Alle inzendingen van Joanan rutgers

(omtrent Louis Paul Boon) Louis vocht terug met de wapens die hem ontnomen waren, hij wist ze terug te stelen van de vrome en ongenaakbare heerseres, die zijn moeder was, helaas een droogkut. Geen wonder dat hij verwoed op jacht ging naar vochtige kutjes en sappige, moederlijke borsten met harde, opgewonden tepels, lustig en een en al permissie…

(omtrent Louis Paul Boon) De subtiele seksmaniak. Het heerlijkste op aarde is het bedrijven van de liefde, maar niet alleen an sich, nee, liever met de nodige spanning, alsof het verboden is en meestal is het dat ook. De buitenwereld zendt velerlei tolerante signalen uit, maar in werkelijkheid blijven de mensen op een primitieve manier afwijzend-agressief…

Het mes klieft in een beweging de kersepit - het mes wint. 's Zondags twee keer in de benauwde kerk en buiten valt de zure regen, café's openen hun deuren, hoeren hun wasmiddelgeurige bloesjes, onder de dure merkrokken van de met trage psalmen bewierookte dames is het aangenaam vochtiger dan buiten, toch knijpen zij alles dicht, door God's Woord…

Onlangs bleef mijn mond open staan van voortdurende verbazing, toen ik honderd gram speciale China-melange ontving van mijn ouders, die in Harlingen wonen, de stad van Simon Vestdijk, of meer van Anton Wachter? en off course de uitvalshaven voor vele vakantievierders naar enkele eilanden. Ook de stad waar ze de lekkerste kruidenbitter van Holland verkopen…

(voor J.D. Salinger) Ik heb zijn wrevel verstaan, een somber klokgebeier in de nacht van zijn eenzame ziel. Eén ding begreep hij als geen ander, dat kunst, hoe geniaal ook, geen geluk brengt. De aasgieren vermalen al het schone. Al het edele gezwoeg is als parelen voor de vraatzuchtige zwijnen, men herkent het niet, men laat het links liggen,…

Langs de Adriatische kust heerst een algenplaag. In de badplaats Rimini wordt desondanks nog volop gezwommen, de geur van het zeewater lokt, zijn verfrissende werking blijft aantrekken. Iedereen geniet van het plezierig invullen van de vrijheid. De mensen paraderen over het strand, muziek komt uit alle hoeken, ijs en drank is er in overvloed, het…

'Hoe een kind, klein maar verbeten, zich de dood at in het bloed.' ( Ida Gerhardt ) Ik meende, heel even, dat ik Rutger Kopland zag ( het kan toch ) zoals een vadermens zijn verdwaalde kind gaat zoeken. Ik weet niet wat hij deed of wat hij zocht, het leek op een voorwendsel, maar hij was er ontegenzeglijk, want hij vond me tussen de bundels poëzie…

Het wereldbeeld volgens Charles Baudelaire ( 1821 - 1867 ) is het tedere gezichtspunt van een sterk doorleefde dichter, niet voor niets beschouwen de meesten hem als de opperpriester van de poëzie, vooral in het alternatieve circuit. Deze Franse kanjer is totaal vertaald in mijn geliefde Nederlands. De huidige scholieren boffen maar met zo'n hartverwarmend…

"Le sentiment de l'existence" Rousseau Het is er mistig van de rook. Hij loert naar een paar beeldschone meisjes, die opvallend giechelen. Wanneer een van de meisjes naar hem kijkt, kijkt hij brutaal terug, wat een afstotend effect heeft, precies wat hij wil bereiken, al zou het liefste bij haar wegkruipen. Met een schaar haar rode BH-bandjes losknippen…

Zet Arthur Rimbaud in Luxor een rode bol op zijn neus en hij is ook een rondtollende clown, net als iedereen die voor clown speelt, maar dat denk je maar, want ook clowns verschillen onderling en behalve een grote, beroemde clown was Rimbaud een grote lieveling van de goden. Vooral Re hield van hem, toen de kennis brak in zijn wijze hoofd, brak…

