In de supermarkt, die meer dan enige andere winkel tot vertwijfeling kan stemmen, kopieerde ik eens nodeloos voor de verre vriend de geschriften van de wereldberoemde filosoof, genaamd Levinas. Hij wenste met zijn soms duistere en diepzinnige redeneringen aan te tonen en te propageren hoezeer men het kostbare en kwetsbare menselijke gezicht, zetel…

Majestueus zie je de Sint-Petrus en Sint Pauluskerk als je met de trein, het treinstation in Oostende binnen spoort. Dit uithangbord van "de stad aan zee" waar haar glasramen voorbije koningen van onze dynastie vertonen en waar dit neo-gotische gebouw de vergelijking kan doorstaan met "De Dom van Keulen." In de stationsbuurt ligt het schip "De…

Eens, in lang voorbije tijd, schafte ik het boek aan, geschreven door niemand minder dan een professor doctor. Het boek is gelardeerd met zwarte, gotische letters die de bladzijden vullen en met de beeltenissen van de beroemdheden (Cicero, Seneca) die het podium van de wereldgeschiedenis nooit hoefden te verlaten en die met hun werk twintig eeuwen overbrugd…

Vrij vaak hoort men iemand zeggen: 'Als je niet van jezelf houdt, kan je ook niet van iemand anders houden.' Ik heb dit altijd een afgezaagde uitdrukking gevonden die bovendien helemaal niet klopt. In België drukt men 'houden van' uit met de woorden 'iemand graag zien'. Dan zou bovengenoemde uitdrukking dus worden: 'Als je jezelf niet graag…

Soms schreeuwen mensen zo hard zo hard als een ‘gloeiende’ groeiende sneeuwbal welke met een dondervaart naar beneden rolt en steeds groter en groter wordt tot ie volledig uit elkaar barst, valt en verstomd in de stilte van het niets Want als iets niet helpt is het schreeuwen behalve dan bij levensnood Sos, help, help, help…

Men zou niet vermoeden dat die grote coryfee van het existentialisme (nu ook al gedateerd en door de ongenadige tijd ingehaald?) genaamd Jean Paul Sartre in de vorm van een van zijn beroemde romans nu ook "verkrijgbaar" is bij ons uiterst provinciale en kleinburgerlijke Wijkcentrum "De Poorten". Wegens de algehele Lockdown kan men nu boeken…

Met gekruiste vingers denk ik, het zal toch niet 1 van 3 zijn? Liever niet maar voor het zeggen heb je ‘t niet, immers komen alle goede- maar ook de meeste nare dingen in drie, dus met gekruiste vingers ( nu niet natuurlijk want tikken met gekruiste vingers is geen doen) duim ik nu. Nee ook niet met die vinger in de mond, wie weet komt dat nog maar…

In de morgen vertoont zich aan de horizon achter de boomgroepen en achter de huizen een rozerode hemel. Vanzelfsprekend gaat de zon, die zich later aan het panorama toevoegt, eveneens op in de Nassaustraat... Later mengen zich de tinten van de hemel als op een palet en zij wordt grijs en okergeel.... Een nieuwe dag! Mijn vraag aan het onbekende…

Gisteravond het boek ‘De meeste mensen deugen’ van Rutger Bregman uitgelezen – een geweldig hoopvol en realistisch positief boek. Vol met prachtige voorbeelden waaruit blijkt dat de mensheid misschien helemaal niet zo slecht is. Een van de dingen die ik o.a. tegenkwam is deze constatering: het kwade is sterk, maar het goede is met meer. In de…

Het zij verre van mij op "amateuristische" wijze de kennelijk hoogverheven academische filosofie en alles "wat zij in haar kielzog meesleept" te willen beoefenen, maar het lijkt mij duidelijk dat wij niet kunnen kennen wat buiten de bepaaldheid van onze zintuigen en ons verstand ligt: "Das Ding An Sich Ist Nicht Zu Erkennen". Maar die landschappen,…

