Afstand
dagcolumn
5.0 met 2 stemmen 
130 Mijn vriend is ziek. Hij heeft kanker aan de endeldarm. Hij is er aan geopereerd, maar de tumor zit dieper en daarom moet hij bestraling en chemotherapie ondergaan. Het hele circus.
Wat doe je? Hij woont in Amsterdam dus eigenlijk wil je even langs wippen, maar daarvoor is hij te ziek en heb ik het te druk. Dus probeer ik heb te bellen, maar daarvoor blijkt hij zelfs te ziek. Het is niet de tumor die hem uitschakelt, maar het medicijn. Eigenlijk wordt hij vergiftigd in de hoop dat hij…
DE KUNST VAN HET NIET LUISTEREN
column
4.1 met 7 stemmen 93 Er zijn mensen die je zin behandelen als een suggestie. Je begint ergens aan, zorgvuldig opgebouwd, met een begin, een midden en zelfs een voorzichtig einde in zicht — en precies op dat moment springen ze erin. “O ja, dat had ik ook!” Of: “Dat doet me denken aan…”
En weg ben je.
Je staat er nog wel. Je mond beweegt misschien zelfs nog. Maar inhoudelijk ben je gedegradeerd tot figurant in hun autobiografie.
Het fascinerende is dat ze zichzelf zien als goede gesprekspartners.…
Homerus.
beschouwing
5.0 met 1 stemmen 23 Homerus verschijnt in onze verbeelding als een figuur die tegelijk dichtbij en ongrijpbaar is. Zijn naam klinkt als een fundament onder de Europese cultuur, maar achter die naam schuilt een menselijke entiteit die we nooit werkelijk hebben gekend. Juist dat maakt hem zo intrigerend: hij is aanwezig in elke regel die aan hem wordt toegeschreven, maar afwezig als persoon. Een stem zonder lichaam, een bewustzijn dat zich alleen via verhalen laat kennen. In die verhalen ontvouwt zich een wereld die…
Over de vurig gewenste terugkeer naar mijn geliefden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen 20 De statige en monumentale woningen, die men met goed recht de benaming ¨boerderijen¨ zou kunnen toekennen, zijn gesitueerd buiten de kom van het dorp dat vanouds een kunstenaarsdorp is. Een landelijke weg, omzoomd door bomen en aan de rand van de uitgestrekte Herbertusbossen, leidt naar de woning van mijn geliefden.
Deze weg wordt geflankeerd door een kasteel uit de Renaissance en in het bosgebied vindt men het aanlokkelijke en charmante Freulelaantje en niet te vergeten de Strabrechtse…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen 63 Hallo Mukhammad,
Bedankt voor de foto’s van jouw training in de plaatselijke sportschool. Ja, dat is wel andere koek dan de ontspanningsoefeningen waar ik mij soms mee bezig houd. Ik wist niet dat je voor het voetbal zo gespierd moet zijn. Wat fijn dat je tegelijkertijd naar jouw favoriete muziek kunt luisteren.
Ik heb niets meer van de donkere lustridder gehoord. Het is net een film die zich steeds herhaalt in mijn gedachten. Soms twijfel ik zelfs of het echt gebeurd is. En ik vraag me af…
Voedsel
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 15 In oktober hangt er dauw op de varens. De grond veert licht onder zijn poten.
Kraks staat stil en kijkt hoe een esdoornzaadje om zijn as draait. Het landt zacht in het mos.
Verderop vindt hij een kastanje. Hij begraaft haar bij de beuk, dicht bij het water. Hij drukt de koele aarde aan met zijn neus. Als hij opkijkt, zweeft er een veer tussen de stammen. Hij springt. De veer haakt in zijn staart. Hij rent ermee naar zijn nest.…
"Tolerant" Nederland
bewering
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11 Het is buitengewoon gênant voor tolerant Nederland dat politicus Rob Jetten (nu onze premier) als 10 jaar lang dagelijks mailtjes ontvangt met homofobe of homohaatgerichte appjes.
Is het een idee de verzenders van deze discriminerende vuilbekkerij een verplichte cursus: 'hoe ga ik om met medeburgers die anders zijn c.q. zich anders gedragen gedragen dan de meerderheid van de bevolking' te laten volgen?…
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
