Vrouw wie ben je? Wat zie je als je in de spiegel kijkt? Wat is er met je gebeurd? Je leven wordt beheerst door een nachtmerrie. En als je gilt zal niemand je horen. Niemand interesseert het wat er met je gebeurt. Allemaal hebben we ons eigen verhaal. We worden behandeld als vuil en een hond heeft nog een beter leven. Waarom blijven we dan in…

Terwijl de bloedrode zon in de rimpelloze oceaan zakt, kijk ik met een tevreden gezicht omhoog. De eerste sterren worden zichtbaar, voorzichtig fonkelend eerst, wat later trots stralend. Het koraalzand, nog warm, nestelt zich tussen mijn tenen. Glimlachend neem ik nog een slokje wijn, haal diep adem en zucht. Hoe is het mogelijk? Achter mij hoor…

Ze zat in de wagen op weg naar haar werk. Het was kerstavond en met lichtjes versierde kerstbomen gleden in rij aan haar ruiten voorbij. Een avond waarop zij moest werken. Een avond die de meesten in familiekring doorbrachten, al dan niet in de juiste feeststemming. De hele dag hadden zware donkere wolken sneeuw beloofd maar meer dan een aarzelend…

In de smalle straten van Dichterswijk in Utrecht kon een kind goed spelen: nauwelijks auto's, het paard van de olieman liet dampende bouwwerken achter. We woonden vlak naast een melkwinkel en dichtbij bakkerij Do Schat. Een klein arbeidershuisje met een tuintje vol kiezel en platgetrapt gras, een kippen- en een konijnenhok. Mijn ouders hadden hun opklapbed…

Uit ‘Moordenaarswerk’ van Mr. Hans van Straten (Amsterdam 1964) Wie voor 1940 om personeel verlegen zat, belde even met de Arbeidsbeurs. Daar dook dan onmiddellijk iemand in de kaartenbakken, zocht enkele passende werkzoekenden en die kregen dan een kaartje in de bus. Zo kreeg ook het Amsterdamse meisje Jopie de Nigtere, nog geen 19 jaar oud, haar…

De Toerist, die late namiddag, was verdwaald. Uit een donker bergbos, waar de hoge sparrenbomen zich tot een sombere kathedraal schenen te bouwen, terwijl de rode, ondergaande zon door het zwarte gewemel der lagere twijgen scheen als met altaarkaarsgeschemer in een ver verwijderde kapel, was de Toerist gekomen aan de rand van de vallei, waar de bergstroom…

Ik houd van het proza, dat als een man op mij toekomt, met schitterende ogen, met een luide stem, ademend, en met grote gebaren van handen. Ik wil de schrijver er in zien lachen en schreien, horen fluisteren en roepen, voelen zuchten en hijgen. Ik wil, dat zijn taal als een tastbaar en klinkend organisme voor mij opdoeme, ik wil dat, als ik hem lees…