Puberbrein
dagcolumn
3.0 met 2 stemmen 
70 Ik heb twee dingen met Wim T. Schippers gemeen. We horen nergens bij en we hebben een letter in onze naam. Die letter dank ik niet aan hem, maar aan John F. Kennedy. Mogelijk is zijn T ook afkomstig van de Amerikaanse traditie om die tweede letter te gebruiken. Niet dat ik Amerikanofiel ben, maar Wim T. en ik groeiden wel samen op in een tijd dat de Verenigde Staten nog goed was. De oorlog in Vietnam was na-tuurlijk wel een blamage, waar John F. Kennedy zich ook niet uit wist te worstelen, maar…
Buiten het spel
column
5.0 met 2 stemmen 36 Volgens mij is Jaimy afgevallen. Ik kijk hem na. Voorheen zat zijn shirt strakker om zijn heupen.
Grappig, Lucas heeft zijn haar geknipt. Hij lijkt zo wel een beetje op die acteur… kom, hoe heet hij ook alweer?
Zoon loopt naar de bank. Die rotgriep, hij hoest nog steeds. Balen. Ik zwaai naar hem, niet te lang, anders krijg ik straks commentaar.
"Maar dan hebben we het te pakken, Guido. Het is angst, wat jou in de weg zit, angst voor blessures."…
In een diep dal hoog in de bergen
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 61 (voor Charlotte Schellhorn (1922 - 1945))
Jij bent geboren als Elisabeth Charlotte Johanna Schellhorn op 23 januari 1922 in Bad Aibling, Beieren. In Bad Aibling woonde de uitgever Käthe Bierbaumer, die de Thule-Gesellschaft en de Franz-Eher Verlag (NSDAP-uitgeverij) financierde en daarmee Adolf Hitler. Haar man was de occultist/schrijver/soefi/vrijmetselaar Adam Alfred Rudolf Glauer, oprichter van de Thule-Gesellschaft.
Jouw ouders waren de bankdirecteur Friedrich Schellhorn en Paula…
33 graden en meer: wat is het heet!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 52 De overgang is te groot, zoveel is zeker want het is warm, heel warm..we druppelen van de hitte,
daar waar gisteren nog een gezellig buitje viel is er vandaag niets meer van te merken,
want oei wat is het heet, we zweten van narigheid!
Drinken is de remedie, om te zorgen dat je ‘ op peil ‘ blijft, wel peil dat vermeldt de historie niet…
autobiografie
5.0 met 1 stemmen 97 Drie dagen later:
De jeugdige Bjarne was alleen met Frits de kater in het klassieke herenhuis van zijn hospita. Hij besloot weer verder te gaan lezen in het boek van haar favoriete schrijver Karel Krampool. Het boek met de titel “De mecenas en de kunstverslaafde”.
Op een gruwelijke wijze werd in de laatste hoofdstukken van het verhaal duidelijk dat Ancel Favre, hoofdpersoon in het boek van Karel Krampool, twintig jaar eerder zijn beide bejaarde ouders door vergiftiging om het leven bracht.…
Ze gaat met vakantie….alleen!
verhaal
3.7 met 3 stemmen 22 Je gaat met vakantie, wat heerlijk, wanneer ga je en ze zegt: ik vertrek overmorgen!
Oh wat heerlijk zeg ik en vraag: wie gaat er met je mee?
Niemand zegt ze ik ga helemaal alleen, wauw, alleen met vakantie en twee weken nog wel,
heel stoer!…
De Grot van de Patriarchen
bewering
5.0 met 2 stemmen 54 iedere keer als je denkt: Israël moet niet nog grover worden in de bejegening van Palestijnen, weten ze toch weer een zeer gevoelige snaar van de oorspronkelijke bewoners te raken. De rabiaat-rechtse Minister Bezalel Smotrich - voorstander van annexatie van de Westelijke Jordaanoever - heeft het bestuur van een heilige plek in Hebron overgenomen van de Palestijnen.
Het betreft de Grot van de Patriarchen (Aartsvaderen) die bij de moslims de Moskee van Abraham genoemd wordt.
Het is een…
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...
