Alle inzendingen van Joanan rutgers

['Eurèka!'] 'eurèka!' riep de Heer.- Rondom hem stonden De zieltjens naar zijn beeld, met slaaprige ogen, Bedrukt omdat zij nog niet lachen konden En zich verveelden met Jehova's pogen.- Doch thans...zie wijn! God had den wijn gevonden! Van vreugde ontroerd bracht hij een kelk omhoog en Greep ziel na ziel en goot in aller monden 't…

Over positief nieuws gesproken/gelezen. Ik wil hierbij de zeer eerbiedwaardige schrijver Mario Vargas Llosa van harte feliciteren met zijn Nobelprijs voor de Literatuur! Ik heb zeer van zijn diepzinnig schrijfwerk genoten en ik ben dan ook zeer verheugd dat juist hij nu deze prijs mag ontvangen. Hij is niet alleen integer, maar superkunstzinnig. Commissie…

'I hear the click-clack of your feet on the stairs.' [Mick Jagger] ik treur de leegte, lief want zo even waren kamers nog alsof wij samenbleven je bracht bloemen bewogen foto's hoe je lacht ontklede geur in bed een verlaten gelippenstifte sigaret struikel wankel over sporen en denk je moedig in de gang te horen teneinde dronken…

De soldaat die Jezus kruisigde Wij sloegen hem aan 't kruis. Zijn vingers grepen Wild om den spijker toen 'k den hamer hief - Maar hij zei zacht mijn naam en: 'Heb mij lief' En 't groot geheim had ik voorgoed begrepen. Ik wrong een lach weg dat mijn tanden knarsten, En werd een gek die bloed van liefde vroeg: Ik had hem lief - en sloeg…

In mijn puberteit ben ik fanatiek literaire romans gaan lezen, poëzie en biografieën. En alles wat daar tussen in zit. Wanneer anderen van mijn leeftijd buiten voetbalden of ijshockeyden, zat ik in mijn slaapkamer mezelf suf te lezen in Hollandse, Franse, Duitse en Engelse literatuur. Ik moest en zou er alles van af weten, een wandelende encyclopedie…

Miniaturist O zachte glans, getemperd stralen der uren op het werk gericht, - de dag met rijzen en met dalen zegent mij met zijn wiss'lend licht, dat kleurt het nederig gerei, het tafelvlak, de effen wanden, glijdend het perkament voorbij en 't ingehouden werk der handen. Achter het raam de fonkeling van boven, bos en ploegland buiten…

Jim ik zou willen weten wat maakt het de moeite waard dat je door blijft schrijven brieven, opstellen en gedichten waarin je de wereld aanprijst en deskundig schat als een koopman. hoe komt het dat je niet moe wordt en de ogen dicht doet en denkt ik wou dat ze allemaal naar de hel gingen met hun kletspraatjes en door blijft schrijven brieven…

Ik ben ooit naar Driebergen gereisd om me astrologisch te laten onderzoeken door de beroemde astroloog Leo Pannekoek. Hij woonde in een riante, vrijstaande villa tussen aangename bomen. Ik luisterde naar zijn ratelende stem, bijna als een robot functionerend. 'Ik kan je natuurlijk tien flessen jenever geven en na inname ben je misschien rijp voor…

Het kon niet uitblijven, vandaag heb ik de stap gezet. Ik ben naar de schuur gelopen en ik heb met koeienletters 'TE KOOP' op een stuk hout geschilderd. Gisteravond had ik tot diep in de nacht een gesprek met Lodewijk, mijn butler, die hevig tegenstribbelde, maar de onderhoudskosten kan ik niet meer ophoesten en als ik nu niet toehap, is de huizenmarkt…

Heerser Hij schreed en ruimte was hem soepel kleed aan 't koele lijf. De gladde luchten spatten uit elkander en rode sterren walmden àl hun wonder in wankelende nacht. Hij schreed en ruimte brak aan zijn metalen tred en lucht verkromp voor zijn doorzengde zucht. Leven was enk'le vlokken violette geur. Hij at en aarde trok haar gillende…

