Het kabinet wil mobiele telefoons volledig verbannen van scholen in plaats van alleen uit de klas. Arme scholieren, ik voel met ze mee. Als ik nu vijftien was zou ik de regering waarschijnlijk hebben beschuldigd van dictatoriale neigingen. “Wat een betutteling, alsof we zelf niet weten wat goed voor ons is!”
Of zou ik al de volwassenheid gehad hebben om te denken dat het ook wel z’n voordelen heeft, zo’n verbod. Dat het ook wel praktisch is. Ik geloof van niet. Ik ben zo’n type…

Het leven als kunstwerk is niet iets wat de mens van meet af aan geschonken wordt, maar een kunde die al doende verworven wordt. Hoewel Søren Kierkegaard bepaald niet het zonnetje in huis was, kunnen we toch veel van hem leren over de veranderingen in je leven. Zijn denken gaat niet over het vinden van antwoorden op de grote levensvragen, maar is veel praktischer. Tegenwoordig zijn we geneigd om te zoeken naar een goede methode of een (rol)model zodat we houvast hebben. Dat is goed als je…

(voor Eleonora Fonseca Pimentel (1752 - 1799))
Jij bent geboren als Leonor da Fonseca Pimentel Chaves op 13 januari 1752 aan de Via di Ripetta in Rome, in een Portugese, adellijke familie, die uit Beja Alentejo afkomstig is. Vanaf jouw jeugd kon jij Latijn en Grieks lezen en schrijven. Hierbij kreeg jij hulp van jouw oom, de abt Antonio Lopez. Jij studeerde letteren en jij begon verzen te schrijven. Jij sprak ook diverse, moderne talen en jij ging jong naar de Accademia dei Filaleti, waar jij…

En zo herinner ik me terdege hoe ik voor het eerst de scheidslijnen tussen de oranje dakpannen van de huizen aan de overkant van onze straat scherp kon waarnemen. Ik was zeven jaar oud en droeg mijn eerste bril. Het was een vlindermodel met blauw montuur zoals te doen gebruikelijk in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Ik was altijd al bijziend geweest en de wereld moet zich in die tijd schimmig, vlekkerig en zonder duidelijke en scherpe contouren aan me geopenbaard hebben als een…

De middag van woensdag 18 maart 2015 liep op zijn eind. Bjarne legde zijn pen heel even neer om zijn vingers te strekken. Het schrijven had hem in een diepe concentratie gebracht, dezelfde soort focus die hij net bij de man in zijn verhaal had beschreven. Hij keek naar de klok aan de muur; het was bijna vijf uur. De schemering viel vroeg in maart, en de straatlantaarns langs de 's-Gravesandestraat sprongen met een zachte, vertrouwde klik een voor een aan.
Bjarne dacht terug aan de mailwisseling…

Hoe nu na de Nazidonor?
In vervolg op In het spoor van de antiheld 10 nogmaals aandacht voor de docuserie The Nazi Donor Mysterie (o.a. besproken in het tv-programma Nieuwsuur). Lof voor de Deense publieke omroep, die de documentaire heeft gemaakt. Kenmerk: vijftien ontredderde donorkinderen vernemen na DNA-onderzoek wie hun vader is. Dat was eventjes schrikken en slikken. Een beruchte nazi…
Inmiddels waren ze op middelbare leeftijd en leden ze zo'n halve eeuw aan een knagend gevoel over…

De verantwoordelijkheid en de schuld leggen waar het hoort, biedt ruimte voor het erkennen van je leed en de noodzakelijke rouw om wat je is aangedaan. Een mens die deze ruimte niet neemt, zal zich economisch goed genoeg aan kunnen passen, maar innerlijk vervreemd van zichzelf blijven.
Verwonden gaat snel. Heling duurt jaren.