Een soort van déjà vu, dat had ik dus even en hier zie je aan dat er in feite geen verschil zit in het volgende: Ze is op zoek naar een nieuwe keuken voor haar toekomstige huis en besluit de stoute slippers aan te doen, gezellig met paps en mams naar de keukenwinkel - welke dat doet niet ter zake in deze, want een verkeerde opmerking is snel gemaakt…

Laten we eerlijk zijn: het moderne huidige winkelen (beter gezegd hedendaagse) is toch wel een groot gemak. Je bestelt, na eerst enkele tientallen webwinkels bekeken te hebben, uiteindelijk de wasmachine, stofzuiger, televisie, afwasmachine of wat dan maar ook naar jouw keuze, en het wordt gebracht en geïnstalleerd. Kwam daar vroeger maar eens om bij…

In een vorig verhaal „Jaarlijkse Verdenking 1“ kwam Mevrouw 1 aan bod. Om twee verdachte deugkippen niet met elkaar te verwarren heb ik hen een rugnummer gegeven. Nummer 1 woont in Zwolle, nummer 2 in Amersfoort. Dus de kans dat ze elkaar tegenkomen en kennen is klein. Op mijn wandelingen met de hond werd ons pad regelmatig gekruist door dat van…

Nee, geen schrijffout. Rond deze tijd laat ik elk jaar ongeveer dezelfde riedel los. Typerend voor herdenken is toch dat je (opnieuw) terug blikt. De jaarlijkse aanleiding om iets te hekelen komt er weer aan. De herdenking van oorlogsslachtoffers op 4 mei door mensen die langs een herdenkingsmonument paraderen verdient respect. Een tweetal betrekkelijk…

Wat begon als een zacht geluidje werd allengs een harder - naar een oorverdovende herrie die horen en zien- lieten vergaan! Wat gebeurt er in vredesnaam? Ik laat me op Spartaanse wijze uit bed glijden glip in m’n Spaanse sloffen en ga in sluipgang op het lawaai af! Niet duidelijk waarom ik dat zo zachtjes probeer trouwens want de herrie overstemt alles…

Vandaag ben ik door dat deel van het dorp gewandeld waar Henkie, m’n boezemvriend, woont. ‘Snelle Henkie’ werd hij voorheen genoemd tot hij dat gedoe met z’n hart kreeg. Stents, omleidingen, pacemaker en weet ik wat hij allemaal niet heeft gehad. Hij was op z’n knieën bezig in z’n voortuintje. ‘Hoi Henk, je tuintje staat er maar mooi bij en dat in…

Laatst hoorde ik op tv dat de Nederlanders gek zijn op aanbiedingen. Sommige mensen die het niet te breed hebben moeten hier noodgedwongen op jagen om hun huishouduitgaven binnen de perken te houden. Maar wees gerust ook zij die het wel goed hebben zijn er gek op. Vroeger had je de reclameslogan: ‘Ons Zeeuwen bent zunig’. Nou vergeet het maar dat het…

Zoals ik in het verhaaltje scheren heb verteld is mijn buurman een beetje wereldvreemd. Hij kijkt geen tv en leest geen krant. Het nieuws dat hij half en half meekrijgt komt via de radionieuws flitsen. Hij zegt daarover: ’Buurman, weet je wat het is ik wil het niet meer aanhoren al die ellende, dus ben ik een nieuwsmijder geworden. Wat heb ik er…

In ons dorp hebben we twee supermarkten. Mijn vrouw winkelt het liefste bij de ene, lekker klein, compact en overzichtelijk. Ik ga meestal naar de grootste, die een groter assortiment heeft. Bij de kleine hoef je bijna nooit bij de kassa in de rij te staan; hooguit dat 1 of 2 personen je net voor zijn. Bij de grootste ligt dat even anders en zijn de…

‘Hoi Fred, hoe gaat het met je een poosje niet gezien.’ ‘Kan kloppen, ik had het razend druk deze week – overwerken en zo. Je kent dat wel.’ Een “poosje” hield voor de twee gezworen vrienden in dat ze elkaar de hele week nog niet hadden gezien. Ze deden veel dingen samen en deelden ook hun meningen, die vaker niet dan wel overeen kwamen, bij enkele…