In dat grote British Museum groeide Rimbauds verlangen naar de eeuwigheid op aarde. Keizer Theodorus kruipt op een geheimzinnige wijze in zijn huid. Terwijl hij nipte van een fles oude absint, boog hij zijn hoofd alsmaar verder in de boeken van de leeszaal. Omstanders roken de geur van alcohol en tabak, vermengd met zoete hasj. De zaal verstilde…

Nog een opmerkelijk, briljant geschreven boek van Jeroen Brouwers. In dit overwegend misselijkmakende boek (wat de onderwerpen betreft) doet de oude rot in het schrijversvak verslag van zijn speurtocht door Braunau, de geboorteplaats van Adolf Hitler. Een beetje spelend met zijn argeloosheid kan Jeroen maar weinig sporen ontdekken, tot hij plotseling…

Een boek van de gevierde veelschrijver Jeroen Brouwers. Een ongenaakbare wijze. De psychiater van de literatuurmakers! Wat lezen wij? De aftakeling van Paul de Wispelaere, zijn sombere zelfbeklag, zijn veel jongere vrouw en muze Ilse, wat zeurt die Paul toch! Menig oude knar met kunstgebit zou jaloers zijn, niet in de minste plaats op zijn respectabel…

Ik was bang toen ik mijn sigaret opstak in het torenhoge boekenfort, bang voor valse smerissen en andere bandieten of dat die arrogante torens naar binnen klapten, bang dat ze de boeken van Hugo en Dostojevski hebben aangepast en dat er geen weg meer voert naar de dorpskernen van onderdrukte tranen achter versleten stripboeken met chocoladevlekken en…

De 'rotsvaste zekerheid van een hiernamaals waarin hij met open armen ontvangen zal worden' (Dick Schlüter) moet een grote troost geweest zijn voor een man als Van Eeden, na zijn moeizaam en ingewikkeld leven vol onzekerheden. Naar 'open armen' heeft hij altijd sterk verlangd, met name omdat de armen van zijn ouders zo dikwijls gesloten waren.…

(voor Guy de Maupassant) Teder de lach van opium, weg van de wereld die je toch nooit opnam, als een boek van hoge kwaliteit. High van alles wat ronddraaide in zinvolle vervoering, als door de mand gevallen engelen. Maar de grond was bikkelhard en er was weinig lafenis voor hoge zielen. Zijn lach was de lach van een tot wanhoop gedreven gevangene…

Er zijn zo van die gedichten, die blijven maar spoken in mijn hoofd, daarvoor hoeven ze ogenschijnlijk niet eens van een hoog kaliber te zijn, nee, het gaat juist om een ondefinieerbare intentie, die me op een wrede manier blijft achtervolgen. Vrouwelijke krijgers op afschrikwekkende strijdwagens, met zwarte, vlijmscherpe zwepen in de pezige dameshanden…

Haar bruine ogen leken op de halkast van mijn oma, toen ze nog leefde, zo glad gepoetst, zo mooi glanzend. In haar armen lag het kind, zij streelde het in volle overgave. Even leek de wereld een vruchtbaar paradijs, een stilleven van Renoir. Onder zijn grauwe tropenhoed leken zijn hersens weg te smelten, ik voelde een zuivere leegte bij het staren in…

Eigenlijks bedoel ik 'Stralende aanhef', een boek over 'Kosmos', de eerste bundel van Ida Gerhardt. Een eerste bundel is veelzeggend en betekenisvol, dat heeft Frans Berkelmans goed verstaan. In zijn voorwoord legt hij vooral de nadruk op de heelheid van deze bundel, 'zoals er in een horloge geen radertje gemist kan worden.'. Frans Berkelmans,…

In de meimaand van 1895 werd de dichter-schrijver Oscar Wilde veroordeeld tot twee jaar dwangarbeid in de gevangenis van Reading, enkele kilometers van Londen verwijderd. Dit gebeurde vijf jaar voor zijn overlijden in Parijs. Oscar was een gezette, charmante man van vijf-en-dertig, die smoorverliefd werd op de jonge, aantrekkelijke Lord Alfred Douglas…

