Alle inzendingen

Een verbitterde schrijver heeft niets met bittere chocoladeletters...

De tijd maakt zich zichtbaarder wanneer men ouder wordt, en de jaren doen met een mens wat geen pen kan verwoorden of verklaren. Het is de tijd die het lichaam betast, die diepe groeven maakt op het gelaat en ons wegrukt uit dit leven. Het is dezelfde tijd die mij hielp om jou te beschrijven in j...

Ik keek naar een uitzending van Max om de tijd naar het zesuurjournaal te overbruggen, meestal gevuld met oude bokken en geiten, maar afgezien van de sympathieke Ferdi Mengele, is dat echt zijn achternaam? zat de jeugdige (33-jarige!) Eva Rovers bij de gemoedelijke oudjes aan tafel, terwijl ze werd ...

Houd je vinger bij de wijzer van de klok zodat die stopt met tikken. Die kreeg het kind al genoeg. Zie het daar krassen met tevreden gezichtje, wit - dat wel. Crisis, de media staan er bol van. Maar 118.000 gevallen van kindermishandeling – da’s pas crisis. Je zou het willen kunnen, het moment v...

In een toeristische rondleiding als deze moeten we ook aandacht besteden aan de twee parlementaire hoogtepunten van ieder squashpingpong-jaar. Zaterdag was het weer zover. Maar helaas, de overmatig bewierookte bondsraad viel finaal in duigen en ondergroef haar bestaansrecht. Voorspelling een: confro...

't Is jullie schuld dat mijn opbrengst verpulpt moet worden of goedkoop verkocht om er siroop van te maken. Kiwi was prima spul, tot de jaren tachtig. Ik weet bij God niet wat ik met die velden vol stekelvarkensballen moet doen die ik voor de schapen kort had kunnen houden.

Ik ben niet van de dikste, eufemistisch uitgedrukt. Niet dat ze mij zomaar door een sleutelgat zouden kunnen trekken (zoals mijn lieve moeder zaliger placht te zeggen), maar er steekt liefst geen krachtige wind op als ik mijn wasgoed aan de draad hang. Ik was nooit een zwaargewicht en waar de meeste...

(voor Sir William Newenham Montague Orpen (1878 - 1931)) Je bent geboren in Stillorgan, een dorpje op het Ierse platteland, waar je vader Arthur Herbert als advocaat in Dublin de kost verdiende en je moeder je al vroeg aan het tekenen zette, wat ze grondig stimuleerde, tot ongenoegen van je norse...

Gent Vanmiddag zag ik het Lam Gods. Dat was niet mijn idee, maar dat van regen, met bakken, en pal daarna weer volop zon. Als toerist was ik de enige die in de kerker bleef. Ik keek naar het paneel der musicerende engelen, maar zag veel meer, evenveel jou tenminste. Daarna, in een flits van...

De wijkontwikkeling in Helmond West komt voorzichtig op gang. In september 2009 is het wijkontwikkelingsplan met veel toeters en bellen aangekondigd. Twee jaar later is de uitvoering van de wijkontwikkelingsplannen eindelijk in een fase aanbeland van bekendmaking en onthulling van voorlopige ontwerp...

Terwijl de stilte in de wakker wordende dag hoorbaar hangt en tijd overbrugt, kan leegte de bron van gedachten zijn. Het zoet geurende gras in de vochtige dauw voelde strelend fris aan mijn voeten. De damp van mijn adem zweefde lui in de stille, tintelende lucht. Ontluikend besef dat de wortels van ...

Een leven zonder eenzaamheid is een leven zonder liefde.

En nu is het genoeg!

Hier reis ik dan op de baren van een woelige zee. Inktzwart kijkt het water mij aan. En koud, koud dat het is. De boodschap mag duidelijk zijn, het is nacht en de temperatuur beneden vriespunt. Zo ook mijn humeur. Waaraan heb ik dit te danken? Zomaar overboord geflikkerd. Vanuit een wanhoopsdaad bij...

Ik kwam laatst bij mijn stadhuis. In de volksmond het paleis van Ceaucescu geheten. Een tour de France in Frankrijk houden is niet meer nodig want ons stadhuis heeft zo grote draconische verhoudingen dat de fietsers wel even hierin zoet zijn. Het kostenplaatje voor het stadhuis in ons provinciestadj...

