De symfonie van onvrede
dagcolumn
4.0 met 4 stemmen 
93 Meestal kan ik recensies in de NRC wel volgen. Eén keer had ik een boek gelezen dat vijf bolletjes kreeg, het maximum, en ik was het er zo mee eens dat ik vond dat het zes bolletjes moest hebben of vijf met ster. Maar dat kon niet.
Dit keer ben ik het oneens met een recensie. De recensie van René van Stipriaan gaat over het boek 'De symfonie van de onvrede' van Catherine de Vries. Ik had het bijna uit toen ik de teleurstellende recensie las. Drie bolletjes is op zich best goed, maar ik vond…
Jarig
column
4.4 met 13 stemmen 134 Bij Pete Hegseth droop het kwijl langs zijn mondhoeken. Er lag een moordzuchtige glans in die felle prikoogjes. JD Vance probeerde zich gegeneerd tussen het publiek te verbergen en Marco Rubio deed zijn beste pokerface.
En het feestvarken? De tachtigjarige jubilaris zat op het puntje van zijn stoel en keek verlekkerd toe hoe het bloed in de kooi in het rond spatte. Twee vechtmachines die elkaar ‘no limits’ mochten verminken, zijn gedroomde verjaardagsfeestje.
Vroeger zat een leeftijdgenoot…
Van hofdame tot hoffelijke markiezin
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 71 (voor Margaret Cavendish (1623 - 1673))
Jij bent geboren als Margaret Lucas in 1623 in Colchester. Jouw oudere broers waren de belangrijke royalisten Sir John Lucas en Sir Charles Lucas. Jij was de jongste van acht kinderen. Jij was een jong kind, toen jouw vader overleed. Jij las veel uit wetenschappelijke bibliotheken. In 1643 werd jij in Oxford een hofdame van koningin Henrietta Maria, getrouwd met koning Charles I, met wie zij negen kinderen kreeg. Op 16 juni 1644 werd in het Bedford House…
Tilburgse Taferelen/Vervolg/Het kerkhof aan de Sint Josephstraat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 17 Het kerkhof aan de Sint Josephstraat ligt ingeklemd tussen de stenen massa van de bebouwing van onze oude stad en het wordt omringd en begrensd door een hoge omheining. Het vormt een van de dodenakkers in onze stad waarmee wij onze zo dierbare overledenen figuurlijk gesproken omhelzen, conserveren of bij ons houden alsof zij - overigens ten onrechte - zelfs postuum nog behoren tot onze stadsbevolking; alsof de ongenadige, onverbiddelijke dood die hen onontkoombaar moest overvallen en…
autobiografie
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 27 Zomerbloemen. Het waren de gladiolen die voor de beeldschone Emma bestemd waren, nu haar gezondheid haar in de steek liet. De jeugdige Bjarne Gosse was ze met liefde komen brengen naar haar huis in Utrecht. Bjarne nam zelfs de moeite om ze in de bijzondere vaas te zetten.
“Zet ze maar in die vaas. Die komt uit Kreta, die hebben Christiaan en ik gekocht bij een oude vrouw.”
Voordat Bjarne het in de gaten had, luisterde hij naar het verhaal over hun vakantie op het Griekse eiland. Met…
Zomer in de droomtijd
verhaal
4.5 met 2 stemmen 180 Het is nu zomer in de droomtijd. Vee jaagt op vliegen in de wei. We halen samen herinneringen op aan onze tijd op de boerderij van tante Gloria. Daar op de wilde oevers bij het blauwe spiegelende meer. We zijn hebzuchtige verliefde vlinders in tintelende intoxicatie. We worden dubbel bekeken door de waarheid. Eindelijk zien we zilveren zwanen op breed water. Samen denken we aan vervlogen jaren. De tijd van de zwart-witfilm in de houten keet.
Het is nu zomer in de droomtijd, we fantaseren over…
Weer een escalatie VS contra Iran?
bewering
4.0 met 1 stemmen 28 De aanvallen van het Amerikaanse leger op doelen in Iran zouden een reactie moeten zijn op een vermeende aanval van Iran op een vrachtschip in de straat van Hormuz.
Dit kan weer het begin zijn van een volgende escalatie, die geen enkel zinnig doel dient.
Je vraagt je af waar het kritische vermogen van Amerika als wereldleider is gebleven.
Trump loopt ook het risico dat 'zijn' feestje van 'zijn' 250-jarig land op 4 juli gevierd moet worden terwijl het land in staat van oorlog is...
Laatste nieuws:
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
Bezig met laden
Meer laden...
