Februarimorgen Het wordt nooit zomer, zeg je bij de zoveelste grijze dag, terwijl je gordijnen opent een kale kilte binnen laat. Met de eerste stappen die je zet, sluipt grijs in de voering van je jas de schoenveters nat; je moet ze nogmaals strikken. Als je opeens voor een stoplicht staat kleum je daar alleen vage gestaltes om je…

Met een zekere verbazing neem ik nu en dan kennis van discussies die betrekking hebben op religieuze onderwerpen. Die verbazing betreft niet zozeer de standpunten op zichzelf die worden ingenomen, maar vooral de wijze waarop ze soms worden onderbouwd. Elke ketter heeft zijn letter, zegt een spreekwoord en nu wil ik niemand van ketterij beschuldigen…

In augustus 1988 kreeg ik te horen dat mijn vader, die een paar maanden daarvoor was opgenomen in een Groninger verpleeghuis, een hersenbloeding had gehad. Hij was daarom overgeplaatst naar een afdeling voor bewoners die extra zorg nodig hadden. Vol bange vermoedens ging ik na dat bericht samen met mijn moeder en mijn broer bij hem op bezoek. Bij binnenkomst…

Nee, niet weer! Stupide voorjaar, koleriek geluid! Het onkruid schiet gemeen de aarde uit, mijn grote rozenbed schreeuwt om zijn snoei en overal drenst speenkruid, schel in bloei. Het hoge grasveld kijkt mij tergend aan. Een mol is sarrend door het perk gegaan, terrassen zitten onder kwelziek mos en vogels krijsen al mijn weerzin los,…

Zelfs mijn verdriet lacht om zichzelf, is hypocriet. Ik wou niet zijn zoals die vele teerbeminden maar die hun minnaars toch niet minden, die kuis en koel vereren lieten wie hen vereren wou met rozen en muziek. Ik wou een vrouw zijn met een Groot Gevoel. Met brandend hart onder een koel en strak gelaat, trots ook, maar toch de Ene Liefde…

De naam toverspiegel of kristallen bol werd in sprookjesachtige verhalen gebruikt om een interface te beschrijven die het contact met het kosmische veld mogelijk maakt. In zijn boek: ”Een blik in het hiernamaals”, beschrijft Jozef Rulof, hoe zo’n toverspiegel eruit ziet: ”Alcar haalde een voorwerp tevoorschijn, dat enigszins op een zijden doek leek…

Als “ik” nadenk over “mijn” hersenen, wie of wat is dan dat “ik” dat “zijn hersenen” kan inschakelen om over diezelfde hersenen na te denken. Voor de neurowetenschapper Dick Swaab is dat geen vraag: wij ZIJN ons brein! Anderen zijn het daarmee geheel of ten dele oneens: wij zijn méér dan ons brein! Ziehier een kleine bijdrage aan de gedachtewisseling…

Heidens heilig Zij die de diepten peilen, zich wagen aan de rand van kraters, hun nagels boren in de korst van ijzerslakken, lavablokken, obsidiaan. Vrouwen. Gezegenden. Soms is hun huid van berk. Hun kruinen waaien verten open. Hun splinters maken vonken aan. Hun heldere bast daagt spechten uit. Vaak zijn het saters die de schors…

Toen ik 7 jaar oud was vond men het nodig om mijn amandelen te knippen. In die tijd was dat heel gewoon, het was een routine-ingreep waarvoor je een dag in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Na uren wachten werd ik door een verpleegster naar een kamertje gebracht waarin een soort tandartsstoel stond. Twee mannen in witte jassen gebaarden me dat…

Rond We komen in je dromen, hangen boven je bed een tepel, wat haar, een jonge knie Vandaag nog staan we met draden die ons binden de handen tot een orchidee misschien maar morgen denk je bij het ontwaken aan een boog zonder hoofd, zonder handen in te veel duister kom dan niet naar ons om het donker want wij hebben onschuld aan…

