2583 resultaten.
Bij het portret van mijn moeder.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Je lijkt me je favoriete adagia die je tot levensmotto had verkozen en die ik me altijd zal blijven herinneren weer te zeggen, zoals de uitspraak: "Wie zich aan een ander spiegelt, spiegelt zich zacht" Op de foto draag je je grijze vest dat je tevergeefs haakte om je rookverslaving te bestrijden.…
Op het terrein van "Prisma" in Biezenmortel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 De oude, eerbiedwaardige bomen herinneren mij aan vele, vele bezoeken, deels daterend uit een ver verleden.
Vandaag leefden kennelijk onrust en agitatie niet zozeer op in ziel en lichaam van mijn zozeer gemankeerde en enige broer.
Als merkwaardig en enig bezit koestert hij zijn damborden.…
BOMBARDEMENT op ROTTERDAM
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
828 lang hebben we het niet geuit
lang hebben we het er niet over gehad
te lang verborgen in onze harten
lange, bange, droeve, pijnlijke herinneringen aan
’t bombardement op Oud-Rotterdam
maar vooral aan het oude Rotterdam
de oude binnenstad, van voor de oorlog
2007
het gedenken, herdenken is geboren
een nieuwe kans voor oude(re) en jonge…
Troostbrief.
beschouwing
2.3 met 16 stemmen
2.055 Hij was meer dan ‘n stoffelijk lijf, hij was bezield door zijn geest en die is achtergebleven, gevangen in herinneringen van zijn naasten en in genen van z’n kinderen, leeft voort in het gezin; jullie dragen hem je levenlang mee door hem te herinneren. Hij sterft pas bij de dood van de laatste herinneraar.…
Herfst in mijn hoofd
verhaal
3.2 met 5 stemmen
1.276 De storm die woedt tussen mijn oren, heeft mij van mijn dierbare herinneringen beroofd. Zoveel moois raakt verloren".
Oud worden eist zijn tol. Rimpels in het gezicht als de bast van een oude eik. Een oude eik die voorheen nog bladeren had. Herinneringen vallen als blaadjes totdat alle takken leeg zijn.…
Als je van de trap valt ...
dagcolumn
4.6 met 5 stemmen
913 Het enige wat ik me herinner is dat ik naar mijn koffiebeker keek en mij afvroeg of ik die moest loslaten. Maar verder dan mij afvragen kwam ik niet, want het volgende dat ik weet was dat ik me met mijn benen vasthield aan een paal. Ik hing met mijn benen aan de paal, mijn hoofd naar beneden, als een meisje in een speeltuin.…
Een herinnering aan de "Karl Marx"-Universiteit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
475 In vroege jeugdjaren was ik weleens met mijn ouders het lage, carré-vormige, witte gebouw, ontworpen door architect Jos Bedaux gaan bezichtigen, onwetend en onbewust dat ik er in latere jaren mijn entree zou maken als studente (bij die gelegenheid stapten roze flamingo's, "geleend" van het nabijgelegen Tilburgs Natuur Dierenpark rond in een door…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
467 Pijnlijke herinneringen aan uitstoting uit mijn jeugd doken razendsnel in mijn bewustzijn op en deze zouden mij blijven achtervolgen....
In het hondenasiel heb ik toen de hond Rocky uitgezocht tussen zijn verwaarloosde makkers, na mijn hernieuwde kennismaking en aanvaring met de brute en lompe, gemene mensensoort.....…
Als de "Ariadne" kwam / Herinnering aan de naailes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Het was een tijdschrift, met merkwaardige, esoterische, maar kunstzinnig verantwoorde patronen; met zwart-witfoto's van gordijnen, wandkleden, place-mats en tafelkleden, dat eens per maand bezorgd werd en dat onze moeder besteld had om aan de creatieve verlangens van haar dochters tegemoet te komen.