(à la Rimbaud) Eén onsterfelijke joint in ruil voor de gave continu poëzie te schrijven, onsterfelijke. Wees stil en luister naar mijn brandende hart. In kleine pikkeneesjes zie ik grommende leeuwen. In alle automobielen zitten voortvluchtige criminelen. Uit het aangeveegde trottoir steken de behaarde armen van hongerige Neanderthalers. Vissen…

Te vaak gebeten en nu doodsbang om te leven. Ik krab mijn klauwen kapot aan de muren van mijn eigen huis. Ik wens de vrijheid van het wilde paard dat niemand kent. Ik luister niet meer naar het zinloze verstand van opgefokte vluchtelingen. Hun drang naar orde is een waan verpakt in angst en agressie. Ik zal vliegen, voortaan ben ik de gierzwaluw van…

Sinds de fatale bombardementen op mijn vredige, euforische droompaleis, graaf ik mijn door discolichten verlichte, onderaardse gangen naar verloren paradijsgeluk, dool ik met slechts een stinkende paardendeken rond mijn atletische lichaam rond in een mistig labyrint, vervuild door kapitalistische, egoïstische (zeker niet altruïstische!), God-onwaardige…

(n.a.v. de WTC-ramp te New York) Christus is Koning en Vredevorst over heel het aardrijk en daar verandert niets aan, geen enkele vorm van waanzinnige terreur! Twee is van oudsher een magisch, vrouwelijk symbool voor eenheid en balans, maar bovenal het trotse teken van de Moedergodin, alom aanbeden op aarde ver voor de huidige godsdiensten, die…

(voor Arnon Grunberg) Onder zijn chaotische krullenbol gaapt het parelende fakirbrein, besmeurd met venijnige Woody Allen-saus, wit bepoederd als een verwijfde edelman uit de pruikentijd. In zijn kristalheldere onderbewuste kruipen de wijze cobra's van de kabbala, al doen zijn geschriften het tegendeel vermoeden, camouflagetechnieken zijn hem…

'You are not what you look like'. Jamie McKendrick. We waren allen op vitale punten, met kostbaarheden volgestouwd, gebroken in onze bovenkamers. We dachten dat alles verloren was, maar in onze bollen groeide de Hemel die Jezus bedoelde. De schadelijke erfenissen gaven we zoveel kopstoten, dat ze op tilt sloegen. In onze armen sliepen de steekgrage…

(voor August Willemsen) Jij keek schuin achterom, tijdens Poetry International, een schichtig hert in angst voor naderende roofdieren. Op de dauwwebben in je omheiningen van heesters gooiden de elven met speren, boosaardige trampolinespringers. De zaal zat vol, wachtend op de succesvolle vertaler, die heen en weer geschud door tussen angst en verplichting…

(voor Evelien Hogeweg) De zwarte, ijzeren mensfiguur in mij zakte naar het binnenste van de aarde en wie overbleef was pure zijde in een zuiver licht. Zij lag ter aarde gestrekt in volle overgave, ik houd van haar, zoals ik van de vroege zon kan houden, zoals nu iedere windrichting haar naam draagt, zoals een oermoeder haar kinderen draagt, toelacht…

(voor Marcel Möring) De dampende zaal zat barstensvol heimelijke aanbidsters, die geoorloofd vreemdgaan, terwijl hun mannen of thuis met sloten bier naar een oorlogsfilm kijken of naast hun bevallige lichamen (die geil om zichzelf heen roteren, aarzelend) zitten om de boel te temmen en soms wat oogluikend toelaten, wanneer een grap van de schrijver…

(voor Paul Léautaud) Zoals hij poezen verzamelde, zo nam hij de vele vrouwen, maar de dieren bleven langer, konden meer verdragen van zijn woeste temperament. Met zijn obscene, ongeremde dagboeken maskeerde hij zijn tragische ziel, die nergens werkelijk een bedding vond, slechts raakvlakken met het zoete van de aarde. Hij koesterde zijn bittere…