Alle inzendingen over zullen mensen in noo

Twee grote voorbeelden die onnavolgbaar geldinzamelingen wisten te activeren en mensen te motiveren hun hart en hun geldbeurs te laten spreken waren ongetwijfeld Johannes Bodegraven en Mies Bouwman.…

Koud is de twijfel die we delen in onze verre dromen die we dromen met de angst dat we altijd wakker zullen blijven en dromen onze laatste laatste herinneringen zullen zijn…

Nooit hebben wij onze geest in kloven van `t sneeuw geworpen kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet daarvoor willen wij niet heet genoeg als te lauw ontworpen wij kennen van de geest slechts vonken zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is zwijgende blijft onze echte geest in de wreedaardigheid van zijn hamervonken liefde wordt…

Zy laet my al vast verlanghen En zy wil niet zijn ghetrout; Als een dief die noo* sou hanghen Zy een achterdeur ophout*. Wat ick haer vermaen of preeck, Zy hout al haer oude streeck. ’t Valt verdriet* soo langh te vryen, Sonder yet meer te bedyen*, Och, hoe dick heb ick gheseyt: Doot, hoe quelt my deze Meyt.…

Het liefste van de liefst. wat er maar kan bestaan, heb ik in jou gevonden. ik laat je nooit meer gaan!!!…

En dan zijn daar weer die mensen die proberen om je op te beuren die jij jouw vrienden noemen mag omdat ze je dag weer kleuren.…

Leer mij drie maal daags mijn handen te vouwen, leer mij te luisteren naar uw heilig Woord, leer mij op uw eeuwige Naam te bouwen, leer mij te leven zoals leven behoort Leer mij over mijn zonden te berouwen, leer mij te danken voor wat zuiver bekoort, leer mij te vissen in een vast vertrouwen, naar uw wijze Raad: De netten overboord Leer…

Soms zit alles tegen als je op reis wilt: de kinderen blèren achter in de auto, het huisje dat je hebt gehuurd is maar half zo groot als je had gedacht en je laptop wordt gejat als je de auto een paar minuten onbeheerd achterlaat. Een dergelijke trip naar Helgoland beleefden wij een paar weken geleden ook. Het was onze bedoeling om in Wilhemshaven aan…

Mevrouw Ontwikkeling zit achter de laptop, uit te spreken als léptop. Het is de léptop van Lief, want zelf heeft ze een PC uit het jaar Kruick. Ze heeft het niet zo met een laptop, want ze is niet van deze tijd, ze is honderd jaar te laat geboren. Ze heeft een hekel aan moderniteiten. Liever heeft ze ouderwetse kneuterigheid. Ze houdt van stoofpeertjes…

Ik val meteen maar met de deur in mijn stukje en zeg het maar eerlijk, ik heb gerookt in mijn vakantie. Verkeerd, fout, vreselijk natuurlijk! Na mijn laatste rookweekend in september 2009 had ik me nog zo voorgenomen om er niet meer in te trappen, in dat roken. ‘k Had het ook weer netjes volgehouden. Met hier en daar een misstap, zo af en toe, stiekem…

In die dagen zullen de mensen machtiger zijn dan de bergen en slimmer dan een slang en ze zullen de pop aanbidden. De poppen zullen de onsterfelijke namen van sterren dragen. En ze zullen eeuwig jong zijn en de enig overgebleven metgezel van de mens. De eenzamen in deze dagen zullen nachtenlang spreken met deze pop.…

Het zullen de voetafdrukken van de reizende mensen zijn die de wereld zullen vertrappen.…

Want de dood is oprecht zoals hij komt en niemand hem vraagt waarom hij niet zonder de mensen sterft.…

Neem de mensen zoals ze zijn, er zijn geen andere.…

Nog even kort genieten van het samenzijn met al deze mensen, samen op een paar vierkante meter, die de veelkleurige verscheidenheid van onze wereld in een kwartiertje even prachtig heeft samengevat.…

