Alle inzendingen over afscheid

Ik strompel met mijn laatste kracht over de duinen en zie de macht van de zee. De branding zuigt het zand van het strand, meedogenloos wordt het land aangevallen, ik sta daar ontroostbaar, het water heeft gelijk. Alles gooi ik van mij af, religie en politiek en mijn omhulsel, rein stap ik dapper de golven in, mijn naakte lijf erkent het wassende…

In mijn beroep als ziekenverzorgende heb ik veel te maken met dementerenden en hun familie. Sommige bewoners verpleeg ik al jaren en andere veel korter. Met de meeste bewoners heb ik een band, maar dan vanuit mijn beroepshouding. Daarmee wil ik niet zeggen dat het contact zakelijk is, maar ik neem het niet mee naar huis. Voor één mevrouw en haar dochter…

Hij had een gaatje in z'n keel, ademhalen ging nog prima maar praten was onmogelijk. Opschrijfboekje, de lach zat hem in zijn ogen, als je hem niet begreep dan was daar dat boekje en de pen. Noteren kon hij als de beste. Pietje is overleden, niemand die daar bij was, Pietje is buiten zijn boekje gegaan.…

Toen ik op deze school kwam wist ik niet wat ik hier moest. De 1ste die op mij afkwam was mevrouw Terstappen, gezellig even een praatje maken. De bel ging. We hadden een kennismakingsronde. Maar ik ging niet echt iets over mij vertellen, omdat ik op de basisschool problemen had gehad. Thuis liep het toen die tijd ook al stroef waardoor ook op school…

Weet u, ik ben best wel een lawaaiig mens, ik heb Zappa gezien in de Jaap Eeden hal en in Ahoy. Rammstein, Uriah Heep, Cradle of Filth, zet 'm op, u doet mij daar plezier mee. En dan fiets ik, zomaar op een maandagmiddag laat, richting mijn jongste broer, via Medemblikstraat naar Azaleaplein. Daartussen ligt de Laan van Eik en Duin, even ho houden…

Euthanasie kwam tot voor kort niet in mijn woordenboek voor. Vanwege mijn geloof vond ik dat wij daar niet over mochten beslissen. Naar mijn overtuiging had alleen Jezus daar zeggenschap over. Mijn kijk daarop veranderde toen een fijne vriend van me ziek werd. Max R. Hubeek, die niet alleen een vriend was maar ook een goede schrijver, werd in december…

De muziek maakte mij emotioneel. Het crematiecentrum had zeker niet bezuinigd op de geluidsinstallatie. Ik ging zitten op de derde rij van voren. De eerste rij was voor de familie gereserveerd. Ik had heel mijn bewuste leven op die eerste rij willen zitten, maar nu was ik blij dat er een ruime afstand bestond. Ik staarde naar de kist, naar de bloemstukken…

Wouter en Mien waren op de huishoudbeurs in Amsterdam. Zij genoot met volle teugen van de hapjes die werden uitgedeeld, maar hij vond dat moderne gedoe maar niks. Laat in de middag hadden ze alles wel gezien en verlieten de huishoudbeurs. In een naburig café aten ze een broodje en dronken een glaasje. Natuurlijk zat Wouter op zijn praatstoel aan de…

Klopt, mijn buurvrouw heeft verteld dat zij met haar gezin naar Breda wilde verhuizen. Maar dat was ondertussen al weer drie jaar geleden. Ja, natuurlijk heb ik soms wel eens gevraagd: “Hoe staat het met Breda?” Buurvrouw vertelde dan dat het met de puntentelling niet echt erg hard ging. Zo ging de verhuizing bij mij weer naar de achtergrond. Maar…

De publieke klok is er uitgewerkt. Niet de kerkklok, maar waar zijn nog kerken. Eerst lieten ze de tijd versukkelen. Geen klok liep meer gelijk en géén liep doorgaans gelijk met de radio. Wij zwervers verstrooide professoren Polen asielzoekers e.a. hadden toen nog enig houvast. Maar dat is met de invoering van de zomertijd compleet voorbij. De klokken…

Na een tijdje werden ze naar een afdeling gebracht waar ze een eenpersoonskamer kregen. Hun meisje, dat inmiddels ook op de kamer was, lag in een glazen bedje. Het naamkaartje met haar volledige naam lag boven haar hoofdje. Het echtpaar werd even alleen gelaten. De tranen vloeiden rijkelijk, ze probeerden elkaar te troosten. Één ding stond vast: ze…

In de vroege ochtend van zaterdag vier oktober reden ze naar het ziekenhuis. Er hing een pijnlijke stilte in de auto totdat haar man zei ‘Kijk, een regenboog!’. Hij wees naar de lucht waar een prachtige regenboog zichtbaar was. ‘Die is voor ons, jongen’, zei ze lachend om geen blijk te geven van haar angst. Na twintig minuten kwamen ze aan in het…

September 2003, de uitgerekende maand van haar zwangerschap, kwam nu dichtbij. Eigenlijk wel jammer, want ze genoot zo van haar mooie ronde buik. Af en toe belde een collega of ze het in die warmte nog volhield met haar buik. ‘O ja, het kan me niet lang genoeg duren’, zei ze dan vol vreugde en trots. Ze veegde wat zweetdruppels van haar gezicht met…

'How long can a man be strong without the love of a woman to call his own?' Jeff Healey Er vindt eindelijk een soort van kentering plaats in mijn hart, aangestuurd door goede ingevingen van wijze geesten of zoiets. Fysiek begint het me plotseling tegen te staan om nog achter Mirjam aan te jagen, het idee wordt al misselijkmakend, want waarom zou…

