Al een aantal jaren leef ik nu op een vreemd stukje Nederland. Of dat de Zeeuwen het mij in dank af nemen dat ik het zo noem, dat weet ik niet. Maar uiteindelijk is Oost-West Zeeuwsvlaanderen dat wel. Als je hiernaartoe geëmigreerd bent, dan merk je pas dat het hier heel anders gaat. Als je hier bent geboren is er niets aan de hand. Je kent iedereen…

Het is haar niet aan te zien, maar toch, toch zit ze hier gewoon dood te gaan, achter dat brede raam. Na de droom, waarin ze weer achttien was, toch weer de realiteit van die grijze weg in een weggestopte wijk. Een kop koffie, ja, een kop koffie, dat zal helpen. De rollator rolt voor haar uit, slepende benen met steeds dikker wordende enkels strompelen…

Liefde, wat is dat? Een woord enkel van 5 letters omdat je het anders niet kan schrijven? Of een woord met betekenis? Welke betekenis? Dat je van elkaar houdt? Is dat liefde? Dat je elkaars mening en vrijheid respecteert, is dat liefde? Dat je samen een leven opbouwt op basis van wederzijds vertrouwen, is dat liefde? Dat je, ondanks dat je…

Als kind voelde ik al dat ik anders was dan de meesten, hoe ik ook mijn best deed om erbij te horen, om hun tempo bij te kunnen houden, om hun obsessies zoals voetbal en kalverliefdes na te apen, mij ook in tabakswalmen te hullen, mist en nevel, er bleef iets haperen in mij, waar ik niets aan kon doen, waarschijnlijk aangeboren, een genenkwestie, maar…

Schrijven met licht, een goudbrokaten wolkenrand trekt de zee naar het strand, maar aan de rand van het duin duistert donker en sinister het binnenland. Het late rood van de dag omspoelt mijn voeten met zand en zout water, onthutst kijk ik om, want het wordt steeds later. Ik bouw hier mijn kasteel en drijf weg in dromen.…

De tuin ligt er verwaarloosd bij, planten gaan perken te buiten en tussen de tegels groeit ongewenst kruid. Wandelen was zijn lust en leven, kilometervretend heeft hij wanden bezaaid met medailles, tegels en oorkondes. En nu wacht hij. Op de buitenlandse dame die hem onder de douche zet, was hij maar tien jaar jonger. Op de verplegende die hem met…

De achtertuin is verzakt, maar daar trekt een weergaloze lente zich niets van aan. Een regenboog vol kleur knalt de aarde uit, ontzaglijk nuancerend presenteren boom en struik het nieuwe groen. Het was slechts gisteren dat diezelfde aarde mijn moeder heeft opgenomen, zand er over. Ik zit op het stoepje in de achtertuin, mijn benen bengelen want de tuin…

Jong en iedereen geloven. Ja, ik was blij dat ik aandacht kreeg. IK had iets waarom men mij niet zo aantrekkelijk vond. Dan was het gek als je het wel kreeg. Helaas was dit op een manier die niet goed was. Ik heb daardoor een afkeer van liefde gekregen. Beschouw nu elke aanraking als een soort gevaar. Lieve woorden zijn dan denken aan vroeger. Het…

Nooit heb ik echt over een toekomst na gedacht. Elke dag kwam zo als hij moest komen. Zonder dat ik nadacht, hoe het zou zijn als ik ouder was. Nu ben ik ouder, nog niet bejaard maar ook niet piepjong. Net voorbij de vijftig wat is dat nu. Nu is voor mij een eenzame tijd, nooit vermoed dat ik dat ooit mee ging maken. Lange dagen vol van verveling…

Als kind vroeg ik mij al af, kiezen tussen doof zijn of niet kunnen zien, wat zou ik willen? In die tijd kende ik een jongeman die rond reed op zijn fiets, een rood-wit bordje bevestigd op zijn bagagedrager met de letters SH. Op mijn vraag of hij kleuren zag kreeg ik een gestameld, onsamenhangend, antwoord, hij stiet klanken uit die in mijn oren de…

