Trump volgt Netanyahu...
dagcolumn
4.7 met 3 stemmen 
41 De gewelddadige bombardementen van Israël en Amerika op Iran lijken ingegeven door persoonlijke doeleinden van de regeringsleiders van beide landen. Dat is nooit verstandig.
Netanyahu weet dat hij slechts aan de macht kan blijven door oorlog te voeren en te blijven voeren.
Daarbij ziet hij ook zijn kans schoon om Iran terug te bombarderen naar een jaar of 50 geleden omdat Trump hem in alles zijn zin lijkt te geven. Het zou me zelfs niet verbazen als hij gaat proberen van Libanon het…
Rustig aan, mensen
column
4.0 met 5 stemmen 72 Een glimmende sticker op de binnenkant van de locker schreeuwt me in koeienletters toe: “Wat zit je haar goed!!” In de kleedkamer liep ik zojuist langs de spiegel en dacht precies het tegenovergestelde.
Ik check verbaasd een andere: “Hee, ben je daar nu alweer? Goed bezig!!” En nog een: “Chop chop, de gewichten wachten op je!!” Vast goed bedoeld, maar rustig aan, mensen. Straks maak ik rechtsomkeert. Niet iedereen kan ertegen om zo enthousiast te worden toegesproken.
In en om de…
Apocalyps in pastelkleuren.
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6 Een oude ingekleurde ets onthult in zachte tinten hoe menselijke kwetsbaarheid en kosmische onrust elkaar raken. Tussen ramp en verlossing weerspiegelt de Apocalyps zowel de wereld van toen als de onrust van nu. In reflectie op de huidige oorlog in Iran.
In de ingekleurde ets uit 1562 ontvouwt zich een wereld die tegelijk ver weg en pijnlijk nabij lijkt. De zachte pastelkleuren die het tafereel omhullen, verzachten de contouren van het lijden, maar niet de betekenis ervan. Hongersnood,…
Katholieke Hogeschool Tilburg, 1972
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 29 In dat jaar stapten parmantige, roze flamingo's, ongetwijfeld geleend van het nabijgelegen Dierenpark, rond in het door glazen wanden omgeven atrium van de Katholieke Hogeschool.
Dit alles om de feestelijke verwelkoming van nieuwe studenten kracht bij te zetten. In jeugdjaren had ik al eens samen met mijn ouders het lage, bakstenen hoofdgebouw van de universiteit van de hand van architect Bedeaux bewonderd. De tijd was snel gegaan en nu was ik zelf studente. Het interieur van het gebouw van de…
autobiografie
4.0 met 1 stemmen 55 Hoi, mijn vriend Bjarne Gosse!
Dankjewel voor je brief. Ik lees je gedachten altijd met veel plezier – ze hebben iets zo kalm en diepgaand. Je hebt gelijk, de tijd vliegt soms echt voorbij, vooral als er zoveel in je leven gebeurt. En toch lijkt onze correspondentie de tijd wat te vertragen en een gevoel van geborgenheid te creëren. Het is totaal anders dan een informeel gesprek op straat of in een winkel – brieven bevatten meer ziel en gedachten.
…
Een nieuwe ID kaart? Zo gepiept
verhaal
3.3 met 6 stemmen 116 En zo staat op ons beider ID kaart dat het ding nog maar een paar weken meekan: ofwel de datum verloopt en dat houdt dan weer in dat je samen ( gelukkig ) naar het gemeentehuis moet, maar niet alvorens pasfoto’s te laten maken natuurlijk…
Als we vanmorgen arriveren in die grote toren, hebben we maar liefst twintig mensen voor ons. Gelukkig kun je zitten en mensen kijken, gezellig keuvelen met een kleintje wat samen met z’n moeder aanwezig is en een krap half uur later zijn we aan de…
Wie stopt de oorlogsmisdadiger Netanyahu?
bewering
5.0 met 5 stemmen 82 De illegale oorlog die Israël en in zijn kielzog Amerika voert dient geen enkel rationeel doel meer.
De door de eigen machthebbers van Iran toch al zo gekwetste bevolking schiet er niets mee op dat iedere dag opnieuw onschuldige mannen, vrouwen en kinderen sneuvelen en gebouwen worden plat gebombardeerd en mensen massaal op de vlucht worden gedreven.
Netanyahu is een heilloze weg ingeslagen: wie stopt deze oorlogsmisdadiger?
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