Het heeft niets met het Andes-gebergte te maken, het is onbetwist een hoge academische graad, maar om mij er nou mee te beleren, dat vond ik te ver gezocht. Autodidactisch stond ik op één lijn met jouw intellect en kon ik je soms zelfs voorbijstreven, tot je geïrriteerde verbazing. Meestal begon je dan een onderwerp aan te snijden, waar ik absoluut…

(voor Alfred Jarry) Hij strompelde voort, met een verbeten hoofd vol ergernis over de stompzinnige kwaadaardigheid van de brave burgers in hun nette kledij (gepoetste schoenen, gelakte snorren), futloze marionetten van autoritaire, frauderende bazen (gemakzuchtige slavendrijvers) en doffe instituten. Hoe hun makke eigenwaan en hooghartigheid hem…

Het gebed van een heiden Wellust, ach, temper niet uw vuur, Verwarm mijn hart dat lijkt gestremd; Al ben je voor de ziel tortuur! Diva! exaudi supplicem! Godin, door heel de lucht verstrooid, Wees een verborgen vlam voor ons! Verhoor een ziel, nog niet ontdooid, Die u een lied wijdt als van brons. Wellust, blijf steeds mijn koningin!…

Y yo me iré, y los pajaros se quédaran cantando (Jimenez) Lorca's dood Vogels in je hoofd Lorca, je stierf met je rug tegen een bloeiende muur Lorca, je stierf in een tuin waar de schaduw sloop in de Spaanse middag Lorca, je stond onder een gebeeldhouwde hemel; het Alhambra door de tuinen vloeide water een lied waarvan de klank doorzichtig…

Drie olijke mannetjes vieren feest, ze maken grapjes onder elkaar, wat wil je, een vrolijke boodschap voor henzelf en hun gelijkgestemden, van de gevolgen die hun beleid heeft, voelen zij geen greintje pijn, zij blijven wel in hun fortuinlijke zadel zitten, minder politici? scherts! volksverlakkerij! Natuurlijk, de rijken kunnen hun feesten voortzetten…

Schemering Wees altijd zacht voor hen die eenzaam staan omdat zij groter zijn dan die hen tarten. O, laat de dorst dier onbegrepen harten niet zonder laving langs uw leven gaan. En zien zij al uw vreugden donker aan, en breekt hun zwijgen soms een woord dat hard en wreed klinkt - bedenk dan hun gespannen smarten, zij zelven weten van hun…

Het einde Vroeger toen 'k woonde diep in 't land, Vrat mij onstilbaar wee; Zoals een gier de lever, want Ik wist: geen streek geeft mij bestand, En 'k zocht het ver op zee. Maar nu ik ver gevaren heb En lag op den oceaan alleen, Waar zelfs Da Cunha en Sint-Heleen Niet boren door de kimmen heen, Voel ik het trekken als een eb Naar …

Mijn oudste broer ontmoette Femke Halsema op Aruba of een eiland in die buurt, de juiste locatie doet er niet toe, ze zat te smoezen met een vriendin en even laten kwam ze kordaat op hem af. In haar spaarzame bikini stond ze naast hem wat te kletsen. Ze feliciteerden elkaar met hun luxe-tijd aldaar. Haar grote borsten vielen mijn broer het meeste op…

Zijn blik is van het lopen langs de stangen zo moe geworden dat hij niets meer ziet dan stangen. Stangen houden hem gevangen, duizenden stangen, en daarachter niets. De zachtheid van zijn lenig sterke pas, die altijd weer de kleinste kring beschrijft, is als een dans van kracht rondom een as waarin eenmachtig willen is verstijfd. Niet vaak meer trekt…

Finis Heden is, na een langdurig lijden dat hij met godsvertrouwen droeg, Jean Pierre Rawie van ons verscheiden. Hij komt dus niet meer in de kroeg. Dat hij, die somber was bij tijden, de hand niet aan zichzelve sloeg stemt misschien nog wat tot verblijden, al is het zo al erg genoeg. Wat hem tot slot de dood in joeg, de liefde of de…