Iedereen kent verdriet, vroeg of laat. Om een mens, om een dier, om een tegenslag, om wat dan ook. Natuurlijk snijd het verdriet om een dier niet zo diep, als om een mens. Toch verwonderde het me dat het pijn deed tot in mijn hart. Onbegrijpelijk natuurlijk voor iemand die niets met dieren heeft, begrijpelijk voor mensen zoals ik. Ook ben ik dan…

Het is doodstil als Olivier, Nick, Robert en de drie jongens van Victory Outreach de kist met Mart op zijn plaats schuiven in de gemetselde tombe. Als ze klaar zijn en een stap achteruit doen, blaast een marinier de taptoe, de Last Post, schrille kreten in een doodse stilte....ondanks de zinderende hitte lopen de rillingen over mijn rug en ineens voel…

Vorige week heeft een jonge moeder in het dorp waar ik woon zelfmoord gepleegd door haar huurhuis in brand te steken. Haar twee kinderen had ze verdoofd, maar ze konden nog net gered worden door de brandweer. Zelf redde ze het niet, wat een beetje de bedoeling was. Op mijn sympathie moeten zo’n mensen niet rekenen. Je moet geen onschuldige kinderen…

Vervolg op 'Boetebol'. Binnen drie minuten hoorde ik dat onze kat dood was én dat we hem tegen geld konden ophalen. Het verdriet had de eerste dagen de overhand, maar later maakte dat plaats voor woede. Onze Boez had één straat verderop gelegen. Zonder chip en met naamkaart hadden we hem direct op kunnen halen. Rouwdagenlang brulde het door me…

De laatste twee dagen voor je vertrek naar Italië ben ik liefdevol opgevangen door een echt liefdevolle en speciale vriendin, die mij hielp om bij jou weg te blijven, omdat je het liefste nog mijn bloed wilde zien vloeien, destructief als je was. Je narcistische persoonlijkheidsstoornis maakte dat je me na mijn zienerschap wilde afmaken, als een sirene…

Alles verliezen alleen maar door je angst alles te verliezen, dat maakt je pas een echte verliezer.…

Onterecht worden ook de stress, de emoties en de onvrijheid die het gevolg zijn van de multiculturele samenleving beschouwd als uitsluitend een privéprobleem. Door de indringende aanwezigheid van politieke reclame voor zo'n samenleving en de eindeloos herhaalde idee dat alle mensen broeders worden, verandert een slapende vulkaan echter in een actieve…

In Emmen moet nu maar een mensentuin komen...…

Zenuwachtig loop ik de kamer op en neer, het gaat er van komen, we zijn bijna klaar voor vertrek. Het wachten is op onze nieuwe huurders, 'n jong echtpaar komt tijdelijk in onze woning wonen, voorlopig voor 'n half jaar en dan zie ik wel verder. De deurbel...Stella en Jaap komen binnen en hebben zin in hun nieuwe onderkomen, zelf moet ik er niet…

De laatste schooldag is aangebroken. Ik sta in de hal voor de klas van mijn kind. Alle moeders en bijbehorende kinderen zijn al een beetje gebruind door de zon. We kijken elkaar aan, geven elkaar een hand, een schouder en een dikke kus. “Tot ziens, fijne vakantie hè? Geniet ervan.” Nadat ik de juffen een kleine attentie heb overhandigd, zijn de…

De nacht is mijn vriend, donker lacht hij naar een verleden en ben ik jong, de droom is levensvatbaar. De dag gebiedt werk, een wekker mekkert opstaan, je moet er op uit, de jaren hebben je versleten. Ik dans het koord, heen en weer, uiteindelijk boeit het mij niet meer.…

Omdat onlangs een familielid Abraham ging zien, was ik in mijn oude muziekboek 'Kun je nog zingen, zing dan mee' - 34ste druk uitgegeven in juni 1949 - aan het grasduinen. Ik was op zoek naar een vaderlands lied dat ik in een eigentijdse, op de persoon toegespitste, smartlap kon transformeren. Piet Hein met zijn Zilvervloot leek mij een uitermate…

Doodmoe en intens verdrietig reed ze van haar werk terug naar huis. Haar werk zat erop en zo ook haar aardse leven, dat had ze die nacht besloten. In de ene zak van haar overjas zaten de pillen die ze had verzameld en in de andere de brief voor haar man. Ze zette de auto op de oprit en ging naar binnen waar zoals altijd haar kinderen op haar wachtten…

Ik heb er eventjes helemaal geen zin meer in, bewering zus en zo, een hartenkreet vanuit mijn tenen. Ook vandaag weer vlogen duizenden kauwtjes richting Zuiderpark, roepend en troepend in duistere wolken, vleugel aan vleugel werd niemand geraakt. Het mooie daarvan is dat kauwen in vlucht niet schijten, onbekommerd genoot ik van wat mij overkwam.…

Er is iemand gestorven, het nieuws was er vol van. Dan denk ik 'hallo, word eens wakker, hij was wel al 76'. Laat hem toch.....…

Anoniem tegen schenen schoppen, expres politiek fout zijn, de tent uit lokken, op het verkeerde been zetten, niet zomaar geloven wat er wordt gezegd. Ik deed het met veel jolijt, maar ik moet er mee stoppen. Er vallen namelijk onschuldige slachtoffers. Gluupje zegt sorry tegen Tom Poes, Theo, Frederik en Günter, ik heb mij met u vermaakt. Ik verdwijn…