Als je je eenzaam voelt, alleen op de wereld, wie beter dan een mens in dezelfde situatie kun je even opbellen. Al was het maar om een menselijke stem te horen. Om te ervaren dat er iemand getuige is van je bestaan. Dat was dus precies wat ze deed. Een getuige bellen. Heerlijk herkenbaar al hun gedeelde triestigheden, maar dan… Heerlijk ook…

Ik houd van de natuur, verlies mijzelve vaak in beemd en bos, ik wandel mij van God los. Want hier, in dit schone ondermaanse, taalt dier noch gewas naar het agio van de mens. Het is eten of gegeten worden, groeien op afvallig blad, epifyterend op de bast, onderaards in duizend kleuren en vormen een schimmel het licht laten zien. Soms denk ik dat kabouters…

Ik zorg inmiddels al weer zo'n twee maanden voor haar. Zij heeft moeite met ademhalen, een middenrif te dicht op de longen veroorzaakt versnelde moeheid. Vroeger kon ze alles, had ze niemand nodig, nu merk je soms de irritatie. Vandaag zouden we boodschappen doen ivm een feest dat ze aanstaand weekend voor haar familie wilde geven. De buurvrouw…

Marie zit aan tafel, roert doelloos in haar beker koffie. De huisarts zei haar dat zoetjes beter voor haar waren, maar ze verlangt naar een suikerzoet verleden. Zo zoetjesaan verglijdt haar leven, en ze weet het. De 'zorg' is net de deur uit, sinds tijden heeft ze eindelijk weer eens een 'goeie'. Ze hoeft maar te zeggen wat ze wil en het gebeurt…

De indicatie is er, eens of soms twee keer per week recht op zorg, hulpbehoevend huishoudend. Het maakt niet uit wat voor weer het is, je wordt verwacht, maar bij vijftien centimeter sneeuw is men toch blij verrast dat je er bent. Het mensje schenkt dankbaar een kopje koffie, suiker en melk ? Plichtplegend en vloeren vegend laat je jouw sporen na…

Ik hakte in het graniet want eerst zag ik de engel niet. Iets dergelijks kreeg ze deze morgen bij de post op haar computer. Interessant dat wel. Waar was de engel, waar was het nut. De zin van het leven!, want nu kan het niet meer stuk. Het was ineens wel erg duidelijk, er werd gebeld en het gesprek was reuze interessant. Wat was er aan de hand…

Ik was net de dood van een goede vriendin aan het verwerken toen Martha opbelde vanuit de Jellinek. - Zou je me alsjeblieft even terug willen bellen? Er zijn een paar dingen gebeurd waar ik je dringend over wil spreken maar mijn muntjes voor de telefoon zijn op en ik heb geen geld bij me. Mijn hoofd stond op dit moment helemaal niet naar Martha en…

Ik had amper mijn ontbijt genuttigd en de helft van de krant gelezen of de telefoon ging. - 'Hallo met Martha, stoor ik?’ - Ik ben aan m’n laatste hap toe en lees net de laatste pagina van het ochtendblad. - Er is weer iets vreselijks met mij. Ik kom net van de huisarts vandaan. Ik heb last van condyloma. - Wat is dat in normaal Nederlands? -…

De telefoon ging en ik nam op. Als dat Martha niet was. - Zal ik je eens vertellen wat ik nu weer heb meegemaakt? - Ik dacht dat jij in de Jellinek zat? - Dat is uitgesteld maar er is wel iets anders gebeurd, iets heel bijzonders, riep ze geheimzinnig euforisch. Van haar depressie van enige dagen geleden was niet veel meer te merken. - Steek van…

Martha in radeloze toestand aan de telefoon. -Hoe gaat het met je? Dat is altijd een leuke binnenkomer. -Z'n gangetje, Martha, maar hoe gaat het met jou? -Nou, erg slecht eigenlijk. Ik heb al tien dagen niet meer gegeten. Ik kan geen voedsel binnenhouden omdat ik steeds moet kokhalzen. Daardoor ben ik duizelig en sta te trillen als een rietje.…