De gymnasiale studie werd te zwaar en deze deed…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 In de massieve zwarte kolos die in de Tilburgse volksmond wordt betiteld als "de doodskist" vond eens het zoveelste onheilspellende, rampzalige en tot wanhoop stemmende toneelstuk plaats op het onzalige toneel of podium van mijn leven. Gezeten aan de computer behoorde het tot mijn taak als een vorm van productiewerk de hele dag de heilloze formulieren…
De tijd, de herinnering - deel 1
verhaal
4.0 met 3 stemmen
1.124 Ik kon me, ondanks de kloof in de tijd die me van mijn vorige bezoek scheidde, nog goed herinneren hoe zij er destijds uitzagen en wat voor sfeer ze meebrachten. Oom Adolf was vòòr de Tweede Wereldoorlog geboren, anders had hij die beroerde voornaam natuurlijk nooit gekregen.…
De tijd, de herinnering - deel 2
verhaal
4.0 met 3 stemmen
1.082 Ik schrok op uit mijn overpeinzingen. We reden de oprijlaan van de vrijstaande eengezinswoning op waar mijn oom en tante woonden. Met piepende remmen kwam de Japanner tot stilstand.
Opgetogen werden we door het hoogbejaarde echtpaar verwelkomd: ze waren oprecht blij dat we hen met een bezoek vereerden. In feite waren ze na al die jaren nog geen spat…
De tijd, de herinnering - deel 3
verhaal
3.5 met 6 stemmen
1.579 Onherroepelijk is de tijd, en al wat rest is een handvol herinneringen……
Herinneringen aan mijn mislukte carrière: De krantenbezorging
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
464 Met honderden kranten op mijn bagagedrager ging ik op pad. In die tijd werd "De Tilburgse Koerier" nog uitgegeven, onze populaire wekelijkse krant, momenteel gemist door velen en nu uit de roulatie en vervangen door "Stadsnieuws". Ik had me aangemeld om onze krant te bezorgen, in een wanhoopspoging, die, naar ik goed besefte, wel moest mislukken…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 "Je hebt niet de ideale maten" verklaarde de bebaarde chef personeelszaken, wiens foto, het getuigenis van zijn lelijkheid, prominent was afgedrukt in het personeelsblad "maar ik zal je aannemen als mijn secretaresse als je je werk goed doet" (Ik was me er niet van bewust dat ik in mijn zomerbloes en zwarte pantalon zo'n "dik monster" was). De…
Stolpersteine om de herinnering levend te houden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 In 1990 hield hij een actie ter herinnering aan de deportatie van de Sinti en Roma zigeuners. Drie jaar later was de Ontwerpactie voor Stolpersteine.
Op zijn negenenveertigste plaatste hij zijn eerste Stolpersteine in Berlijn-Kreuzberg en Keulen. Dat was voorlopig illegaal gedaan. Artistieke moed genoeg.…
Steffie en Zara; Herinneringen aan mijn oma
verhaal
3.5 met 4 stemmen
626 Tijdens een wandeling door het Brabants Natuurmuseum zagen ik en mijn vriendin, naast al die andere, schitterende en ontroerende, zij het opgezette, dieren, zoals katten, vossen, kraaien, sperwers ook die lieflijke Zwitserse honden met hun zo koninklijke en elegante natuurlijke bontjassen en met het vaatje cognac om de hals: de St. Bernardshonden.…
Herinnering aan een zomeravond in augustus 2016
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3.384 Mijn fragiele, tengere vriendin, die de naam "Dionne" draagt, die het brood met mij deelt en die de lijnen van zorg en zorgelijkheid diep gegroefd heeft in haar gezicht, wilde de borstcrawl leren en ik adviseerde haar het water te vertrouwen en er haar hoofd op te leggen en in te dompelen terwijl haar armen het in een boogvormige beweging zouden doorklieven…
Een brief uit de oorlogsjaren; herinnering aan de allerliefste......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 De enige brief van Haar, die ik vond in mama's oude bureautje, bewaard en overgebleven na de verhuizingen, is gedateerd: januari 1945 en geschreven in haar keurige en sierlijke handschrift van onderwijzeres en ze is ondertekend met de erenaam "moedertje".
Ze was mijn oma en 55 jaar oud toen ze schreef aan haar "jongens", mijn vader Willem en…
(Herinnering aan) Carnaval 2020 in Tilburg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 Het was Carnaval in de stad en bitter koud en ik signaleerde verschillende personen met de groen/oranje sjaal, een echtpaar met kleurige hoeden op in de bus, dat zelfs een zilverkleurige trompet met zich meedroeg en ook zag ik her en der anders gekostumeerden in vaak originele kledij.
