Vroeger kon mij bij thuiskomst uit school de volgende ontvangst wachten: 'Hoe gaat dat nu in zijn werk als jullie omwisselen? Gebeurt dat in het portiek door de muur heen? Je ogen zijn andere dan die van het jongetje dat vanochtend vertrok.' Mijn moeder dacht dat er meer versies van mij waren en zo ben ik vroeg in mijn leven beland in iets dat…

Op een bankje bij het water keek ik naar een boot die langzaam dichterbij kwam. Ik had gedacht iemand te spreken, maar mijn oproep ging direct naar voicemail. Dit doe ik vaker: als ik ga bellen, maak ik een rondje. Soms door het park, maar meestal langs de rivier. Ooit sprak een man op een fiets me aan. Ik stond op het punt onder het viaduct door…

Tijdens mijn werk word ik gebeld door de arts van het verpleeghuis. Mijn moeders agitatie neemt de laatste weken toe. De arts, vriendelijk en respectvol, doet me de (onhoudbare) situaties met mijn moeder in de hoofdrol, uit de doeken, spreekt over een zeer lichte dosering antipsychotica. De scherpe kantjes zouden er wat af gaan, natuurlijk hielden ze…

Tijdens het face-timen, zie ik de helft van mijn moeders gezicht, een traan rolt over haar wang. Ik wou dat alles weer normaal was, zegt ze. Als ik haar uitleg dat er een virus heerst, kijkt ze me verbaasd aan. Als ik haar spreek via skype of face-time leg ik haar opnieuw uit over het besmettelijke virus. Kijk, wijs ik naar de verpleegkundige die achter…

Zeventien jaar oud was ik toen ik in een andere stad kwam te wonen. Het reizen met de trein was niet te doen. De situatie thuis was daarvoor niet geschikt. Het was beter het ouderlijke huis te verlaten. Dan kon het turbulente gezinsleven doorgaan zonder mijn aanwezigheid. Mijn oudste broer was al het huis uit en mijn oudere zus woonde over de oceaan…

46. Toen ik opgroeide waren er geen regels en afspraken waar ik me als kind aan diende te houden, behalve één en die was héél belangrijk: vooral géén aandacht trekken. Aandacht trekken was een doodzonde. Er ging geen dag voorbij zonder dat ik me daarvan bewust was. Tussen de middag aan tafel sprak Meester - mijn vader - vaak over kinderen, ouders…

44. Mijn leven met mijn ouders was voor mij zo normaal dat de gedachte dat het om verwaarlozing, mishandeling, misbruik ging jarenlang niet in me op kwam. Toen ik een keer in een folder iets las over misbruik door een vertrouwenspersoon dacht ik: “O gelukkig, dat is bij mij niet aan de orde”. Bij een vertrouwenspersoon dacht ik aan een huisarts…

Op een winterdag in Kollum kwam Sinterklaas op bezoek in de school, dus ook in mijn klas. Het was nog zo'n echte winter met halve meters sneeuw en broodnodige sneeuwschuivers. Het was of een kleuterschoolklas of een eerste klas op de basisschool, dat weet ik niet meer precies. Het was een oud schoolgebouw, dat wel. Sinterklaas kwam binnen in vol ornaat…

26. Het is een warme zomerdag en mijn zusje Rosa en ik gaan op de fiets naar het zwembad in het dorp zo’n tien kilometer verderop. Ik ben een jaar of tien en mijn zusje is vier jaar jonger. Mijn moeder gaat niet mee. Ze houdt niet van zwembaden. Als we bij het zwembad zijn, zie ik dat veel kinderen wel een moeder bij zich hebben. Soms is er zelfs…

17. Als kind hunker ik naar aandacht en liefde van mijn moeder. Maar al heel jong heb ik het gevoel dat ik voor haar moet zorgen. Ze is vaak ziek, zwak en misselijk en ik denk dat ik haar moet helpen en tot steun moet zijn. Als oudste dochter zie ik dat als mijn taak. Als ik ’s middags uit school kom, ligt ze vaak op de bank te slapen. Ik durf…

9 jaar en op een middag buitenspelend met de buur kinderen, "bordje tik" al dan niet met een bal, want dat spelletje kon je net zo goed met een stukje hout doen, maar dit maal met een balletje. Er hangen bordjes naast de voordeur die voor ons flatbewoners aangaven welke nummers er in dat portiek huisden. En dat bordje was het mikpunt om bovengenoemd…

4. Ik ben een jaar of twaalf. Het is een kletsnatte, stormachtige dag in de zomer. Ik zit in de voortent van de caravan te lezen met een slaapzak om mijn benen tegen de kou. Ik ben alleen, mijn ouders zijn vertrokken naar kennissen die op dezelfde camping staan, mijn zusje is bij een vriendinnetje. Omdat het zo koud is, heb ik het gaskacheltje…

2. Ik ben een jaar of acht. Ik ren op sokken de trap op naar mijn kamer. Door de sokken glijd ik uit en ik stoot mijn grote teen tegen de deurpost. Het doet meteen enorm veel pijn. Zo veel dat er een vlaag van misselijkheid door me heen gaat. Ik kijk naar beneden en zie dat mijn teen een beetje omhoog en scheef staat. Ik roep huilend naar beneden…