Oh ja, een doodgewone dag, zo eentje die doodgewoon begint, doodgewoon verloopt en hopelijk ook doodgewoon eindigt! De gebruikelijke escapades van: hulp bij het aantrekken van alle oedeemspullen die ik nou eenmaal dragen moet om erger te voorkomen, van bezoek aan de oedeemtherapeut, ook al om erger te voorkomen, het zijn allemaal doodgewone acties die…

Je vroeg me: te zeggen hoe het is, maar ik weet het niet, je vroeg me antwoord, maar ik bleef het antwoord schuldig, want ik weet het niet! Ik kan je niet vertellen, hoe het is, hoe het was, hoe het zou moeten zijn, want ik weet het niet! Je vroeg me: hoe een jeugd verlopen zou en ik heb wel een idee, maar kan je niet zeggen, hoe het is!…

Als je 's avonds in je donkere slaapkamer binnen die warme, gezellige beddenlakens ligt, en als volwassene eens lekker mijmert, zoals een kind vol verbeelding dat doet, tussen waken en slapen... Wat is het verrukkelijk om alleen in een zeilbootje te zitten en over de wijde, gladde zee te varen onder een zwarte sterrenstolp, die je al twinkelend de…

De gedachten aan wat allang voorbij is, zijn dikwijls erg veranderlijk, betonen zich grillig en eigenzinnig. Soms hebben ze het aanzien van harde rotsen, die een strenge, stenen poort omvatten. Achter dikke tralies is een grimmige, zwarte nis te zien. Het meedogenloos harde slot weert stug en keihard een ieder, die naderbij komt. Dan vluchten de herinneringen…

Als je zit na te denken, terwijl de televisie op de Tour staat, manlief elke trap van de pedalen volgt, soms: aan de binnenkant van zijn ogen, denk ik terug aan toen. Zeg geen vroeger, want dat maakt meteen zo oud, toch? Je denkt terug omdat je, via facebook het enige sociale medium waar ik me op vervoeg, erachter komt dat er ontzettend veel mensen…

Vaak hoor je: ik wilde maar dat er een knoppie zat, daar aan de zijkant van m'n hoofd. Het liefste zou 'k dat knoppie 's avonds op "uit" zetten, zodat ik gerust en ongestoord, kon slapen. Zonder wakker te liggen van de zorgen, van vandaag- of die van morgen. Ook ik heb wel eens gedacht aan zo'n knoppie, waar het zou moeten zitten, daar heb ik me…

Het enige wat ik moet doen is blij zijn. Dan mag ik er weer bij zijn. Ik moet een persoon zijn die overwint, anders irriteer ik andere getraumatiseerde zielen. Koester uw trauma en vertel het vereiste succesverhaal. De beste stuurlui staan altijd aan de wal. Te kijken. Maar als de naaste verdrinkt gaan zij ook dood. Wij gaan steeds doder naarmate…

Dromen, zijn, als ze worden ontleed een vreemd fenomeen van dingen die een mens overdag meemaakt, soms ook 's avonds...maar wanneer ik vanmorgen wakker wordt en meteen zeg: ik weet waarom ik zo wankel loop, dat komt door de gaatjes die in de scheef gelegde stenen zitten....manlief me vreemd bekijkt als ware ik het zevende wereldwonder? Misschien…

Stel je voor dat je vanavond naar bed gaat en nooit meer wakker wordt, want dat kan? Stel je voor dat je de loterij wint, mits je meespeelt, omdat dat kan? Stel je voor dat er ineens nergens meer gezeur zou zijn, of gekrakeel. Stel je voor, oh ik doe het zo ontzettend veel, me voorstellen dat de wereld niet zo miserabel is. Want vaak is die dat…

In de diepe roerloze stilte van het bestaande "Zelf" is er niets of niemand nodig. Slechts het "ego" kan zich verliezen in zijn "echo". Het "ZELF" heeft geen weer-galm nodig.... HET IS...! Binnen in de stilte van deze rijkdom, laat ik mij deinen op het dragende leven !…