Ik heb de witte waterlelie lief, daar die zo blank is en zo stil haar kroon uitplooit in 't licht. Rijzend uit donker-koelen vijvergrond, heeft zij het licht gevonden en ontsloot toen blij het gouden hart. Nu rust zij peinzend op het watervlak en wenst niet meer.... Frederik van Eeden Een geestelijke heeft mij eens gezegd: 'Als Van Eeden…

Het monster van Frankenstein Geen duisternis is hem diep genoeg En waterspiegels ontwijkt hij wankelend Bang voor zijn bijeengeroofd gezicht Waarachter geleende hersens zoemen: Wat mij wakkerhoudt weet geen mens, Geen moeder wiegde mij want mijn vader Was een wild vuur dat mij kortstondig Verkrampte. Tussen koningskaars en hoefblad Lig…

Moeder Ik zat met moeder aan de haard, zij breide en ik deed niets dan cigaretten roken. Ze zei: Jongen, je moet niet zoveel roken; je moet er morgen mee uitscheiden. Ik ben het haardvuur nog wat op gaan stoken; horende hoe het zachtjes in mij schreide, omdat het niet kon worden uitgesproken, wat zich vlakbij voor eeuwig wou bevrijden.…

Deze wereld gaat in sneltreinvaart aan zichzelf voorbij, er is zoveel afleiding, dat maar weinigen in staat zijn tot echt menselijk contact. De techniek heeft de mensen niet nader tot elkaar gebracht, hoe men dat ook wenste, het is rampzalig ontaard in colossale vormen van hardnekkig narcisme. Mensen sluiten zichzelf op met hun machines, laptops en…

Ik zag de bolle ronding van de maan oplichten in de donkere nacht, zoals ik dat merkwaardige voorwerp al zo vaak heb gezien, altijd met een zekere argwaan en onrust tot diep in mijn lijf. Ik fietste extra hard door, om mij zo snel mogelijk te verschansen in mijn woning. Ik deed snel de gordijnen dicht, de lichten aan en de televisie aan. Het kon me…

'Hoe langer ik terugkijk, hoe strakker de knoop in de tijd' (blz. 9). Deze tijdloze bundel is mooi en zinvol, zonder zwaar opgemaakte pretenties, puur de naakte woorden plaatsend die gevoelsmatig opkomen, vanuit de mysteriën van de goddelijke vrouw, althans die indruk krijg ik. Regressief, maar zonder onnodige tierelantijntjes, gewoon recht voor z…

Zij zal nu al over de tachtig zijn, maar hoe ziet zij eruit? Waar duikt zij onder? In welk achterafhuisje of in welk bejaardentehuis? Waarom geen vrede gevonden? Arm, onderkoeld geraakt kind in jou! Wat een geluk, ik dacht dat de grote dichteressen reeds bekend waren of uitgestorven, maar Frida Vogels verdient te worden bijgevoegd. Zet haar woorden…

'Ik zag nergens een zo onafhanklijke geest, Zulk een onwil, voor dwang te buigen.' (uit: Groninger symfonie) Wat een bikkelman, die Hendrik, de schitterende tegenpool van een brave Hendrik en een waarachtig groot dichter, die helaas te weinig herinnerd wordt in ons literair collecieve geheugen. De Vries (1896 - 1889, begraven te Haren) mag…

De hoofdpersoon, Bravito, weeskind vanaf zijn derde, keert na achttien jaren terug naar zijn geboortegrond in het oerwoud van Darién. Hij trok in bij zijn oom. Na verloop vantijd leert hij zich voldoende aanpassen binnen de gemeenschap. Hij werd verliefd op Nina, maar zijn oom waarschuwde hem voor haar, want mogelijk handelden ze in witte poeder, zo…

Als scholier las ik 'Een plek om te blijven' als de woorden van een moderne tovenaar, die zodanig goochelde met woorden, dat de lezer er geen touw meer aan vast kon knopen, of je moest van zeer goede huize komen en bij die laatste opmerking wensten wij ons graag te scharen. In brieven aan elkaar citeerden we vaak een van zijn toverformule's, waarvan…