Dement
dagcolumn
4.0 met 2 stemmen 
167 Ik ging met mijn moeder en mijn vrouw op bezoek bij mijn tante in Zeeland. Ze zat in een verpleegtehuis voor mensen met dementie. De laatste keer dat ik haar had gezien, een jaar daarvoor, woonde ze nog thuis bij mijn oom en toen had ze enkel momenten gehad waaraan je kon merken dat iets in haar hoofd niet meer goed was. Bijvoorbeeld dat ze gebaksschoteltjes voor de visite neerzette en ineens niet meer wist wat er dan op die schoteltjes moest.
Onderweg in de auto probeerde ik me voor te…
Feestplaneet
column
3.7 met 9 stemmen 180 “Verzin een ander woord,” zeg ik tegen mijn elfjarige zoon. Hij laat het zich ontvallen tijdens het gamen. We proberen andere woorden uit. “Zeg chips of potvolkoffie. Broccoli, voor mijn part.”
“Kontjes,” roept hij plotseling. Onlangs keken we samen een programma over Gilles de la Tourette. “Kontjes,” riep de meest ontwapenende van het stel, een jonge meid die optreedt als stand-upcomedian.
“Niet te veel ketchup, allemachtig,” zeg ik als hij zijn bord volspuit. “Ketchup,…
En depressie kreeg het laatste woord...
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8 (voor Byron Herbert Reece (1917 - 1958))
Jij bent geboren op 14 september 1917 in Union County, Georgia. Jouw ouders waren Juan Welborn Reece en Emma Lance Reece. Op 15 juni 1909 overleed jouw zus Alwayne, die 13 maanden werd. Zij is in de Old salem Cemetery in Choestoe begraven, bij haar grootouders predikant John H, Lance en Caroline T. Lance. John werd in 1888 door illegale alcoholstokers vermoord. Hij werd 54 jaar. Jouw andere zussen waren: Eva Mae (1911 - 1986), Nina Kathryn (1914 - 2003)…
Dank je wel, dat je er bent!
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen 25 Weet je, we zeggen snel, dank je wel en natuurlijk menen we dat ook
maar in dit speciale schrijven wil ik dus met recht:
Dank je wel zeggen voor die mensen die: al jaren lang er: voor ons zijn!
Die zonder iets te vragen: boodschappen halen, wat wij niet meer kunnen!…
autobiografie
4.3 met 3 stemmen 102 Er was geen echo van de stem van Emma Petronella meer. Die echo was waarschijnlijk met haar ziel gestorven in het lijden van de duisternacht. Bjarne dacht er over na en hij realiseerde zich dat er geen heimwee meer was naar de zwoele lustnachten met Emma. Die heimwee was met dezelfde echo weggevlogen over de verre velden van de donkerte die over het land was gevallen. Er was geen geheimland meer waar Emma aan haar leerling Bjarne geestelijk voedsel gaf om de aanvallen vanuit de maatschappij te…
In het spoor van de antiheld (2) Luuk
verhaal
2.0 met 1 stemmen 19 Vervolg van In het spoor van de antiheld (1)
Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief dienden authentieke voorbeelden als inspiratie.
-----------------------------------
Luuk…
Eigen wetgeving in zake asielprocedures
bewering
3.5 met 8 stemmen 49 Het is beter als het kabinet Jetten op korte termijn - voor de zomervakantie - met eigen wetgeving komt betreffende de asielprocedures: wetgeving die duidelijk is, die rechtvaardig is, die parallel loopt aan wat Brussel voorschrijft.
Het door een toeval in de Tweede Kamer aangenomen broddelwerk van mevrouw Faber kan dan eindelijk bij het grof vuil.
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...
