bezig te houden; het vervaardigen van poppetjes van riet en maïs, het onnozele spelletje waarbij een watje…

Als dat waar is, is onze identiteit werkelijk een watje. Een voetveeg. Een wissewasje in de wereldgeschiedenis. Identiteiten hebben juist de neiging sterker te worden als ze worden aangevallen. Na een aanval hijsen we de vlag en gaan er om heen staan om het volkslied te zingen.…

Want nu de tegenstander eenmaal weet dat watje Kromkamp zich het ziekenhuis in laat slaan door twee amateurs nog wel, is de beer pas echt los. Geen hangende of gevleugelde spits die nu nog een greintje respect voor Miss Kromkamp kan opbrengen.…

Hij zou het niet meemaken een watje voor zich te hebben. Hoe arrogant en onvolwassen kan men op zo’n leeftijd zijn? In die tijd zocht ik de foto met het hondje wel eens op en dacht dan steevast; ‘je hebt het op een moment, dat ik het nog niet kon begrijpen, zo gewild PAPA, nu zul je ook waar voor je geld krijgen’.…

Misschien dat hij daarmee zelf al aan wilde geven, dat hij geen watje was. Alsof hij wilde zeggen: “Bekijk me over een jaar nog maar eens. Dan staat op deze plek een beer van een jongen. Eentje met streken.” En nu is het dan zover. Knut is een jaar geworden.…

Soms denk ik wel eens dat ik een watje ben, maar moet je dan perse iemand iets toevoegen waar hij niet om gevraagd heeft? Tussen de bedrijven door heb ik met veel mensen gesproken, ook met veel lieve oudere dames en daar geniet ik dan van. Verder zowaar ook een behoorlijk steile helling beklommen en daar was ik erg trots op.…