Als de dijken het niet meer houden, dan overstroomt Nederland.

Tegenwoordig schijnt iedereen gelijk te hebben, al dan niet door verzonnen onderzoeken met zelfgewenst resultaat. Of, zoals mijn ex zegt dat ze de moeder is en derhalve respect eist. Kijk, daar kan ik niet mee leven en dan draai ik mij om, pleur ik de media het huis uit en mijn mobieltje bijna. A...

Voor uw ogen verschijnt een atypisch experiment. Ik ga proberen deze wekelijkse column in een wat differente stijl neer te pennen. De bedoeling is, dat ik daarbij mijzelf dusdanig in de kronkelige zinnen verwikkel dat u met spanning uitkijkt naar een juiste en begrijpbare afloop ervan. Uiteraard zal...

Dystopia Deze stoet van altijd weer wij, wij, wij, met onze uit begeerte bijeengesnaaide lichamen nonchalant om de genen geslagen, dit ontembare circus ooit halt te houden al was het maar een halve hartslag dit vel niet zo veelkoppig voort te slepen, geslacht aan geslacht, schedel aan s...

(voor Guillaume Corneille Beverloo (1922 - 2010)) Je bent geboren in het gezellige Luik, waar de geur van warme wafels je neus prikkelde en waar je Nederlandse ouders je een vrije kindertijd bezorgden. Op je twaalfde ging je met hen naar Amsterdam, waar je na schooltijd graag wat op een stil plek...

Een navigator is een mooi ding. De meeste mensen denken daarbij aan een klein, handig apparaatje dat hen de weg wijst als ze achter het stuur zitten. Reuze handig als je ergens naartoe moet waar je nooit eerder bent geweest en te lui bent om een kaart te lezen. Toch kom je navigators niet alleen ...

Potloodventers zijn mislukte schrijvers.

''Ik ga even de cd's naar Wim terug brengen, hoor.'' ''Blijf niet te lang weg, ik ga vast het eten koken.'' ''Wouter sloot de deur achter zich en liep naar het huis van Wim en Alie, even verderop in de straat. Op zijn aanbellen deed Wim, een sterke man met een grote snor, de huisdeur ...

Niet dat de goedverdienende middenmoot er van wakker zal liggen, maar feit is wel dat de zorgverzekeringen steeds minder vergoeden, ondanks hun vrolijke reclamespotjes en de keurig afgedrukte tabellen. Zelf ben ik goed verzekerd, maar mijn wortelkanaalbehandeling moest ik toch zelf volledig beta...

Isolde had hem lief. Toch wilde zij hem haten: had hij haar niet laaghartig versmaad? Zij wilde hem haten, en zij kon het niet, en haar hart was vol verbittering over die tederheid die smarteliker was dan haat.

(voor George-Pierre Seurat (1859 1891)) Je bent geboren in een prachtig huis in Parijs, waar je vader Antoine Chrysostomos als juridisch ambtenaar grof geld verdiende, hij kwam uit de Champagne en je moeder Ernestine Faivre kwam uit Parijs, waar ze elkaar het hof hebben gemaakt en samen tot grote...

Wie pannenkoek schrijft heeft geen ruggegraat.

Madame is een gedicht voor ons aan het vertalen over een zwerm vogels die allemaal maar één vleugel hebben. Dus moesten ze elkaar helpen om te vliegen, en nu is de horizon gevuld met paren vogels die elkaar aan één kant vasthouden en aan de andere kant hard met de vleugels slaan om in de lucht t...

Eten met Theo Sontrop Waar, Theo, bleef de tijd dat we elke week een slokje gingen drinken, een hapje eten bij Berkhoff soms, maar meestal in De Tap, om drie uur moesten we allebei weer terugwezen. Jij vier deuren verder, ik op 't Instituut. We hebben wat afgeboomd en afgelachen. 'k Ver...

De meeuw zei niets en liet hem vlak bij komen. En toen hap! - boorde de scherpe snavel door de rug van het krabbetje heen. 'Gerechtigheid!', riep het nog - en het volgende ogenblik lag hij plat op de grond en haalde de meeuw de ingewanden uit het opengehakte lijfje.