Heel leuk was de toespraak van Trump niet op het uitgestelde diner van de pers. Je zou denken: hij heeft genoeg geestige of scherpe tekstschrijvers maar kennelijk ging hij toch weer zijn eigen gang. Weinig humor, veel gezeur. Kortom: een tegenvaller voor het publiek in de zaal en de kijkers in de wereld.
Hoe geestig kon Obama zijn! Maar goed: Trump is niet gekozen tot cabaretier des vaderlands maar tot president van het machtigste land der aarde.
Ook als president laat hij bij voortduring…

Rond zessen kwamen we in Hamburg aan. Vlak voordat mijn man rechtsaf sloeg richting het hotel, schoot er een auto achter ons vandaan die rechtdoor reed en onder het viaduct een andere auto schampte.
"Zag je dat?" zei mijn zoon.
De auto's reden door. Ik keek naar de ijzeren brug over de Elbe, waar net een trein overheen reed. Een groot, industrieel gevaarte.
We zetten onze pepermuntgroene Skoda eerst in een parkeergarage voorbij het Ibishotel. Die lichte spanning van een vreemde stad…

(voor Maria Majocchi (1864 - 1917))
Jij bent geboren op 23 april 1864 in de Via Gennari in Cento. Jouw opa, de filoloog/muzikant Gaetano Majocchi, woonde daar ook en hij liet een imposante privébibliotheek na, met o.a. de boeken van gravin Lara (Eva Cattermole). Jouw vader Antonio was een politicus, die tussen 1872 en 1908 een paar keer burgemeester van Cento was. Jouw moeder, de schrijfster Lavinia Agnoletti, hield van literatuur, muziek en kunst. Jouw familie kocht rond 1750 het Teatro…

Wankelend en onvast op mijn benen staand bij de desolate bushalte aan de Ringbaan Oost waar het verkeer zich op doelloze en zinloze wijze voortspoedt in tegengestelde richtingen, was ik bij uitstek in de gelegenheid om het heilloze kantoorpand aan de overzijde te observeren; lang geleden het brandpunt van mijn enorme mislukking. Achter dit pand rijst nu een roestbruine bakstenen wand op, om onbekende redenen daar sinds enige tijd opgericht en onbekende en onduidelijke doeleinden dienend. Men…

Zondag 16 november 2014 : De overgang van de spirituele extase naar de rauwe realiteit van de zondagochtend voltrok zich met de traagheid van dikke stroop. Toen Thomas zijn ogen opende, sloeg het felle herfstlicht dat door de gordijnen sneed direct als een hamer in zijn schedel. De melancholische openheid van de vorige avond was verdwenen; wat overbleef was een gortdroge mond en een diepe, lome desoriëntatie.
Was het werkelijk zo geweest dat hij zijn traditionele manlijke ego had laten strelen…

Ze is wat ouder, een oudere ( jonge ) dame die een paar keer per week in het nabijgelegen bejaardentehuis mag komen eten, een warme maaltijd tegen betaling en dat is heel prettig, ze woont nog altijd op zichzelf maar die twee ( soms drie ) maaltijden zijn bij uitstek de maaltijden die ze dan dus samen gebruikt met anderen….
Zo ook vorige week!
De regels zijn aangescherpt in het tehuis, mensen met een lichte of zwaardere vorm van dementie, mogen niet meer worden opgesloten en tja, die lopen…

Natuurlijk mogen allerlei groeperingen van boeren protesteren. Hun democratisch recht.
Maar mij zou het goed doen als ze met reële tegenvoorstellen komen om Nederland van het vermaledijde stikstofslot te halen.
Het kan toch niet zo zijn dat Nederland op slot blijft omdat een relatief kleine groep van zeer grote boerenfirma's goud geld aan het verdienen is zonder al te veel acht te slaan op de vervuilende processen.