Mensen door de straat met grote ogen lees ik ze veel mens, veel verhaal Hun kleding en vorm zijn de letters voor het woord dat mijn oordeel is Koffie bij mijn krant kan ik naar letters kijken zonder te lezen Door de koffiedamp zie ik de straat…

Bloemen groeien en geuren eindeloos mooi ontelbare kleuren harmonieuze tooi Bloemen water om te leven meer hoeven ze niet ze bloeien zo even einde in`t verschiet Bloemen die langzaam sterven hun geur die verdwijnt bruine bladernerven de knop die verkwijnt Bloemen en Mensen overeenkomst is daar hun korte levenscyclus…

Gewoon beleefde en vriendelijke mensen, zou dat iets zijn wat nog kan? Dan kom ik deze morgen geheel tegen de gewoonte in op een plek waar alles vredig en vriendelijk is. Alle mensen jong en oud zijn heel vriendelijk en kijken verrast en blij. Nieuw hekwerk, picknicktafels, werk in uitvoering.…

sporen in het zand de rand reeds afgesleten hier kwam een mens voorbij alweer een hele tijd geleden met welzeker een last vol oude jaren zichtbaar aan de meegesleepte lijn zijn naam is onbekend het kan Horizon zijn geweest of Kim, wie weet zelfs Einder de wind is nu zijn milde helper en ook de tijd, ongrijpbaar en toch nog immer alom aanwezig…

ik voorspel alles de vrede en de oorlog voor elk wat wils zoals dat zuinig heet in de flauwe volkse mond nee, ik laat niet af te duur voor de gelovige maar breng tweespalt mee en af en toe verzoening in het trouwste hart ik min de mindere verminder de meerdere naargelang het verlangen naar vervulling van de leegte die elkeen zo graag…

hoor en wederhoor het geweten credo en nog gaat het woord niet vrijuit, er zijn regels en ook hele coupletten een vers staat nooit helemaal alleen de gedachte uitgedrukt zwart op wit is soms mistig, ook wel te rauw om te verteren maar altijd onuitwisbaar in het geheugen gegrift wis en waarachtig onuitwisbaar dus niet altijd vergeetbaar…

Voor mensen moeten we bang zijn en voor hen alleen. Altijd.…

Dag lieve mensen, ik doe niet meer mee.…

Of moeten wij mensen niet zo lang blijven stilstaan bij de gruwelen die wij mensen elkaar aandoen, maar wat meer kijken naar de technische vooruitgang die U ons via de talenten schenkt? Hoe dan ook, als U de mens een beetje vriendelijker zou kunnen maken, dan zou dat erg fijn zijn.…

Van sommige mensen krijg ik Breivik-gevoelens.…

Mensen zouden niet ouder mogen worden dan drie jaar. Daarna gaat alles fout.…

Eenzame mensen denken vaak niet aan zichzelf.…

Steeds vaker begin ik te merken dat het gedachtegoed van jongere mensen zo totaal anders is dan het mijne. Maar er zijn gelukkig voor mij nog wel steeds herkenbare jonge mensen die hun hart op de goede plaats hebben. Ik houd mij nog steeds vast aan de spreekwoorden die ik “vroeger” altijd gebruikte.…

Dat is me weleens opgebroken, tijdens een soort van ondervraging van "bekakte mensen", die mij het hemd van het lijf vroegen. Ik was nog jong en zat een beetje in de shit. Geen werk, uitkering van de soos en ik had het niet breed. Maar mijn uiterlijk had ik wél mee en daar was ik best wel trots op.…

Ik heb respect voor mensen die zichzelf soms moeten vernederen, om een ander voorop te stellen. Ik heb respect voor mensen die mij in mijn waarde laten. Ik heb respect voor mensen die totaal anders denken, maar toch met mij in discussie willen gaan. Ik heb respect voor mensen die gewoon de waarheid zeggen, al klinkt het soms hard.…