Hartenkreten over religie

In het feeërieke, placide parochiekerkje met de grijswitte zuilen schreed op Goede Vrijdag de gemartelde Christusfiguur onder het kruis voort naar het altaar en het uitzinnige tafereel joeg mij veel angst aan.... Op school hadden we met paarse en gele kleurpotloden de plaatjes ingekleurd die bij deze gebeurtenis hoorden en nu konden we getuige zijn…

De eenvoudige, zeer gevoelige vrouw die mijn moeder was, sleepte zich in haar getormenteerde leven door diepe dalen van vertwijfeling en wanhoop tot het bittere einde kwam.... In haar half-religieuze sentimenten en uit haar zeer beperkte literatuur van het "Onze Vader" destilleerde zij een zinsnede: "Uw Rijk Kome", daarmee doelend op het door haar…

Het prieel vóór onze "Hasseltse Kapel" is gesierd - zoals ik eerder meldde - door lieflijke viooltjes, door oude lantaarns en door triomfantelijke, eerbiedwaardige eiken. Eiken, die hun kruin tot in lengte van dagen welwillend, liefdevol en zelfs vergevingsgezind uitstrekken boven de arme Tilburgers die hier graag samenkomen om hun wederwaardigheden…

De "Hasseltse Kapel", onze oude Tilburgse kapel uit het jaar 1400, bevindt zich als het ware in een oase. Zij is merkwaardig gesitueerd zo vlakbij het "medisch bolwerk" dat het Twee Steden Ziekenhuis vormt en ook vandaag de dag is het er een komen en gaan van vele devote Tilburgers. Het klassiek aandoende uurwerk op de gevel wees 14.00 uur toen…

Een prachtige nazomer manifesteerde zich dit jaar, een onverwachte "Indian Summer" en in het sfeervolle restaurant, genoemd naar Tilburgs beroemde missionaris was het goed toeven. Fraaie, wandvullende zwart-wit-foto's van Tilburgs Heuvelstraat en van De Heuvel met negentiende-eeuwse taferelen van mensen in ouderwetse kledij waren te bezichtigen en…

De combinatie van bontgekleurd snoep dat in vele vormen en gedaanten uitgestald is op met zeildoek beklede kramen en de verering en aanbidding van een Madonna in een kapel kan wellicht merkwaardige associaties oproepen. Toch is het in Tilburg traditie tijdens de meimaand dat velen het Hasseltplein bezoeken waar de kramen staan opgesteld en ook de…

Het was een onrustige nacht geweest, die van 'Goede Vrijdag' op 'Stille Zaterdag'. Ik lag te woelen, te zweten, zeg maar te ‘zwoelen’. Het angstzweet viel loodzwaar van m’n voorhoofd af. Mijn hersenen pijnigden mijn ziel nog vol van het grote verdriet van Zijn (Jezus) lijden, sterven en begrafenis. Het eerste morgenrood straalde door de gesloten…

De Theresiakerk met haar langwerpige, driehoekige, leistenen dak verheft zich hoog boven de haar omringende bebouwing op het statige, elegante Theresiaplein, en ik herinner me hoe ik eens steun en troost zocht in mijn verre, voorbije jeugd onder haar dak en in haar interieur alsof het geloof van mijn jonge jaren mij zou verheffen en redden; het aloude…

Eens, toen mijn leed groot en diep was, zocht ik troost tussen de middeleeuwse, hoog oprijzende muren van de kathedraal. Veertig jaar na dato bezochten wij de zusterstad en waren wij getuige van een zalvend, eeuwenoud, zonder enige wijziging of variatie steeds herhaald en zinloos en imbeciel aandoend ritueel dat het onmenselijke leed dat velen bezielt…