Ik ben nu al zeker drie keer langs haar gelopen. En elke keer als ik voorbij kom, zit ze er weer. Als een klein zielig vogeltje in een hoekje. In de kou. Het geluid dat het muziekinstrument maakt dat ze in haar handen heeft, is erbarmelijk. Het is een accordeon, maar er is niet veel meer van over. Ze trekt en ze duwt er wat aan, maar er komt alleen…

Laatst las ik ergens dat criticus Kees Fens pas echt gelukkig was als hij in Rome was. Nu kan of wil ik me in de verste verte niet met de beste lezer en Rome-kenner ooit vergelijken, maar het gevoel moet zo ongeveer hetzelfde zijn. Eigenlijk meteen al als je op het vliegveld Fiumicino landt, gebeurt het, het gevoel van hier hoor ik thuis, hier voelt…

In het centrum van ons dorp staan een paar kledingwinkels. Eentje daarvan is in de wijde omgeving bekend om zijn exclusieve aanbod. Dure merkkleding en dergelijke. Eergistermorgen liep ik naar het centrum en zag meerdere mensen in groepjes bij elkaar staan. Er was duidelijk iets gebeurd. Er waren zelfs al twee agenten aanwezig: de ene rende mijn kant…

Ik weet nog van de melk- groenten -kolen - schillen en lompenboer heel lang geleden alweer…de melkboer bracht melk voor een groot deel althans en verkocht het vanuit dat enorme vat, er hing een pollepel in en je stond er met een melk koker bij om die vol te laten scheppen…met melk vanzelf. Die moest eerst worden gekookt alvorens het na afkoelen weer…

Dat dingen anders gaan dan vroeger is logisch, dat er hele andere maatstaven op nagehouden worden is men normaal gaan vinden maar ineens begrijp ik veel meer van de talloze nare berichten in het nieuws zoals: de persoon was bekend bij talloze hulp instanties! De laatste hierover was een man die wat uithaalde omdat ie over de rooie ging, twee dagen…

Wat een geweldige vondst dit fenomeen: too good to go…, oké je moet er een app voor installeren, eentje die ik niet heb en eigenlijk ook niet nodig heb ook, maar eerlijk is eerlijk: het is een briljant idee om dit in te stellen, want wat wil het geval? Mijn kind heeft die app dus wel en omdat de boodschappen gewoon bijna onbetaalbaar geworden zijn…

Je kunt er wel bij varen en als je dat kunt is het hartstikke mooi, want je vaart er wel bij dus! Als je er wel bij kunt varen, dan zegt dat heel iets anders namelijk dat je er wel bij kunt varen - en dat is weer heel iets anders… net als : gevaren en ‘gevaren‘ hetzelfde woord is maar een wereld van verschil is.. Het gevaar dat in een klein hoekje…

Nee, ik ben geen fan van puzzels, sterker nog - als er eentje ligt heb ik de neiging om - als er niet snel genoeg iets te leggen valt, m’n hand over de tafel te halen en de stukjes op de grond te laten landen…. Het is sterker dan mezelf en de enige puzzel die ik ooit aanschafte was er eentje voor de kleintjes, met omhoog-lopend 2-4-8 en 12 stukjes.…

Eenmaal van het lachen bekomen, is dit bij uitstek een onderwerp dat een nader betoog behoeft oftewel: hier moet je iets over schrijven, want wat wil het geval: de televisie staat aan en vanzelf komen de talloze reclames voorbij. Ineens hoor ik iets raars: een lekalarm, huh? Afgeleid van het boek dat ik lees kijk ik met grote interesse naar een…

Wanneer je in mijn tijd van fietsen je tweewieler gewoon langs de winkelruiten neerzette, weet je, dan stond ze er gewoon - als je uit de winkel kwam met volle tassen, gewoon nog daar, waar je haar neergezet had. Nou zeg ik erbij dat die fiets van mij de moeite van het jatten niet waard was denk ik want mooi, nee was die niet, blinkend evenmin, maar…