Afgelopen week bezocht ik een workshop met de titel "Ontmoet je Krachtdier". Een spirituele zoektocht naar het dier dat je begeleidt, versterkt en vermoedelijk ook weet waar je autosleutels liggen.
Zoals vaak bij dit soort workshops, was de zaal gevuld met precies dezelfde groep mensen: vrouwen. Alle leeftijden, van “net de overgang in zicht” tot “alweer tien jaar klaar met de overgang”. Daar tussendoor een paar twintigers met linnen broeken en zachte stemmen, alsof ze bang waren de…

Ik haat Mr. Marvis. Maar dan ook álles van Mr. Marvis. Het wereldbeeld ons opgedrongen door Mr. Marvis, de terreur op tv en in de krantenbijlages met Mr. Marvis en vooral de modellen van Mr. Marvis.
De ultieme leeghoofdigheid die afstraalt van deze flierefluitende nietsnutten met als belangrijkste bezigheden uit speedboten duiken, elkaar met sneeuwballen te lijf gaan of gierend van de lach in - en uit cabrio’s springen.
Mr. Marvis spiegelt ons een wereld voor waarin het deze eeuwig jonge…

Je kent ze wel, van die bordjes die je bij een fietstocht van afstand in net te klein geschreven letters uitnodigen om ergens van kennis van te nemen en je laten hinken op twee gedachten; enerzijds heb je niet zoveel zin in een onderbreking van het ritme en al helemaal niet wanneer je zwaar beladen met zijtassen, plunjezakken en stuurtas je weer in gang moet trekken als de ultieme slak. Maar ja, wat voor prikkelende kennis gaat er aan je neus voorbij? Misschien wel van een burgervader die…

Zelfs de naam ¨Douwe Egberts¨ is vermeld met grote, rode letters boven een soort "inpandige gelegenheid¨ aan wat men met enig recht de "Medische Boulevard" van het Elisabeth Ziekenhuis zou kunnen noemen.
Zou het ook zo kunnen zijn dat de merknaam herinneren moet aan het zozeer tot oer-vaderlandse traditie en huiselijkheid behorende ritueel van het koffiedrinken?
En zou op deze manier in de voor velen onherbergzame, onheilspellende en onveilige contreien van het ziekenhuis een kleine oase van…

“We moeten die gevaarlijke beesten allemaal afknallen, het zijn wrede roofdieren, kille moordenaars!” sprak Anita argeloos in het druk bezochte buurthuis, waar Bjarne die ochtend koffie dronk omdat zijn koffiezetapparaat het had begeven. Het was een luide stem. Anita fluisterde nooit. En Bjarne schrok van de toon van haar woorden. Nog voordat hij er over na kon denken, hoorde Bjarne plotseling de stem van Joop van Teil, de dierenkenner die het opnam voor de wolf. Joop kwam met redelijke…

Enkele weken na de begrafenis maakt Anna het nestkastje schoon. Tussen oude veertjes en mos ligt een goudkleurige sleutel. De baard heeft de vorm van een kruis, de kop is opengewerkt.
‘Kijk eens,’ zegt ze ’s avonds aan tafel tegen haar dochter.
Mariekes vork blijft halverwege boven de tafel hangen.
‘Waar heb je die gevonden?’…

Zelfverdediging van het Israëlische leger
Op de Westelijke Jordaanoever heeft een Israëlische soldaat een Palestijnse baby dood geschoten.
Ik vermoed uit zelfverdediging.
In de auto - die op bevel van het leger gestopt was - zat behalve de baby van 7 maanden de vader en moeder, een broer van 11 jaar en de oma.…