Ik krijg moeite met: “geloven in een betere wereld” ik krijg moeite met: “er iets is boven ons” ik krijg moeite met: “geloven in het goede” want: Er lag een dode baby op een balkon, waarom weet geen mens! een brand kostte een vrouw het leven, een man reed in op een groep mensen, een sportploeg kreeg een fataal ongeluk. een meisje van 17…

Onnoemelijk veel kerken en geestelijke groepen zijn bij elkaar een oceaan van grote golven, die met of zonder stormwind snel voortrollen. Hun waterruggen trillen onophoudelijk, grijpen daarbij als spitse handen, vol verlangen om snel te werpen en daarna des te meer op te vangen. Het denkende schuim wil hoog opspatten, tot tegen de wolken, maar valt…

Eind augustus van dit jaar woonden mijn echtgenote en ik al weer één jaar in dit lieflijke plaatsje op het eiland Goeree Overflakkee, hier in de volksmond ook “Het Zeepaardje” genoemd. Wij zijn inmiddels gewend geraakt aan de natuurlijke stilte die inherent is aan het wijduitgestrekte agrarische landschap, gewend geraakt aan de doorgaans vriendelijke…

Een Bijbelspiegelverhaal aangepast door Jan Jacob Krediet, "schrijverij en vertellerij", op basis van "Zo Stond Het Niet In De Bijbel" een openingslied geschreven door Bart Chabot, met muziek van Henk Meutgeert uit het Liturgisch project "Veelstemmig Lichtvoetig"van de NCRV uit 1994, waaraan schrijver als bariton deelnam en die projecten, door…

Met blijde verwachting uitzien naar de tijd, waarin het kwade verdwenen zal zijn en de mensen voor altijd heerlijk mogen leven, door Hemelse pracht omstraald... Dat is een vreugdevolle gedachte, die iemand met een sterk geloof vergezelt. Het Hoge Rijk kan men in dit leven ook ervaren door zich al rondkijkend over te geven aan de schone, vragende nietigheid…

De Sacramentskerk met haar boogvormige ramen herinner ik me uit mijn jeugd. Van binnen was zij mooi en schitterend als in de mist van mijn bijziendheid het hele panorama van bloemen, kaarsen, gouden beelden en andere parafernalia vervaagde en zich vermengde als verfklodders op een schilderspalet en werd tot een als het ware impressionistisch vlekkerig…

Dikwijls wenst men Gods aanwezigheid te bemerken of al biddend en peinzend te voelen. Het gangbare geloof is voortstappen door moerspoelen, waarbij men nogal eens struikelt of een eindje wegzakt. Daarna mag het overeind komen en verder gaan het vertrouwen op de Heer versterken. Gods leiding worde in het wijde, grote leven aanvaard. Het zich herinneren…

De mens van tegenwoordig ziet wellicht te veel als vanzelf naar zich toe komen en gebeuren. Wektuigen, aangedreven door stroom, motorkracht of indrukbare toetsen, wetenschap, die alles omringt, verheffen de betekenis van het leven en beheersen wereldgebeuren. Men denkt te vaak al het bestaan op de aardbol thans aan zijn voeten te hebben. De menselijke…

De trouwe gestalten van mijn vriendinnen Lucia en Christina bewegen zich naast mij en volgen mij op de voet. We hebben de kerk bezichtigd waarin zilveren parafernalia herinneren aan vorige eeuwen en waarin robijnrode sjerpen, gespannen van zijbeuk tot zijbeuk en gracieus en elegant in haar middenschip neerhangend een ons onbekend Kerkfeest symboliseren…

Die machtige sneeuwhoofden en -ruggen van het hooggebergte dagen met hun trotsheid de mensen uit tot vermakelijk spelen met gevaar. Al glimmend of schitterend beelden ze de zege, die behaald wordt na zware inspanning vol vermoeienis. Hun zuiver wit en steile rotsen herbergen onnoemelijk veel leven, onzichtbaar, microscopisch klein: de nietigste dwergen…