Zelf droeg ik mijn "Russische" bontmuts die zeker niet voor…
Herinnering aan mijn tijd bij het Nederlands Textielmuseum
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 Vaag herinner ik mij hoe mannen in stofjassen rondschuifelden in de barak, bezig met onduidelijke werkzaamheden en hoe ikzelf papieren moest ordenen, echter eveneens zonder resultaat.…
(Herinnering aan) een gruwelijke cafetaria in Poppel.......
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Er stonden jonge meiden achter de counter. Snel en vaardig bedienden ze ons, de gasten, met vette porties frites met mayonaise en satésaus.
Aan het tafeltje, buiten op het terras, keek ik recht in de verouderde gezichten van mijn mede-passagiers. Een mevrouw hengelde naar een antwoord van mijn kant, dat echter uitbleef, op de vraag of ik veel en…
Herinneringen aan de leraar met de elegante naam......
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
865 De leraar Frans met de Italiaanse naam: "Ruedisueli" was nog jong en de edele taal die wij gymnasiasten tot ons moesten nemen en waarvan wij tijdens zijn lessen doordrongen werden, vloeide als honing van zijn lippen. Hoewel zijn elegantie, verschijning en jeugd daartoe toch alle aanleiding gaven, raakte ik bij uitzondering niet verliefd op hem, dit…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (1)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
433 Het instituut was gevestigd aan de zuidrand van de stad in een smal gebouw van twee verdiepingen die verbonden waren door een wenteltrap en het droeg mogelijk ook op de gevel haar trotse naam: "Economisch Technologisch Instituut voor Noord-Brabant".
Als een coryfee was ik binnengehaald, als gymnasiaste en de directeur die iedere dag arrogant en zelfverzekerd…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (2)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
443 Mijn "hondenbaan" voor de hondenbelasting
Een enkellang donkerblauw scherm omhult sinds korte tijd de zwarte, betonnen blokkendoos waarin de ambtenaren cum suis van de Gemeente Tilburg lange tijd gehuisvest waren. Een forse verbouwing en reconstructie is op handen.
Binnen in dit gebouw, lange tijd het domicilie van de Gemeente, treft men een labyrint…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (3)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
462 Dat ik alleen toehapte tijdens het sollicitatiegesprek wegens het riante salaris dat in het vooruitzicht gesteld werd en dat ik mateloos had gebluft over capaciteiten die in feite niet bestonden, kan ik vandaag de dag niet ontkennen.
Ik was drieëntwintig en de directeur van het Nederlands Textielmuseum was toentertijd drieëndertig en ik gaf hem heimelijk…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (4)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Destijds was ik "toegetreden" via een uitzendbureau tot de typekamer van een grote verzekeringsmaatschappij waar vele dames in een straf tempo, opgejaagd door de werkdruk hele dagen de toetsen van de machines beroerden en ik had zelfs gedacht in mijn naïviteit en enthousiasme op min of meer vriendschappelijke voet met hen te komen te staan tijdens…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
484 Dat ik alleen toehapte tijdens het sollicitatiegesprek wegens het riante salaris dat in het vooruitzicht gesteld werd en dat ik mateloos had gebluft over capaciteiten die in feite niet bestonden, kan ik vandaag de dag niet ontkennen.
Ik was drieëntwintig en de directeur van het Nederlands Textielmuseum was toentertijd drieëndertig en ik gaf hem heimelijk…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
564 Het was in de tijd dat de computer haar glorieuze entree had gemaakt op de werkvloer en waarin ik als "typiste tekstverwerking" was aangenomen bij een groot kantoor.De dames van de afdeling tekstverwerking leerden snel het nieuwe apparaat te hanteren en de heren opdrachtgevers deden de typekamer aan als bijen de bloemen in een welvoorziene tuin.
"Ze…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 En zo herinner ik mij hoe ik voor het eerst in de mokkabruine ogen en in het door acne gehavende en getekende gezicht keek van degene die vandaag de dag - veertig jaar na dato - nog steeds als een vriendin naast me staat.…