Van de kant van met name milieu-organisaties wordt nogal eens beweerd dat niet zozeer overbevolking in de wereld als wel overconsumptie van de ontwikkelde landen de grootste bedreiging van het milieu is. Een aanvechtbare stelling! 1. De mens is een milieucomponent en actie tegen overbevolking zou dus wel degelijk tot het werkterrein van milieuorganisaties…

Tapijt het blijven van die jongens die met blokken bouwen alles rust op fundamenten zeiden ze en leerde je balans: een gelijkzijdige driehoek op een vierkante, want huizen zweven niet zo werden blokken golven en geen daken, maar gelaagd geluid, muziek zwarte stemmen onder water het vergt een zelfde concentratie om je meisje…

Het schimmige gebied van het paranormale is een uitgezocht werkterrein voor bedriegers en charlatans. Maar dat is nog geen reden om vooralsnog onverklaarbare verschijnselen meteen maar als bedrog of zinsbegoocheling te bestempelen. Maar ook een “medium” dat te goeder trouw is, kan zich natuurlijk wel vergissen in de hérkomst van door hem of haar opgevangen…

Reïncarnatie, de persoonlijke terugkeer van een overledene door hergeboorte, is dat denkbaar? In de beschouwing “Over reïncarnatie” in deze reeks, heb ik daar de nodige vraagtekens bij geplaatst. Maar, zal menigeen gedacht hebben, hoe verklaar je dan rapportages over "herinneringen aan een vorig bestaan", waarvan allerlei details (gebeurtenissen,…

OK ik ben bang van u ok ik ben bang van u maar het is toch niet eerlijk dat de voorwaarde voor liefde angst is ok ik wil u maar het is toch niet eerlijk dat de voorwaarde voor waarschijnlijk niet krijgen willen is ok ik hunker naar u maar het is toch niet eerlijk dat de voorwaarde voor hunkeren eenzaamheid is ok ik ken u niet maar…

Het beest is los! het beest is los! het beest is los! ik heb het nog niet gezien doodsangst ritselt door het bos het beest is los! het beest is los! vader moeder roep uw goden wek uw doden want oeroude hersenschimmen willen bij ons binnenklimmen het beest is los! het beest is los! nymfen van het laatste bos maak je klaar, het beest is…

Doordat ik op een boekenbeurs het boek 'Ik en mijn speelman' vond van Aart van der Leeuw, werd ik herinnerd aan mijn Mulo-tijd waarin ik voor het eindexamen gedichten uit het hoofd moest leren. Ik koos o.a. Het ledikant van Aart van der Leeuw. Ik wist toen nog van geen dichters of schrijvers af, alles werd zo'n beetje voorgekauwd en van huis uit…

Bateau des poètes Op mijn uitademing De eerste lettergreep Van zijn naam Op mijn inademing De tweede Zo zing ik zijn naam Met gesloten mond Nu hij in mij woont Boots ik in mijn eentje Zijn klanken na Loods ons de veilige haven in Van het gedicht Daar gaan we voor hoop, liefde En geloof, terwijl hij de tweemaster Met vlaggen versiert…

“Kleine oorzaken hebben vaak grote gevolgen!” zegt een volkse wijsheid. Een bekend voorbeeld ervan is het zgn. vlindereffect, een term die is ontleend aan een metafoor die in 1961 werd gebruikt door Edward Lorenz om aan te geven dat de vleugelslag van een vlinder in Brazilië maanden later een tornado in Texas zou kunnen veroorzaken. Het vlindereffect…

Zwarte koffie Vijf dagen geleden duwde zij de deur dicht. Ze had hem gekust, driemaal op de kaken. Ernstig. Zware violen klonken uit de keuken. Ze had hem niet aangekeken. Ze had geroken naar zeep uit Bretagne. Ze had onhoorbaar gezucht en haar jas over de arm geslagen. Er miste een knoop aan haar mouw. Het haakje waaraan haar…