De band

Ze rijdt door rood zonder te kijken. Een automobilist toetert achter haar.
Haar jas staat bol van de wind terwijl ze op de pedalen stampt.
Bij het viaduct begint het achterwiel te zwabberen.
‘Nee!’
Ze springt van de fiets en rent een paar passen mee tot ze stilstaan.
De band is niet helemaal plat. Ze knijpt erin. Met de fiets op de standaard draait ze het wiel langzaam rond. Ze morrelt aan het ventiel. Dan knijpt ze opnieuw in de band.
Aan de overkant zit een jongen op een omgekeerde emmer aan een fatbike te sleutelen.
‘Heb jij een pomp?’ roept ze.
Hij komt overeind en veegt zijn handen af aan zijn broek.
Haar telefoon trilt.
Ze kijkt naar het scherm.
Mam ademt zwaar. Hoever ben je?
Ze stopt de telefoon terug in haar jas.
De jongen hurkt inmiddels naast het wiel. Hij duwt zijn duim in de band.
‘Valt mee.’
‘Hij loopt leeg.’
Hij komt overeind. ‘Moment.’
Hij loopt weg en komt terug met een roestige fietspomp op een plankje. Om de rode slang zit grijze tape. Hij klemt de pomp op het ventiel. Bij de eerste haal schiet de metalen knijper los. Lucht sist weg. Hij zet hem opnieuw vast en pompt verder.
‘Zo,’ zegt hij uiteindelijk.
Ze drukt haar duim in de band, stapt op en rijdt weg.
Na dertig meter stopt ze.
Ze stapt af en drukt haar duim in de band.

Biografie van deze schrijver

moeder fiets

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4