Het zal mij niet in dank worden afgenomen, maar ik begrijp Trump wel. Overal waar de islam intrede doet wordt de rust verstoord, daar sluiten deuren die eens open stonden.…

Toen God de mens schiep, waren ze daar, en nou zit iedereen al met zijn mening klaar, alsof de bijbel van nummer één niet eender is als die van nummer twee. Men zei vroeger: twee geloven op één kussen, daar ligt de duivel tussen, maar die duivel hè, die heeft in de eerste instantie dus niks te maken met de schepping van de aarde. En ga nou niet met…

Vrome mensen kunnen nogal eens verfoeilijke dingen doen, misschien zelfs onder te brengen onder de noemer "duivels." Doen zij dit domweg, klakkeloos of uitgekiend? Veel van deze daden schuilen onder de dekmantel, die voor de Heilige Geest wordt gehouden.…

Ze was kind van de wereldoorlog, kind van de crisis, kind van de financiële malaise. Het sneeuwde nog in februari, in een late winter en het ijskoude water drong door haar kapotte schoenzolen en het bereikte haar verkleumde voeten toen ze op weg ging naar de pastorie. In de gang met het hoge plafond, die leek op die van een klooster en die gelambriseerd…

Het jaar 2012 eindigde met nog enkele grijze dagen waarop de atmosfeer mijn wanhoop leek te weerspiegelen om de "desertie" waartoe ik in staat was gebleken. Het dorpje Oudenbosch is te bereiken via Dongen, Oosterhout, Breda, Teteringen, Etten-Leur en Hoeven; tevens voert een route daarheen via Gilze en Bavel. Op een van bovengenoemde dagen zijn…

Aan de Gezalfde des Heren. Ik heb je vertrouwd. Niet gevolgd. Gedacht dat je mijn mening respecteerde wanneer ik anders dacht dan jij. Ten leste ontdekte ik dat je meende mij volledig doorzien te hebben, want voor ik wist wat ik dacht, kende jij mijn gedachten. Als was je God zelf. Je bent een pastor gespecialiseerd in psychologische vernuftigheden…

Het komt op mij wonderlijk en merkwaardig over hoe de oude kapel met het feeërieke Mariabeeld is gesitueerd tussen het café-restaurant van een luxe accommodatie en met grote zalen en het enorme complex van het ziekenhuis, oord van onheil en verdoemenis. En juist op die dag, op die fraaie en heerlijke septemberavond, toen ik een van de voorste stoelen…

Wie alleen aan het bidden is, mag misschien woorden gebruiken, die verward en gebrekkig aandoen. Hetzij deze woorden gesproken, gefluisterd of gedacht worden. Wellicht doen ze denken aan bestek, dat met krassend geluid over een bord gaat, waarop spijs ligt, wat de eter onbekend voorkomt. Hij schuift zijn mes, lepel of vork aarzelend heen en terug.…

Vaak passeer ik nog met de bus van "Arriva" het lage gebouw waarvan ik het innerlijk eens zo goed gekend heb. Het is van een moderne architectuur en draagt de trotse naam "Maranatha" ("de heer zal komen") tot op de huidige dag op haar gevel en haar kamers en de gebedsruimte zijn gegroepeerd rond een bescheiden binnenplaats met spaarzame begroeiing…

Wat je van veel blijmoedig gelovende mensen hoort: "Lees je bijbel, bid elke dag en groei als christen." Ik streef dat na en hoe groei ik? Nee, ik groei niet in de hoogte en wijdte als een boom. Ik groei als een struik, die zijn stevige takjes kromt en daardoor min of meer koepelvormig is. Die struik krijgt steeds meer bladeren en ook meer vruchten…

Het Woord van God ontkieme in de menselijke ziel als een teer zaadje. Elke dag opnieuw mag men een smeekbede naar de Hemel zenden om de wortels van dat zwakke graan te vullen met stille kracht, waarmee ze door rotsgrond heen kunnen dringen.…